وقتی رادیو ،‌ تصویری می‌شود

این خبر برای خیلی‌ها سوالات و ابهامات زیادی را ایجاد کرد.برای بسیاری از شنوندگان و حتی مجریان رادیو تصویری شدن رادیو یک واژه گنگ و مبهم بود. آنها می‌پرسیدند چگونه می‌شود رادیویی را که ذاتا با صدا و صوت گره خورده است در قاب تصویر گنجاند؟

اما ظاهرا ماجرا چیز دیگری است. چون برخی از مجریان رادیو بر این عقیده‌اند که با تصویری شدن رادیو یک دوربین کنجکاو در تمام استودیوها قرار می‌گیرد و تمام حرکات و رفتارهای آنها را در حین اجرا برای شنوندگان فاش می‌سازد.

اگر منظور از بصری شدن رادیو چنین رویکردی باشد مسلما این طرح خیلی زود به بن بست می‌خورد.پس تصویری شدن را می‌شود به شکل نمونه‌ای برای چند برنامه خاص به کار برد.

چند وقت پیش یکی از مجری- بازیگران برنامه جذاب «جمعه ایرانی‌» درباره جزئیات اجرای این برنامه در حضور شنوندگان صحبت می‌کرد.

او توضیح می‌داد که طرفداران برنامه اشتیاق زیادی به حضور در پشت صحنه جمعه ایرانی دارند. آنها با صدای تشویق‌ها و قهقهه‌هایشان اجرا را گرم‌تر می‌کنند و در تجربه تولید یک برنامه طنز رادیویی سهیم می‌شوند.

به گفته این مجری یکی از شنوندگان بیماری افسردگی داشته و یک روانشناس به او توصیه کرده بود که باید در فضاهای شاد و مفرح قرار بگیرد.

این فرد افسرده پس از حضور چندین باره در پشت صحنه برنامه جمعه ایرانی اعتراف کرده که بیماری‌اش تا اندازه زیادی بهبود یافته است.

همین الان اگر فایل‌های تصویری اجرای برنامه «جمعه ایرانی» روی فضای مجازی اینترنت قرار بگیرد تعداد زیادی از طرفداران این برنامه مشتاق به دانلود آن هستند.

برنامه‌های دیگری هم هستند که شنوندگان رادیو دوست دارند شاهد فضای استودیو و اجرای آن باشند.این‌جور فایل‌های تصویری عطش و اشتیاق مردم را برای شنیدن و دنبال کردن برنامه‌های رادیویی زیادتر می‌کنند.

اما اگر بنا باشد تعداد زیادی از برنامه‌های رادیو به حالت تصویری درآیند رادیو دیگر از خاصیت منحصر به فردش دور شده و رفته رفته به یک رسانه دیداری بدل می‌شود.

دو رسانه رادیو و اینترنت تاکنون رابطه مهربانانه‌ای با هم داشته‌اند. فناوری پادکست به شنوندگان رادیو این امکان را داد که فایل‌های برنامه‌های مورد علاقه‌شان را در اختیار داشته باشند تا آن را در هر زمان و مکانی که خواستند بشنوند. با آمدن فناوری رادیوی تصویری این رابطه مهربانانه‌تر می‌شود.