«کریس رونالدو»ی جدید منچستریونایتد

او زمان ورود به انگلستان هنوز با نام «نانی» شناخته شده نبود و نام کامل او ـ لوئیس کارلوس آلمیدا دا کونا ـ بیشتر مورد استفاده قرار می‌گرفت و این تقریبا همزمان شده بود با شایعه خداحافظی کریس از منچستر و رفتن او به رئال مادرید. نقاط مشترک این دوستاره کم نیست.

هر دوی آنها برای تیم ملی جوانان پرتغال بازی کردند، از اسپورتینگ لیسبون به منچستر یونایتد رسیدند و زمانی که «نانی» تازه‌وارد بود در شهر منچستر در یک خانه زندگی می‌کردند.

آنها در تیم ملی هم به راحتی با هم پست عوض می‌کنند و اوج هنر آنها در بازی با تیم ملی اسپانیا بود که با نتیجه 4 ـ صفر به سود پرتغالی‌ها خاتمه پیدا کرد هر چند که نانی با ضربه بی‌موردش توپی را که می‌توانست یکی از بهترین گل‌های سال 2010 باشد، خراب کرد و موجب عصبانیت کریس رونالدو شد.

در انگلستان هم هواداران یونایتد همیشه او را نسخه جدید کریس رونالدو می‌دانستند هرچند شاید مقایسه این بازیکن با کسی که گرانقیمت‌ترین فوتبالیست تاریخ بوده درست نباشد.

در کنار «نانی»، «آنتونیو والنسیا» اکوادوری هم در حال پیشرفت در پست بال راست بود که با مصدومیت زانویش برای تمام فصل شرایط بازی کردن را از دست داد و عرصه برای نانی در جناح مورد علاقه‌اش فراهم شد.

الکس فرگوسن زمانی که نانی به باشگاه ملحق شد او را بازیکنی ناقص لقب داد و به نظر می‌رسید اعتمادی به توانایی‌هایش ندارد.

فرگوسن در ماه‌های پس از انتقال به نظر پشیمان از انتقال 17 میلیون پوندی بازیکن 20 ساله‌اش می‌رسید و در برخی از بازی‌ها هم او را روی نیمکت نشاند.

این نیمکت‌نشینی‌ها در فصل قبل موجب اعتراض رسانه‌ای نانی شد و می‌رفت تا او هم به سرنوشت «رود فان نیستلروی» و «یاپ استام» دچار کند ولی فرگوسن در عین ناباوری با صبر و تحمل با این موضوع برخورد کرد و نشان داد که می‌تواند انگیزه اصلی نانی 24 ساله از این گفته‌ها را درک کند حالا این بازیکن پرتغالی نه‌تنها وظایفش را درک کرده بلکه توانایی قبول مسوولیت‌های جدید را هم دارد.

در پیروزی 7 ـ یک مقابل بلک‌برن با این که برباتف 5 گل به ثمر رساند، اما نانی بدون شک بهترین بازیکن زمین بود. او یک گل زد و چند گل برای برباتف ساخت و در این فصل پاس گل‌هایی که به مهاجمان داده به تنهایی احترام لازم را در بین تماشاگران برای او به همراه داشته است.

در روزهای نخست پیوستنش به یونایتد، تماشاگران از خودخواه بودن و تک‌روی‌هایش ابراز نارضایتی می‌کردند ولی حالا او نه تنها پاس می‌دهد بلکه در انتخاب بازیکنان توپ‌گیر دقتی مینیاتوری دارد. این سبک بازی سبب شد تا فرگوسن از او تمجید کرده و بگوید: «او ماه به ماه بهتر می‌شود و این خیلی خوب است. او سرعت خوبی دارد و با شهامت بازی می‌کند و می‌تواند آمار گلزنی‌اش را بالاتر هم ببرد».

در کنار فرگوسن شاید آرسن ونگر هم به خوبی متوجه توانایی‌های نانی شده باشد، چون همیشه در بازی‌های مقابل آرسنال، نانی یکی از بهترین‌ها بوده و این را تمامی هواداران توپچی‌ها به خوبی می‌دانند.

در بازی جام حذفی در 2 سال قبل، «ویلیام گالاس» او را متهم به تمارض کرد و «گیلبرتو سیلوا» هم او را بازیکنی مغرور خواند. ولی در پایان بازی نانی با یک گل زده و دو پاس گل بهترین بازیکن زمین شناخته شد.

در بازی لیگ برتر مقابل آرسنال در ورزشگاه امارات هم او نمایش خوبی داشت، چون مدافعان آرسنال به او فرصت خودنمایی در ضدحمله‌ها می‌دادند و ونگر در گفت‌وگوهایی که پس از بازی داشته به صراحت اشاره کرده است بازی نانی ارزش تماشا دارد: «من بازی او را دوست دارم. او توانایی‌های فردی زیادی دارد و در عین حال در خدمت تیم است. بازی مستقیم او کمتر از رونالدو است، اما از نظر تکنیکی و سانتر توپ مثل کریس بازی می‌کند».

برخی از هواداران یونایتد به شوخی اشاره می‌کنند ونگر به این دلیل از بازی نانی تعریف کرده چون همیشه در بازی با یونایتد به خاطر نفوذهای نانی به مشکل برخورده است و بازی‌های دیگر نانی که گل‌های صددرصد و موقعیت‌های تک به تک را از دست داده تماشا نکرده است.

نانی با توانایی‌های خوبش ازجمله دو پا بازی کردن و شوت‌های به موقع و سانترهای سریع می‌تواند به اندازه بکام توپسازی کرده و در سطح رایان گیگز در جناحین ایفای نقش کند. نانی هنوز برای بدل شدن به یک بازیکن کامل فرصت دارد و فرگوسن هم فضای لازم را در اختیار او قرار داده تا هر چه سریع‌تر به این هدف دست پیدا کند.

گاردین 
مترجم: امیررضا نوری‌زاده