بزرگ‌ترین مراکز داده جهان

جهت مقایسه عوامل متعددی را می‌توان در نظر گرفت. در این بررسی مرکز داده‌هایی مورد ‌توجه قرار گرفته‌اند که کل مجموعه در یک ساختمان واقع شده باشد. مراکز داده مورد بحث ما دارای وسعتی بین 37 هزار مترمربع تا 102 هزار مترمربع هستند.

ـ The Supernap با وسعت 37800 مترمربع در لاس‌وگاس

ـ مراکز داده کوئینسی و سن‌آنتونیوی مایکروسافت با وسعت 43700 مترمربع

ـ CH1 متعلق به DFT در حوالی شیکاگو با وسعت بیش از 45000 مترمربع

ـ مرکز داده Phoenix One در فینیکس آریزونا با وسعت حدود 50 هزار مترمربع

ـ مرکز داده 51 هزار متری مایکروسافت در دوبلین

ـ مرکز داده مایکروسافت در شیکاگو با 65 هزار مترمربع مساحت (مرکز داده کانتینری)‌

در ادامه 4 مرکز داده دیگر را بررسی می‌‌کنیم.

مجموعه عظیم NEXT GENERATION DATA EUROPE در نیوپورت ولز دارای2 سالن اصلی است که یکی را بریتیش تلکام و دیگری را لاجیکا اشغال کرده‌اند. این مجموعه در سال 1998 برای شرکت LG ایجاد شده بود تا در آن کارخانه تولید نیمه‌‌هادی‌های الکترونیکی راه‌اندازی شود. NGD این مجموعه را به یک مرکز داده 3 طبقه با ظرفیت بیش از 19 هزار رک جهت سرورها و تجهیزات ذخیره‌سازی تبدیل کرد. این مرکز داده به نحوی طراحی شده است که قابلیت نصب سرورها در فضای اختصاصی را داراست. همچنین فضایی جهت نصب کانتینر نیز وجود دارد. بریتیش‌تلکام بیش با اشغال صدها رک در این مرکز داده ظرفیت خود را جهت ارائه سرویس‌های اینترنتی و مخابراتی به کاربران داخل کشور و جهان افزایش داده است. لاجیکا نیز از این مجموعه جهت ارائه خدمات IT به کاربران دولتی استفاده می‌کند. به دلیل ساخت این مرکز در خارج محیط شهری هزینه تمام شده برای مشتریان بسیار پایین‌تر از هزینه‌ها در شهری‌هایی همچون لندن است.

این مجموعه علاوه بر وسعت به دلایل دیگری شهرت جهانی دارد. این دژ داده عظیم در سال 2001 و در زمان رشد اینترنت در مرکز شهر میامی راه‌اندازی شد. این مجموعه 6 طبقه نه‌تنها از رکود اقتصادی دهه گذشته نجات یافت، بلکه پس از آن به نقطه ارتباطی کلیدی میان جنوب‌شرقی آمریکا و آمریکای جنوبی مبدل شد. این مجموعه، سرویس‌های بسیار حساس و مهم به مراکز نظامی و تجاری آمریکا ارائه می‌کند. NAP of America به گونه‌ای طراحی و ساخته شده که در برابر گردبادهایی با درجه شدت 5 مقاومت می‌کند. برای گردبادهایی که سرعت پایدار آن 250 کیلومتر بر ساعت باشد درجه 5 در نظر گرفته می‌شوند. اضلاع بیرونی این مرکز داده با استفاده از پانل‌های بتون مسلح به قطر 22 سانتی‌متر محافظت می‌شود. 6 دستگاه UPS با تکنولوژی روتاری پشتیبان برق مجموعه هستند. بیش از 160 شبکه اصلی اینترنتی متعلق به سرویس‌دهندگان تراز اول در این ساختمان به یکدیگر متصل شده و یک سیستم ارتباطی عظیم را می‌سازند. 3 کره بسیار بزرگ روی سقف این مجموعه نصب شده است. 2 دیش ارتباط ماهواره‌ای به قطر 16 متر و یک دیش به قطر 14 متر ارتباط مشتریان خاص را در شرایط بحران و قطعی ارتباطات اینترنتی مبتنی بر فیبر برقرار می‌کند.

این مجموعه 92 هزار متری در زمان تکمیل بیش از 52 هزار مترمربع فضای خالص جهت مرکز داده در اختیار قرار می‌داد. با نصب یک ایستگاه برق فرعی به توان 80 مگاوات در محل، برق مورد نیاز این مجموعه تامین می‌شود. همچنین 19 ژنراتور دیزلی 2 مگاواتی برق جهت تولید برق اضطراری در زمان قطع برق اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ساختمان این مرکز داده در سال 1954 توسط Sears به منظور ایجاد مرکز توزیع محصولات در منطقه ساخته شد. 2 شرکت MetroNexus و CoreLocation در سال 2000 این مجموعه را خریداری کرده و با صرف 80 میلیون دلار قسمتی از آن را به عنوان مرکز داده جهت استقرار تجهیزات مخابراتی و سرور تجهیز کردند. در سال 2006 Quality Technology Services این ساختمان را خریداری کرد و در آن حدود 14 هزار مترمربع کف کاذب نصب کرد. در پاییز 2009 این شرکت با توزیع سرمایه 150 میلیون دلاری سهامداران خصوصی اعلام کرد، قصد دارد فضای دارای کف کاذب (مناسب برای استقرار سرورها) را 12 هزار مترمربع دیگر افزایش دهد.

350EAST CERMAK بزرگ‌ترین مرکز داده جهان در شیکاگوی ایالات متحده  با 102 مترمربع وسعت

مرکز داده به وسعت 14 زمین فوتبال. Lakeside Technology Center مجموعه‌ای است اجاره‌ای متعلق به Digital Realty Trust که به چند شرکت فعال در این حوزه اجاره داده شده است. این مجموعه در اصل جهت ایجاد چاپخانه‌ای بسیار بزرگ ساخته شد. چاپ کتاب‌های راهنمای تلفن (Yellow Books) و کاتالوگ محصولات Sears در این مرکز انجام می‌شد. در سال 1999 East Cermark این ساختمان را جهت مصارف اطلاعاتی مخابراتی تغییر داد. امروزه یکی از بزرگ‌ترین مراکز اینترنتی و قلب تجارت الکترونیک شیکاگو در این ساختمان فعالیت می‌کند. بیش از 70 شرکت فضای لازم جهت ایجاد مراکز داده خود را از این مجموعه اجاره کرده‌اند. 4 مرکز فیبر نوری که هریک ظرفیتی بیش از 2000 رشته دارند، ارتباطات این مرکز را با اینترنت و شبکه‌های دیگر فراهم می‌کنند. برق مورد نیاز از طریق 3 خط مجزا و با ظرفیت 100 مگاوات تامین می‌شود. این مرکز داده یکی از بزرگ‌ترین مشتریان شرکت برق منطقه شیکاگوست و پس از فرودگاه O’Hare در رتبه دوم مصرف برق قرار دارد.

بیش از 50 ژنراتور وظیفه تامین برق اضطراری را به عهده دارند. هر یک از این ژنراتورها مخزن سوختی به ظرفیت 113 هزار لیتر دارند. یکی از وجوه تمایز این مرکز داده سیستم سرمایش آن است. عملیات سرمایش در این سیستم با استفاده از 32 میلیون و 200 هزار لیتر مایع سرماساز خاص انجام می‌گیرد. این مایع که در یک مخزن عظیم نگهداری می‌شود به عنوان یک منبع ذخیره انرژی حرارتی عمل می‌کند که البته میان این مرکز داده و 2ساختمان دیگر به صورت اشتراکی استفاده می‌شود. با ذخیره انرژی حرارتی در این منبع در هزینه برق صرفه‌جویی می‌شود. روش کار به آن شکل است که در ساعات کم‌باری که هزینه برق پایین‌تر است، سرما ذخیره شده و در ساعات اوج بار از سرمایش ذخیره شده جهت تنظیم دما استفاده می‌شود.