رونمایی از یک خلأ قانونی

خدماتی که مبتنی بر مکان ارائه می‌شوند یا پیام‌های چند رسانه‌ای که با آن می‌توانید صدا و تصویرتان را برای دیگران ارسال کنید یا حتی اینترنت روی موبایل را تجربه کرده‌اید یا اصلا از وجود آنها اطلاعی دارید؟

شکی نیست که از میان بیش از 50 میلیون ایرانی موبایل به دست، کمتر کسی تجربه لذتبخش استفاده از خدمات ارزش افزوده را دارد، چرا که این خدمات یا ارائه نشده یا فرهنگ‌سازی و کیفیت استفاده از آنها مطلوب نبوده است. اما مشکل بزرگ‌تر در جای دیگر است، یعنی جایگاه قانونی.

هیچ اختراع و اکتشافی از چاردیواری آزمایشگاه روی پیشخوان مغازه‌داران نیامده مگر این‌که راه و روشی مبتنی بر حداقل‌های ایمنی و آزمودگی برای آن تهیه شده باشد.

خاطره ممنوع شدن استفاده از پیام‌های چند رسانه‌ای که توسط یکی از اپراتورها ارائه شده بود به دلیل مشکلاتی که برای حریم خصوصی به وجود می‌آورد با قرارهای زیادی بعد از مدت نامتعارفی تاحدودی ‌کمرنگ شد و البته هنوز به دلایل فنی و غیرفنی استفاده از آن چندان متعارف نیست و نه اپراتور روی درآمد آن حساب می‌کند و نه مشتری به کاربری آنها اعتمادی دارد.

با شروع کار اپراتور سوم و در آینده، اپراتور چهارم که تمام امید و هدفشان کار روی سرویس‌های ارزش افزوده است، باید توجه داشت یک خلأ قانونی بزرگ در حال رونمایی است.

خدماتی مانند مکالمه تصویری، ارسال پیام‌های چند رسانه‌ای پرحجم در کمترین زمان، امکان مکان‌یابی افراد و بسیاری از خدمات دیگر که نه تنها در ایران، بلکه در سراسر جهان به چالش حریم خصوصی تبدیل شده است باید پیش از راه‌اندازی آنها چاره‌اندیشی شود، چرا که سرمایه‌گذار و قانونگذار مراحل کاری خود را طی کرده‌اند و این موضوعات نمی‌تواند در اصل ارائه خدمات خللی وارد کند، اما آیا نهادهای قانونگذار و تعیین‌کننده مقررات آمادگی لازم برای رویارویی با این شرایط را دارند؟

آیا عرصه فرهنگ عمومی‌آماده وارد شدن رسانه‌های جدید در این حوزه هست؟ سوال مهم‌تر این‌که واقعا چه کسی باید برای این خدمات فرهنگ‌سازی کند؟

گفتنی است با وجود راه‌اندازی آزمایشی شبکه نسل‌سوم تلفن همراه در کشور هنوز تعرفه خدمات پایه مشخص نیست و این موضوع می‌تواند زنگ هشداری باشد برای وضع قوانین لازم در این زمینه.

سعید نوری‌آزاد