یلدا در ویرانه‌‌های زلزله

ناگفته پیداست که چه بر سر مردم محروم روستای حسین‌آباد با خانه‌های گلی و به‌دور از حداقل ضریب ایمنی گذشته است. گرچه خبرها حاکی از آن است که این زلزله تنها بین 4 تا 7 کشته به‌جای گذاشته ولیکن بهای از دست رفتن خانه و کاشانه زلزله‌زدگانش و از آن مهم‌تر اثرات ناشی از ترس و واهمه‌ از وقوع زلزله‌های احتمالی بعدی بسیار بیشتر و جبران ناپذیر‌تر از این میزان تلفات جانی است.

این‌که بر اثر بروز چنین زمین لرزه‌ای آن هم در استانی زلزله خیز که داغ‌های بیشمار دیگری را نیز همچون خشکسالی، بی آبی و بدی آب و هوا بر پیشانی خود دارد، هزار و 150 خانه مسکونی از 20 تا 100 درصد آسیب ببینند، تاسف ما را از آن جهت بر می‌انگیزد که چرا با تمام درس‌های تلخی که از زلزله‌های فاجعه باری چون بم، در همین استان گرفته‌ایم، هیچ اقدام موثری برای بهینه‌سازی و ایمن‌سازی بناهای فرسوده روستایی و شهری در این دیار داغ دیده نمی‌کنیم؟!

معلوم نیست فاجعه‌های پی در پی تا کی و به چه قیمتی باید جان، مال و زندگی روستاییان محروم‌مان را در لحظه‌ای به خاکستر تبدیل کنند تا به خودمان بیاییم و تصمیم بگیریم که قدم موثر و مفیدی برای کاهش تلفات فاجعه‌ای که هر آن ممکن است برای خود ما اتفاق بیفتد، برداریم.

پونه شیرازی / گروه ایران