در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
برق 220اشک!
در ژوئن 1936 وقتی کارگران عراقی در منطقه خاجوت رابو، نزدیک شهر بغداد برای احداث راه آهن مشغول حفاری بودند، یک گور باستانی از زیر خاک بیرون آمد که تحقیقات بعدی نشان داد متعلق به 250 سال قبل از میلاد یعنی ابتدای
یکی از اشیای موجود در گور، یک ظرف سفالی کوچک بود که دهانه اش با قیر مسدود شده بود.
ویلهلم کونیگ باستان شناس آلمانی در تحقیقاتی که 2 سال بعد روی این ظرف انجام داد، متوجه میله آهنی شد که انتهایش از پوشش دهانه ظرف بیرون آمده و با یک استوانه مسی احاطه شده بود.
با بررسی های بیشتر، کونیگ دریافت ظرف در واقع یک باتری کوچک با 2 الکترود مسی و آهنی است که اگر با سرکه پر شود، ولتاژی بین 5/1 تا 2 ولت بین الکترودهایش ایجاد می کند.
کونیگ نتایج تحقیقاتش را در 1940 منتشر کرد و از آن زمان این ظرف به باتری بغداد معروف شد. البته از آنجا که هیچ سند مکتوب یا تصویری از شرح و کاربرد این ابزار به دست نیامد، همه باستان شناسان فرضیه باتری بودن آن را قبول نکردند.
موافقان احتمال می دهند باتری برای آب فلزکاری ، یعنی نشاندن لایه ای از یک فلز روی فلز دیگر (مثلا طلا روی نقره) به کار می رفته است.
کاری که هم اکنون هم در بعضی نقاط به همین روش انجام می شود؛ اما اگر ظرف سفالی بغداد واقعا یک باتری بوده باشد، دست کم یک چیز واضح است.
الکساندر ولتا در ابتدای قرن نوزدهم ، کاری کرد که 2000 سال پیش از او، نیاکان ما آن را انجام داده بودند. اگر این مطلب زودتر کشف شده بود، احتمالا الان به برق شهر می گفتیم برق 220اشک.
تولد 6 قلوها در مدت 60 ثانیه
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
