رویایی به نام سینما حقیقت

سینما حقیقت زیر نظر «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» برگزار می‌شود. نهادی که در یکی دو سال گذشته، با تغییر مدیریت و آشفتگی‌هایی که بر اثر کمبود بودجه برایش ایجاد شد، نسبت به سال‌های پیش بازدهی و اثرگذاری کمتری داشت. نهایتا این که تعدادی از فیلم‌های بلند این مرکز در مرحله‌ تولید با مشکل مالی مواجه شدند و با تغییراتی تحمیلی به پایان رسیدند، اما اکنون پس از گذراندن یک سال سینمایی دشوار در این جشنواره، که در سینما فلسطین برگزار شد، چند مستند مهم خارجی و آثاری از فیلمسازان صاحب‌نام، از جمله: مارتین اسکورسیزی نمایش داده شد. اساسا جشنواره‌ای تخصصی مثل «سینما حقیقت» محلی برای اجتماع مستندسازان است و فرصتی فراهم می‌کند که فعالان این عرصه با یکدیگر گفت‌وگو کنند و در جریان آخرین تحولات حرفه‌ خودشان قرار بگیرند. هر چند اطلاع‌رسانی ضعیف باعث شده بود خیلی از علاقه‌مندان مستند، نتوانند برای تماشای فیلم‌های دلخواه‌شان برنامه‌ریزی کنند.

جالب است که برنامه‌ جشنواره در روز اول هنوز آماده‌ ارائه به علاقه‌مندان نبود و در روز دوم پس از تغییراتی در اختیار آنان قرار گرفت. حضور در سالن برای همه‌ حاضران رایگان بود، اما حتی این موضوع هم باعث نشد که تنور جشنواره گرم شود.

استقبال نه‌چندان زیاد مخاطبان از جشنواره باردیگر وضعیت بحرانی سینمای ایران را یادآور شد و این‌که بدون برنامه‌ریزی و مدیریت آگاهانه، بحران مخاطب حل نخواهد شد.

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی خبر دلگرم‌کننده‌ای هم برای دوستداران سینمای مستند داشت که در حاشیه‌ جشنواره اعلام شد: سینما سپیده به مدت یک سال پاتوق مستندسازها خواهد بود و به‌عنوان محل اختصاصی نمایش فیلم‌های مستند استفاده خواهد شد. به این ترتیب بسیاری از محصولات مرکز گسترش و آثار مستقل سینمای مستند که تاکنون در بایگانی‌ها خاک می‌خوردند، امکان نمایش پیدا می‌کند.

سینما سپیده در مرکز تهران و نزدیک به دانشگاه واقع شده و محل مناسبی برای تبدیل‌شدن به پاتوق فرهنگی و سینمایی است، ولی نباید فراموش کرد که مخاطبان سینمای مستند چندان زیاد نیستند و حتی سالن صد نفره‌ مرکز گسترش هم در اغلب روزهای سال خلوت و خالی می‌ماند. امیدواریم اختصاص سینما سپیده به نمایش فیلم‌های مستند به این‌گونه سینمایی کمک کند و فرصتی برای اکران فیلم‌های دیده‌ نشده، باشد. طبق برنامه پس از پایان جشنواره‌ سینما حقیقت، برگزیده‌ای از فیلم‌هایی که در این جشنواره به نمایش درآمده‌اند در سینما سپیده اکران می‌شوند و بعد از آن هم یک گروه از مستندسازان و کارشناسان سینمایی، از میان فیلم‌های موجود، تعدادی را برای نمایش انتخاب می‌کنند. البته نام هیأت انتخاب مستندها هنوز اعلام نشده، اما اگر قرار است این طرح موفق باشد در درجه‌ اول باید طوری برنامه‌ریزی شود که استمرار داشته باشد و در انتخاب و نمایش فیلم‌های مستند عدالت رعایت شود.