آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
یادداشت شفاهی
ماست و سینمای جهان
منصور ضابطیان: چقدر سخت است وسط جشنواره فیلم فجر، وقتی کنار دوستانت نشستهای و داری گپ میزنی، مجبور باشی درباه سینمای جهان نظر بدهی! این جریان مرا یاد یک اتفاق میاندازد: چند سال پیش در یکی از شهرستانها ما را به یک همایش دعوت کرده بودند و بچههای آن شهر تمام تلاششان را میکردند که به ما خوش بگذرد. سعی میکردند خیلی لفظقلم همصحبت کنند به این خیال که ما آدم حسابی هستیم! شام را آوردند توی اتاق و بعد از چند دقیقه یکی از بچههایشان آمد سراغمان تا برایمان ماست بیاورد. در اتاق را زد و خیلی مودبانه پرسید: ببخشید شما با ماست مخالفتی ندارید؟
من زدم زیر خنده و گفتم که برادر من ! من چه کارهام که با ماست مخالفت کنم؟ اصلا مگر ماست شخصیت خاصی است؟ یا حزب و جناح رقیب است؟ یا....
حالا شده حکایت امروز و این لحظه که باید درباره سینمای جهان اظهار نظر کنم. آخر چه باید بگویم؟ من چه کارهام؟ چه جایگاهی در دنیا دارم؟ نه جورج لوکاسم که «بیگ پروداکشن» بسازم، نه بلا نسبت آقای برلوفسکیام که طرفدار بعضی فیلمهای خاص باشم.
در نهایت نه سینمای جهان با خوب گفتن من خوب میشود و نه با بد گفتنم بد! همچنین به نظرم از حرفهای من چیزی عاید مردم نمیشود. بههمین دلیل هم بهتر است من یکی اصلا حرف نزنم. [واقعا!]
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
