عرضه چاقو، دروازه جرم

جرم نبودن تولید، حمل و نگهداری چاقو و سایر سلاح‌های سرد نامتعارف نظیر قمه، احساس عدم‌امنیت و گرایش به سمت خودایمنی، حس برتری‌جویی، پایین بودن سطح آگاهی‌های عمومی در این خصوص و فقدان ترس و اضطراب از مجازات از جمله مواردی است که می‌تواند دلیلی بر افزایش بزه در این زمینه باشد. در این میان شاید ارائه سلاح سرد در شکل‌های ظاهری شیک و فریبنده، نقش بیشتری در گرایش به استفاده از آن را داشته باشد.حمل چاقو در دست فرد و قرار گرفتن وی در موقعیت‌های هیجانی و درگیری‌های خیابانی و استفاده بی‌اختیار از آن به عنوان ابزاری دفاعی برای رفع خطر (یا حمله) و القای حس برتری به دیگران، نتیجه‌ای جز از بین رفتن آرامش و امنیت عمومی در پی نخواهد داشت. از سوی دیگر مجرمان؛ چاقو را وسیله‌ای برای تهدید، اخاذی و سرقت قرار می‌دهند که این نیز یکی دیگر از عواقب سهولت دسترسی به این سلاح سرد است.

در این ارتباط قانونگذار در ماده 614 قانون مجازات اسلامی برای ایراد جرح با چاقو علاوه بر دیه، 3 ماه تا یکسال حبس را تعیین کرده است. ماده 617 همان قانون، قدرت‌نمایی با چاقو، تهدید به وسیله آن یا درگیر شدن با افراد به وسیله چاقو در صورتی که از مصادیق محارب نباشد، مشمول حبس از 6 ماه تا 2 سال و 74 ضربه شلاق دانسته است.

حال این پرسش وجود دارد که به چه دلیل باید وسیله‌ای با شکل‌های مختلف در بازار وجود داشته باشد که کاربرد دیگری دارد؟ کاربردی که بدون شک اخاذی، سرقت، ضرب و جرح و قتل نمی‌تواند باشد، اما این وسیله به سهولت تولید، عرضه و در اختیار افراد بخصوص جوانان و نوجوانان قرار می‌گیرد. آیا زمان آن فرا نرسیده است که هر گونه تولید، عرضه، حمل و نگهداری این آلت قتاله مصنوع، قابل تعقیب کیفری باشد؟

مجید شکاری ‌/ سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب شهریار