سنگینی سایه بارسا بر توپچی‌ها

 سرعت بازی بارسا در آن نیمه بمراتب بیشتر از بازی برگشتی بود که لیونل مسی 4 گل در نیوکمپ به ثمر رساند و برای همیشه جای خودش را در ذهن آرسن ونگر تضمین کرد. گرچه ونگر پیش از قرعه‌کشی این دور از بازی‌های لیگ قهرمانان، شجاعانه خواهان رویارویی با بارسا شده بود، اما با خارج شدن نام آرسنال برای بازی مجدد با آبی اناری‌ها تمام ذهن‌ها به بازی‌های سال قبل در ماه مارس برگشت. در تاریخ حضور آرسن ونگر در این باشگاه هیچ تیمی‌ تاکنون به این شکل دفاع آرسنال را نابود نکرده بود و این نابودی در سرعت، قدرت و همه ابعاد بازی بود. پپ گواردیولا از آن نیمه اول در امارات به عنوان «بهترین 45 دقیقه کل دوران مربیگری خود» یاد کرد. اهمیت این گفته زمانی بیشتر می‌شود که در نظر بگیریم این نیمه با نتیجه بدون گل به پایان رسید. در نیمه دوم پس از 2 گل زلاتان، آرسنال به بازی برگشت و حتی نیکلاس بنتنر در نیوکمپ گل اول را به بارسا زد، اما در ادامه مسی تفاوت کلاس 2 تیم را کاملا نشان داد و با 4 گلش شبی خاطره‌انگیز را برای ونگر رقم زد.

این بازی می‌تواند مصاف 2 فوتبال متفاوت بزرگ اروپا باشد؛ فوتبال شناور استادانه گواردیولا در برابر منطق و تجربه ونگر. اما روزنامه‌های اسپانیایی توجه چندانی به این موضوع نداشتند و پس از قطعی شدن دیدار این دو تیم تیترهای مشابهی زدند. روزنامه ال موندو دپورتیوو تیتر زد: سس باز می‌گردد! و روزنامه مارکا هم تیتر زده بود: بازگشت آرسنال با فابرگاس.فابرگاس که همدوره لیونل مسی و ژرارد پیکه در بارسا بود و در نوجوانی الگوی ورزشی‌اش پپ گواردیولا بود و در تیم ملی هم کنار بوسکه، ژاوی و آندرس اینیستا بازی می‌کند، در تابستان امسال دوست داشت به بارسا بازگردد، اما توسط ونگر از این کار منع شد و قول قهرمانی به او داده شد که 5 فصل است به دست ونگر و آرسنال نمی‌رسد. اما با وجود این وعده بزرگ، بازی‌های آرسنال در لیگ قهرمانان و لیگ برتر کمتر نشانی از عملی شدن آن دارد و شاید روزنامه‌های اسپانیایی برای بازی برگشت یادداشت‌های زیادی با هدف یادآوری این موضوع به فابرگاس بنویسند.

آرسنال می‌توانست در شرایطی باشد که برای بازی‌های این مرحله لیگ قهرمانان نگرانی زیادی نداشته باشد. آنها در 3 بازی اول گروهی خود برابر شاختار دونسک، براگا و پارتیزان بلگراد پیروز شدند و براحتی در مکان اول جدول جای گرفتند. اما بی‌احتیاطی آنها در بازی‌های بعدی و 2 باخت مقابل براگا و شاختار آنها را به مقابله با بارسا فرستاد. شاید زمانی که در مراسم قرعه‌کشی ونگر دید که من یونایتد با مارسی و چلسی با کپنهاگن دانمارک باید بازی کنند، بیش از پیش مطمئن شد که حریف بعدی آنها بارسا خواهد بود. تاتنهام هم با این‌که در گروهش اول شد اما باید با میلانی روبه‌رو شود که صدرنشین سری A است، اما بارسا نیست. هیچ تیمی ‌به واقع مثل بارسا نیست.

آرسنال این موضوع را پس از آن بازی طوفانی در نیوکمپ، بهتر از تیم دیگری می‌داند و با نمایشی که بارسا در شکست 5 بر صفر رئال مادرید داشت و ضعفی که آرسنال در بازی رفت جام اتحادیه برابر ایپسویچ داشت و نتوانست دروازه این تیم دسته اولی را باز کند و یک بر صفر شکست خورد، تکرار آن 20 دقیقه جادویی و حذف تلخ از بازی‌های لیگ قهرمانان بعید نیست. آنها هرگز در این فصل در اوج ظاهر نشده‌اند و 5 شکست آنها در لیگ برتر بخوبی این موضوع را نشان می‌دهد. آرسنال در بهار زمانی که «توماس فرمالن» را در دفاع داشت با 4 گل مغلوب بارسا شد و حالا که بهترین مدافع آنها از ناحیه آشیل دچار آسیب شده و نمی‌تواند بازی کند شرایط دفاعی آرسنال به مراتب بدتر خواهد بود.

ماه ژانویه و بازار نقل و انتقالات در این ماه می‌تواند هر تیمی‌ را تقویت کند و بازیکنان بعضا خوبی هم در این زمان پیدا می‌شوند، اما ونگر باید درک کند که نیاز او به یک یا حتی 2 مدافع برای دیدار حساس رفت در ماه ژانویه با بارسا شدیدتر از حد تصور است. البته خط دفاعی تنها بخشی از مشکلات ونگر است. دروازه این تیم از آغاز فصل دچار مشکلات زیادی بوده و پس از این‌که او از مانوئل المونیا ناامید شد، حالا ووژیک ژسنی و لوکاس فابیانسکی دروازه‌بانان اول و دوم تیم هستند و صد البته بدون تجربه برای بازی‌های مرحله حذفی لیگ قهرمانان. در خط‌ هافبک هم آندری آرشاوین روس کاملا به بازیکنی خنثی و کم‌تحرک تبدیل شده و با آرشاوینی که در هفته‌های اول حضورش در آرسنال 4 گل به لیورپول زد فاصله زیادی دارد. دنیلسون هم دیگر‌ هافبک دفاعی مطمئنی نیست و بی‌دلیل نیست که خبرهای زیادی مبنی بر انتقال او در نشریات اروپایی شنیده می‌شود.

با تمام‌ اینها آرسنال باید پتانسیل خود را برای این دو بازی درک کند، چون در غیر این صورت با مشکلات زیادی مواجه خواهد بود.

روزنامه گاردین ‌/ مترجم : امیررضا نوری‌زاده