حکایت آتشی که خاموشی ندارد

گفته شده که این غار از اولین سکونتگاه‌های انسان دوره پارینه‌سنگی است و حدود 15هزار سال قدمت دارد. این تخمین براساس یافته‌های گریشمن، شرق‌شناس و مورخ معروف فرانسوی به دست آمده است. همچنین براساس اسناد موجود، نخستین پارچه دستبافت ایرانی در این غار پیدا شده است. خوب لابد پیش خودشان حساب کرده‌اند که این غار عمر خودش را کرده و خاموش کردن ندارد! همچنین ایسنا از قول یک مربی غارنوردی آورده، تمام خفاش‌های داخل این غار بر اثر دود و گاز متصاعدشده از آتش گرفتن فضولات حیوانی انباشته ‌شده در غار «پبده» مرده‌اند و به نظر می‌رسد جانداران دیگر هم آسیب دیده باشند.مرگ خفاش‌ها یک فاجعه است که اثر آن را سال آینده می‌توان دید، چون خفاش‌ها به‌دلیل تغذیه از حشرات، نظم طبیعی منطقه را حفظ می‌کنند و به نظر می‌رسد اکنون کسی متوجه فاجعه به بار آمده نیست. گویا این آقای مربی تنها کسی بوده که در این یک ماه تلاش کرده تا چشم‌ها را متوجه دود این آتش کند و البته این تلاش برایش بدون درد سر هم نبوده. خوب است که انسان‌های پارینه سنگی نیستند تا ببینند این جور خانه شان می‌سوزد. لابد آنها هم پیش خودشان فکر می‌کردند در این دوره و زمانه عجیب و غریب پیشرفت و تکنولوژی و ارتباطات، چرا کسی متوجه این آتش نیست و برای خاموش‌کردنش کاری نمی‌کند.