نقش چرچیل در بزرگترین قحطی هند

 وقتی دیکتاتورها می‌میرند تازه اسنادی فاش می‌شود که شاید تنها گوشه‌ای از جنایت‌های این خودکامگان تاریخ بشر را نشان می‌دهد. این بار قرعه به نام وینستون چرچیل افتاد که به اعتقاد بسیاری باید او را بزرگ ترین جانی بشر قلمداد کرد.

به تازگی بی.بی.سی در گزارشی به بررسی نقش نخست وزیر بریتانیا در زمان جنگ جهانی دوم پرداخته و نوشته‌‌اند: حدود 3 میلیون هندی به علت سیاست‌های چرچیل در زمان جنگ، در قحطی سال 1943 جان خود را از دست دادند.

در آن زمان هند هنوز مستعمره انگلیس بود و 4 سال بعد در 15آگوست 1947 توانست استقلال خود را به دست آورد.«مادوسری موخرجی» که یک خبرنگار است، در کتاب تکان دهنده جدیدی به نام «جنگ پنهان چرچیل» سیاست‌های چرچیل را مسبب اصلی این واقعه می‌داند که یکی از بزرگ ترین قحطی‌های تاریخ هند است.

به گفته موخرجی، علت کمبود مواد غذایی، صادرات وسیع آن از هند برای مصرف در میادین جنگ و نیز خود بریتانیا بود. بین ماه‌های ژانویه و ژوئیه سال 1943 و در حالی که قحطی در هند شروع شده بود، این کشور بیش از 70 هزار تن برنج صادر کرد. این مقدار برنج برای زنده نگاه داشتن400 هزار نفر به مدت یک سال کافی بود.به اعتقاد نویسنده این کتاب، چرچیل به بهانه کمبود کشتی با تقاضاهای صدور مواد غذایی به هند مخالفت کرد.

دلیل این امر این بود که او بیم داشت ژاپنی‌ها در این مناطق نیرو پیاده کنند. به دنبال این تصمیمات بود که پدر و مادرها فرزندان گرسنه شان را در چاه‌ها و رودخانه‌ها می‌انداختند، بسیاری با انداختن خود به زیر قطار خودکشی می‌کردند، مردمان گرسنه برای گرفتن آبی که در آن برنج پخته شده گدایی می‌کردند، کودکان برگ مو و دیگران درختان، ریشه سیب‌زمینی هندی و علف می‌خوردند و مردم حتی رمقی نداشتند تا جسد مردگان خود را بسوزانند.

این کتاب شرح وحشتناکی است از این‌که قدرت استعماری تا چه حد استثمارگر است و این ویژگی به وسیله مردی که هیچ تردیدی در تحقیر هندوستان و مردمانش به خود راه نمی‌داد، تشدید هم شده بود.

حسین خلیلی 
گروه بین‌الملل