موقعیت متزلزل دایی

این‌که چرا پرسپولیس در دفاع آنقدر متزلزل است که با کوچک‌ترین فشاری از هم می‌پاشد و از تیم متوسط و ضعیف پیکان 3 گل را دریافت می‌کند؟ این‌که چرا خط حمله پرسپولیس آنقدر بی خاصیت می‌شود که از کوچکترین فشاری روی دروازه پیکان عاجز می‌ماند؟ و این‌که چرا آنقدر تعصب تیمی در نزد بازیکنان پرسپولیس تحلیل می‌رود که گاهی در دقایقی در زمین راه می‌روند و تلاشی را در جهت فرار از شکست انجام نمی‌دهند ؟! اینها مسائلی است که به علی دایی در مقام سرمربی برمی‌گردد و او نمی‌تواند با خلط مسائل ، از خود سلب مسوولیت کند. اشتباه نشود، راقم این سطور، از جمله کسانی بود که بشدت از حضور علی دایی در راس کادر فنی پرسپولیس دفاع کرده و حتی قبل از حضور وی این پیشنهاد را به باشگاه داد که دایی را جایگزین کرانچار نماید، اما امروز که پرسپولیس نتیجه نمی‌گیرد نمی‌توان متعصبانه از دایی دفاع کرده و چشمان خود را از عملکرد ضعیف کادر فنی سرخ‌ها و در راس آنها دایی ببندد.

هیچکس امروز به دنبال سست کردن جایگاه علی دایی در فوتبال ایران و به ویژه در باشگاه پرسپولیس نیست، اما حرف این است که اگر وی هر چه سریع‌تر در سیاست‌ها و برنامه‌های خود تجدید نظر نکند، روزی نتیجه آن می‌شود که هیچکس قادر نخواهد بود در مقابل خروش طرفداران ایستادگی کرده و همچنان بر حفظ دایی تاکید کند. به سخنی دیگر دایی باید برای خود از همین امروز دلسوزی کرده و هشدارها را جدی بگیرد، چرا که در تیم‌هایی چون پرسپولیس و استقلال سیاست نتیجه گرایی حاکم است و اگر نتیجه نگیری، ولو آن‌که مربی بزرگی نیز باشی، نمی‌توانی روی نیمکت این تیم‌ها دوام بیاوری . ضمن آن‌که عذرخواهی تنها راه‌حل مشکلات امروز پرسپولیس از بابت عدم نتیجه‌گیری نیست.

محمدرضا اکبری / جام جم