با همراهان بد در ویتنام

نامیدن «میدان نبرد: همراهان بد 2: ویتنام» به عنوان یک بسته گسترش نقشه،‌ بی‌عدالتی در حق این افزونه خواهد بود. در ظاهر به نظر یک محتوای قابل دانلود معمولی می‌رسد: چهار نقشه که پنجمی‌شان در راه است، اسلحه‌های تازه و وسایل نقلیه تازه‌تر که همگی با تاثیر از دوران جنگ ویتنام طراحی شده‌اند. اگرچه محیط کاملا انهدام‌پذیر بازی و موتور روان بازی، به وضوح وامدار همراهان بد 2 است، اما این افزونه، شیوه رویارویی شما در نبرد‌ها را تغییر می‌دهد. نبرد‌های از راه ‌دور، کم‌تنش‌تر شده و بازیکن‌ها به سوی وارد شدن به نبر‌دهای زمینی مهیج سوق داده می‌شوند که از بهترین قابلیت‌های همراهان بد 2 است.

این تغییر مرکز توجه ویتنام را به شکل خارق‌العاده‌ای تازه کرده و نقشه‌های تازه، نقش‌شان را در سخت‌ نگاه داشتن نبر‌دهای پرآتش‌ بازی می‌کنند که در‌ آنها کار تیمی مهم‌ترین عامل پیروزی شده است. آیتم‌های قفل ‌شده کم و چند مشکل فنی باعث شده تا این محتوای جدید همان اثری را نداشته باشد که نسخه اصلی در بازی مولتی‌پلیر داشت، اما اگر برای قدری اکشن، بازی را خریده‌اید دلیلی نخواهید یافت که داخل این نبرد پرهیاهو نشوید.

یکی از تفاوت‌ها میان بازی اصلی و افزونه ویتنام در شلیک‌کردن‌هاست، به طوری که تاکید کمتری بر نبرد‌های از راه دور است. کلاس دیدبانی همچنان با دوربین‌هایشان شلیک می‌کنند، اما باقی کلاس‌ها باید از نشانه‌های آهنی‌ قدیمی‌شان برای شلیک‌های دقیق‌تر استفاده کنند. نتیجه این‌که کم‌تر ممکن است از راه دور اسنایپ بشوید یا سرباز‌ها را با اسلحه‌های معمول ـ اما با دوربین ـ هدف قرار بدهید. یک بازیکن خوش‌شانس هنوز می‌تواند سر بازیکن دیگری را با یک کلاش آ.ک.47 هدف قرار بدهد، اما روی‌هم‌رفته افزونه ویتنام بازی، یک تجربه از زندگی شخصی در نبرد بوده و در نتیجه بیش‌تر از نسخه قبلی انفجاری و هیجان‌آور است.

با این ‌همه، تنها تعدیل اسلحه‌ها نیست که این اثر را آفریده است. نقشه‌های بازی که به طرز فوق‌العاده‌ای طراحی شده‌اند، حس یک نبرد کثیف و خسته‌‌کننده را به بازیکن‌های هر دو جبهه می‌دهد که هم با یکدیگر درگیرند و هم مجبورند با زمین و همه محیط اطراف مقابله کنند. نقشه تپه 137 یک نمونه خوب از این موضوع است که چطور تغییر‌ها در شلیک کردن و طراحی پیچیده نقشه، نبرد‌های تبادل آتش را مشکل کرده و زمین نبرد در اثر انفجار یک بمب ناپالم منهدم شده است. بوته‌های شعله‌ور در دوردست‌های ستون‌های باریک و بلند از دود را به آسمان می‌فرستند و خاکی که از انفجار یک نارنجک دستی بلند می‌شود دید شما را تار می‌کند. نقطه‌های استراتژیک که در جاهای مناسب قرار گرفته‌اند بازیکن‌ها را به خطوط مقدم جبهه نبرد می‌راند. بازیکن‌ها به تندی پیش می‌روند و گاهی روی زمین می‌خزند و جلو می‌روند و امیدوارند بتوانند هدف‌های مهم را فتح کنند. زمین سوخته در بعضی از مکان‌ها به تک‌تیرانداز‌ها فرصت می‌دهد تا در یک میدان باز اسنایپ کنند و در عین حال تپه‌ها و گودال‌ها و کلبه‌های زهوار دررفته برای دیگر کلاس‌های بازی فرصت‌های احاطه جناحی و نیز مخفی شدن را فراهم می‌کنند. همچنین ساختمان‌های انهدام‌پذیری در نقشه هست که سرپناهی موقتی را فراهم می‌کند. هر چند این عنصر که حاصل موتور فیزیک عالی بازی است به اندازه نسخه اصلی بازی در اینجا رایج نیست.

حالت حمله همه جانبه بازی این قابلیت‌ را به بهترین شکل نشان می‌دهد؛ گذرگاه‌های باریک بی‌شمار که به بیرون جستن و شلیک‌های ناگهانی تنش‌‌آور ختم می‌شود و از پناهگاه‌های اولیه بازی تا ورای جنگل‌های شعله‌ور کشیده می‌شوند، ماموریت منهدم‌کردن که ایستگاه ام ـ کام (مخابراتی) را لذتبخش کرده است. حالت بزن بکوب بازی بخصوص برای رسته پزشکی لذتبخش است که در این نمونه از بازی می‌شود گفت از همیشه اهمیت بیشتری پیدا کرده‌ است. رسته پزشکی هم‌تیمی‌هایی که در نقطه‌های حساس بازی زخمی شده‌اند یا در زمین‌های گسترده‌تری مثل آنها که در دره فوبایی هست و با لاشه‌های همرزم‌هایشان پوشانده‌ شده ‌است را احیا می‌کند. البته این به آن معنا نیست که این نسخه از بازی شما را تشویق می‌کند که بی‌تامل و بدون توجه به هیچ پیامدی جلو بروید. حتی در جاهایی که این جور جلو رفتن‌ها الزامی به نظر می‌رسد باید مدام در کنش‌هاتان محتاط باقی بمانید و هر وقت ممکن بود در کنار رسته‌تان حرکت کنید. با عجله پیش رفتن ممکن است شما را با دشمنی آتش‌انداز (که یکی از چند اسلحه تازه بازی) در دست، روبه‌رو کند. اتفاقا اگر دنبال یک جایگزین مناسب در فواصل کم برای شات‌گان می‌گردید این اسلحه، می‌تواند اسلحه مورد نظر باشد، بویژه اگر بازیکن ماهری آن را به دست بگیرد. بازیکن بااستعدادی که با آتش‌انداز به شما شلیک کند می‌تواند باعث شود سلامت‌تان بشدت ضربه ببیند. هرچند می‌توانید در نزدیکی‌تان رودخانه‌ای، دریاچه‌ای چیزی پیدا کنید و در آن بپرید و جلوی آتش را بگیرید.

هرچقدر که ویتنام به لحاظ بصری زیباست همان‌قدر طراحی صدای بازی خیره‌‌کننده است و حتی می‌شود گفت از این لحاظ جنبه‌های بصری بازی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. رادیوی بازی آهنگ‌هایی از همان‌ دوره مثل «وایلد تینگ» و «سرفین برد» را پخش می‌کند و هیچ‌ چیز به اندازه موسیقی گروه کریدنس کلیر واتر صدای دهه شصت را نمی‌تواند بهتر بازگو کند و البته جلوه‌های صدایی بازی مثل همیشه فوق‌العاده هستند. صدای انفجار نارنجک‌ها و صدای پای‌تان در محیط جنگلی و... .

میدان نبرد: همراهان بد 2 ویتنام، البته از یک مشکل رنج می‌برد. آمار بازیکن‌ها در بازی آنلاین چندان دقیق نیست و این باعث شده پیشرفت بازیکن‌ها و بازی کردن ‌آیتم‌های قفل‌شده کم‌تر اهمیت داشته باشد.

محمدرضا قربانی

منبع: گیم‌اسپات