همه آرزوهای من

 افرادی که بیش از حد رویاپردازی می‌کنند، با احتمال بیشتری نسبت به دیگران احساس افسردگی خواهند کرد.محققان گفته‌اند افرادی که بیشتر ورزش می‌کنند و بیشتر با دیگران صحبت می‌کنند، کمتر به افسردگی دچار می‌شوند چرا که این افراد زمان کمتری برای رویاپردازی دارند و بیشتر در دنیای واقعی به سر می‌برند. اما در عوض افرادی که در حال استراحت یا کار کردن هستند و یا بیشتر از کامپیوتر استفاده می‌کنند، بیشتر دچار افسردگی می‌شوند برای این‌که این افراد زمان بیشتری برای رویاپردازی دارند.

همه ما جوان‌ها به رویاپردازی و فکر کردن به آرزوهای دور و نزدیکمان نیاز داریم. زندگی واقعی با همه‌ مشکلات و رنج‌هایی که دارد، بدون فرصت‌هایی برای فکر کردن به آرزوها و رویاها به سختی قابل تحمل است. نمی‌توانیم و نمی‌خواهیم دست از رویاهایمان برداریم. وقتی آرزویی در کار نباشد، پیشرفت و موفقیتی هم قابل تصور نیست.

اما اگر نخواهیم به نتایج پژوهش‌های این محققان بی‌اعتنا باشیم، می‌توانیم حد و اندازه‌ رویا‌پردازی‌هایمان را نگه داریم. گاهی از دنیای خیال‌انگیز آرزوهایمان خارج شویم و واقعیت را همان‌طور که هست ببینیم. این‌طوری شاید از عواقب رویاپردازی‌های بیش از حد هم نجات پیدا کنیم و اسیر افسردگی نشویم.