پسندم آنچه را جانان پسندد

دختر معلولش را چنان بزرگ کرده که خودش زمام کارهایش را به دست گرفته و با تمام کمبودهایی که به خاطر نبود پدر داشته اکنون نوجوانی موفق و ساعی است. مریم یک عبارت ساده برای شکر‌گزاری دارد. او همیشه می‌گوید: خدایا به داده‌ها و نداده‌هایت شکر.

این جمله زیبایی است. شاید راز شادکامی این زن صبور که همیشه خنده برلب دارد نیز همین باشد. رضایت به آنچه به دست آورده و شکر به خاطر آنچه از کف داده، چرا که هرچه پیش می‌آید خیری در آن نهفته است.

در مقابل هریک از ما خانواده‌های زیادی را سراغ داریم که با وجود این‌که هرچه نگاه می‌کنی در زندگی‌شان چیزی کم ندارند اما احساس شادمانی و خوشی انگار در خانواده‌شان حس غریب است.

روان‌شناسان معتقدند شادکامی نه به خاطر ثروت است و نه به خاطر داشتن آنچه از زندگی مطالبه کرده‌اید؛ شادکامی کاملا وابسته به طرز فکر شماست.

نادر امینی، مردی کارمند و 38 ساله است. وقتی در مورد شادکامی از او سوال می‌کنم، می‌گوید: شادکامی این است که در کنار خانواده و زن و فرزند سربلند و موفق زندگی کنی و همه سلامت باشید. این‌که بتوانی دل همسرت را به دست آوری و مشاجرات زندگی را به حداقل برسانی. تمام این چیزها به من حس شادکامی می‌دهد و وقتی خانواده در کنار هم خوب و خوش هستیم همه چیز را پشت سر می‌گذاریم.

مطالعات انجام شده توسط موسسه گالوپ نیز حرف‌های نادر را تایید می‌کند. این بررسی نشان می‌دهد اگر چه عواملی مانند موفقیت، خوش‌شانسی، شهرت، ثروت، آسایش و خیلی چیزهای دیگر برای بشر لذت‌بخش است ولی مهم‌ترین عامل شادمانی زندگی خانوادگی است و در این بین اصل رابطه و کیفیت آن اهمیت دارد. این تحقیقات نشان می‌دهد در بین خانواده‌ها، شادمان‌ترین زوج‌ها، کسانی هستند که فرزندان آنها بعد از رشد و کمال خانه را ترک گفته‌اند و ناشادترین افراد جامعه، مادران ازدواج نکرده و والدین تک سرپرست هستند.

نسرین صائبی، روان‌شناس و مشاور خانواده اعتقاد دارد برای این‌که یک ازدواج به شادکامی ختم شود باید زن و شوهر سعی کنند همیشه وظایف خود را به عنوان یک زوج با عشق انجام دهند و این وظایف عبارت است از حمایت از یکدیگر و احترام متقابل و همراهی در مراحل زندگی.

وی با توجه به فرهنگ مردم ایران در مورد فرزند و فشار اجتماعی و روانی‌ای که به خانواده‌های بدون فرزند وارد می‌شود، اشاره می‌کند. با وجود تمام اهمیتی که فرزند در کامل شدن و ارتقای روحیه زوج دارد اما خانواده‌های بدون فرزند نیز می‌توانند شادکامی پایداری داشته باشند واین به تفاهم و روابط آنها ارتباط دارد.

مردان وقتی بازنشسته می‌شوند دنبال کار جدیدی می‌گردند و خانم‌های خانه‌دار همیشه با نظافت و بافتنی و خیاطی و درست کردن ترشی و مربا و تزیین خانه و هر کار دیگری که از دستشان بر می‌آید خود را مشغول نگه می‌دارند. جوانان شاید تا نیمی از عمر خود را به آموختن و فرا گیری مشغول می‌شوند تا شکوفایی را تجربه کنند و همه این فعالیت‌ها به این دلیل است که کار، خلاقیت و شکوفایی احساس انسان نسبت به خودش را بهبود می‌بخشد.

نسرین صائبی اعتقاد دارد کار با توانایی انسان گره خورد است و هرکس می‌تواند باید کاری که از عهده‌اش برمی‌آید، انجام دهد. خلاقیت و نقش داشتن در ارتقای جامعه به انسان حس بهتری می‌دهد. به همین دلیل کسانی که بازنشسته می‌شوند زودتر افسردگی به سراغشان می‌آید، زیرا حس مفید بودن را از دست می‌دهند.بعد مادی کار نیز اثر آن را در شادکامی مضاعف می‌کند.

این روان‌شناس توصیه می‌کند برای این‌که شادکامی را تجربه کنید بهتر است در کار خود خلاقیت نشان دهید و فعال و هوشمند در نقش خود ظاهر شوید و همیشه فردی تاثیرگذار باشید نه منفعل و سعی کنید از هر دقیقه وقت خود استفاده کنید. هر چقدر شما قدر دنیا و دقایق آن را بدانید دنیا هم از شما قدردانی می‌کند.

ارتباطات شما را فعال و سرزنده و شاداب و به روز نگه می‌دارد. سعیده رضایی بانویی، 54 ساله و خانه‌دار است. او 3 سال پیش همسر خود را از دست داد و نزدیک بود به ورطه افسردگی بیفتد اما امروز دوباره همان زن شاداب و فعالی است که قبل از مرگ همسرش بود. او در مورد شیوه‌ای که برای حس سرزندگی دارد، می‌گوید:‌ من فرزندانم را به خانه بخت فرستاده بودم و با فوت همسرم درست در زمانی که وقت خوشی ما بود واقعا تنها شدم اما نگذاشتم تنهایی و یاس بر من غلبه کند. در مسجد محل دوستانی پیدا کردم که در کارهای خیریه فعالیت داشتند. در این امور با زنان زیادی آشنا شدم که وضعی به مراتب غم‌انگیزتر از من داشتند. با کمک به آنها غم خودم را فراموش می‌کردم و آرام می‌شدم.

ما یک صندوق قرض‌الحسنه نیز بین خودمان درست کرده‌ایم که هم به اعضا هم به کسانی که نیاز دارند و آنها را می‌شناسیم وام می‌دهیم و احساس می‌کنم این صندوق خیلی کارگشاست و برکت دارد. این همکاری واقعا دلم را شاد می‌کند.

خیلی زود ارتباطاتم را گسترش دادم و یک گروه از دوستان را تشکیل دادیم که اغلب مجرد بودیم. من با این گروه خانم‌ها به سفرهای مختلف می‌روم و چون همه وضع یکسانی داریم به همه خوش می‌گذرد. اکنون فرزندانم به من افتخار می‌کنند که با فوت پدرشان سربار کسی نشده‌ام و علاقمندی‌های خودم را دنبال می‌کنم.

فراموش نکنید که نگاه مثبت به زندگی می‌تواند همه این شادکامی‌ها را برای شما فراهم کند اما اگر شما خانواده، پول و ارتباطات گسترده و نگرش منفی داشته باشید ممکن است نه تنها شاد نباشید، بلکه زمینه‌سازی از دست دادن امکانات خود را هم فراهم کنید.