در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حکایت ما و سفیر انگلیس
داستان موضعگیریهای چند ماه گذشته انگلیس علیه ایران حکایت آن کتک خوری است که هنگام دعوا شاخ و شانه میکشد و پرگویی میکند اما پس از آن که از طرف مقابل پاسخی دریافت کرد، شروع میکند به مظلوم نمایی که ایها الناس کجایی که ضعیف کشی کردند!؟
مدتی است دولت انگلیس علیه ایران موضعگیری میکند. از گستاخی سفیر آن کشور در تهران گرفته تا سخنگوی فارسیدان وزارت خارجهاش.
سایمون گس ، سفیر انگلیس در تهران در سایت سفارتخانه ، علیه ایران مقاله مینویسد و حقوق بشر ایران را زیر سوال میبرد. سپس سخنگوی وزارتخارجه انگلیس در نمایشگاه شاهنامه در کمبریج، داستان ضحاک و کاوه را شرح میدهد و آنگاه میگوید:«داستان ضحاک نشانگر روح ظلمستیزی ایرانیان است، در حالی که آزادی خواهان ایران امروز به ارتباط با بیگانگان متهم میشوند.»
سپس سفیر انگلیس در تهران مورد تفقد ملوکانه ملکه قرار میگیرد و نشان «سنت مایکل و سنت جورج» را دریافت میکند.گرچه سیاستهای مداخلهجویانه انگلیس در ایران به گذشتههای دورباز میگردد؛ اما اکنون این سیاستهای مداخلهجویانه، به خاطر استقرار نظام جمهوری اسلامی رنگ و بوی دیگری گرفته است.
انگلیس در زمانهای گذشته، یکه تازی میکرد. شاه تغییر میداد، نخستوزیر عوض میکرد، کودتا برپا میکرد و... اما اکنون دیگر نمیتواند در ایران یکه تازی کند.
در کنار همه اینها، آشوب و راهپیمایی و اعتراضات گسترده مردم در این کشور نیز باعث شده تا دولتمردان لندن در سیاستهای خود، اعمالی را به کار گیرند تا خواستههای اجتماعی و صنفی مردم را با مسائل امنیتی درآمیزند.
ادعای کشف و خنثیسازی چند بمبگذاری به منظور امنیتی جلوه دادن وضعیت و ارتباط دادن این بمبگذاریها به مسلمانان در این مقطع و هنگام اعتراضات مردمی، سیاستی است که انگلیس برای خاموش کردن موج اعتراضات به کار گرفته است.اما نکته مهم در سیاستهای زنجیرهای انگلیس علیه ایران در این است که دولتمردان این کشور خود را به قطع روابط مشتاق نشان میدهند. اصرار و تکرار بر مواضع اتخاذ شده علیه ایران، تایید این موضوع است. اکنون که سیاستهای کنونی انگلیس علیه ایران اجرا میشود، با قطع ارتباط، سیاستهای دیگری که از هم اکنون درباره آن برنامهریزی و اندیشه شده، اتخاذ خواهد شد.دستگاه دیپلماسی کشورمان در این باره چه میتواند بکند؟
فعالیتهای رسانهای سفیر انگلیس در تهران، هنگامی آغاز شد که او نتوانست، روزنامه یا رسانهای را مجاب کند تا با او گفتوگو کنند و این موضوع باعث شده است که «گس» خود اقدام به کار رسانهای در سایت سفارت کند.
سفرای ایران در این زمینه کم کار هستند. باید سعی کنند تا فعالیتهای رسانهای خود را افزایش دهند. از قوه تجزیه و تحلیل خود استفاده کنند و به این فضای آماده وارد شوند تا بتوانند مقابله به مثل کنند. قطع روابط قطعا آن چیزی است که سیاستمداران انگلیسی خواستار آن هستند.
همین که انگلیسیها توانستهاند ایران را وادار به واکنش کنند نشان از هدفی است که لندن در پی آن است.
سال 85 در گفتوگویی که با جفری آدامز، سفیر وقت انگلیس در تهران داشتم، کتاب «دایی جان ناپلئون» را در دستش گرفت و گفت: «این آن چیزی است که سبب این دیدگاههاست! من این کتاب را میخوانم و خیلی سخت روی آن کار میکنم.»
اشتیاق انگلیس به قطع روابط را عملی نکنیم تا شکستی تلخ برای لندن رقم بخورد.
محمد صفری
جام جم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
