باد دیگر در پرچم اوباما نمی‌وزد

دموکرات‌ها اگرچه 6 کرسی مجلس سنا را از دست دادند، اما همچنان اکثریت این مجلس را در اختیار دارند. البته در آسمان تاریک دموکرات‌‌ها همین موضوع می‌تواند کور سوی امیدی برای آینده باشد. به رغم پیروزی پال، نامزدهای مطرح حزب چای همچون شارون انجل از نوادا و کن باک از کلورادو نتوانستند طبق پیش‌بینی‌ها عمل کنند.

اما این انتخابات از این جهت حائز اهمیت بود که با تمامی این اوصاف یک پیروزی مهم برای جمهوریخواهان به حساب می‌آید. در بسیاری از مبارزات انتخاباتی نزدیک به هم جمهوریخواهان توانستند دموکرات‌ها را شکست دهند. بسیاری از اعضای جدیدتر دموکرات‌ها که حضورشان در مجلس نمایندگان تنها مرهون دو پیروزی اخیر حزب‌شان در سال‌های 2006 و 2008 بر جمهوریخواهان بود، در این مبارزه انتخاباتی از مجلس کنار گذاشته شدند.

حتی برخی از دموکرات‌های کارکشته و باسابقه نیز مجبور به ترک مجلس نمایندگان شدند که برخی از آنها عبارتند از: ایک اسکلتون که به مدت 34 سال ریاست کمیته خدمات نظامی مجلس را بر عهده داشت، جیم اوبراستار که 36 سال نقشی مهم در مجلس داشت که سال پایانی عهده‌دار کمیته زیرساخت‌ها و حمل‌ونقل بود و جان اسپرات که 28 سال در کمیته بودجه مجلس فعالیت می‌کرد.

جمهوریخواهان توانستند به ایالت‌های شمال شرقی بازگردند که 2 سال پیش همین نواحی را به دموکرات‌ها واگذار کرده بودند. منطقه روست بلت (این منطقه شامل نواحی شمال آمریکا شده که ایالت‌های ایلینویز، میشیگان، ایندیانا، اوهایو و ویسکانسین را دربرگرفته که مرکز صنایع عظیمی همچون آهن و اتومبیل است) نتایج قابل قبولی برای لیبرال‌های آمریکایی در پی نداشت. جمهوریخواهان علاوه بر کسب بسیاری از کرسی‌های مجلس در این منطقه، توانستند کرسی‌های ایلینویز، ایندیانا، پنسیلوانیا و ویسکانسین در مجلس سنا را نیز به دست آورند.

از طرف دیگر به نظر می‌رسد جمهوریخواهان کنترل حداقل 9 فرمانداری و 11 ایالت قانونگذاری در این ناحیه را به دست آوردند. همین امر مزیتی مهم برای آنها برای سال آینده به حساب می‌آید که ایالت‌ها، مناطق انتخاباتی خود را بار دیگر تصویب خواهند کرد. جمهوریخواهان در حال حاضر در هر دو مجلس کنگره در اغلب ایالت‌ها فعالیت دارند که همین امر می‌تواند کرسی‌های مهمی همچون فلوریدا، تگزاس و اوتا را نصیب آنها کند. از طرف دیگر میشیگان، ‌اوهایو و پنسیلوانیا از جمله ایالت‌هایی هستند که ممکن است از اختیار جمهوریخواهان خارج شود. در مقابل این موضوع حاشیه انتخاباتی امنی حداقل تا 10 سال برای آنها بوجود خواهد آورد که سال 2020 بار دیگر سرشماری اراضی انجام خواهد شد.

این موفقیت‌های جمهوریخواهان می‌تواند مانعی جدی بر سر راه اوباما برای انتخابات ریاست جمهوری 2012 باشد. نتایج به دست آمده از منطقه روست بلت می‌تواند باعث بروز آشفتگی در کاخ سفید شود زیرا این نتایج نشان داد یک بخش بسیار مهم کشور در پیروزی انتخاباتی اوباما به جناح راست گرایش پیدا کرده است. فرمانداران جدید جمهوریخواه در این منطقه می‌توانند کمک فراوانی برای نامزد خود در انتخابات آتی ریاست جمهوری ارائه دهند.

از طرف دیگر دموکرات‌ها در دیگر ایالت‌ها نیز عملکرد مثبت و مناسبی نداشتند به عنوان مثال در فلوریدا از 25 کرسی مجلس تنها موفق به کسب 6 کرسی شدند در حالی که پیشتر 10 کرسی را در اختیار داشتند یا این‌که در ویرجینیا میزان 6 کرسی دموکرات‌ها از کل 11 کرسی این ایالت به 3 مورد تقلیل یافت. با این وجود این حقیقت باعث تسلی خاطر دموکرات‌ها می‌شود که سیاست آمریکا طی 50 سال اخیر در بحرانی‌ترین شرایط خود قرار دارد. اکثریت مجلس نمایندگان طی 4 سال اخیر دو بار تغییر کرده که از دهه 50 میلادی این سریع‌ترین تغییر در این مجلس است.

به هر حال نتایج نهایی نشان از جدایی نامزدهای مستقل از دموکرات‌ها داشت که همین امر پیروزی جمهوریخواهان را رقم زد. امتیاز دموکرات‌ها بین زنان از بین رفت ولی در مقابل در میان سفیدپوستان و افراد بازنشسته رشد قابل توجهی داشتند. مقبولیت آنها در میان افراد جوان و اقلیت‌ها تا حدودی مناسب بود ولی تعداد کمی از آنها حاضر به رای دادن شدند. طبق گزارش سی.ان.ان 11 درصد از افراد بین 18 تا 29 سال در این انتخابات شرکت کردند که در مقایسه با 2 سال پیش 7 درصد کاهش داشت.

تعداد کمی از مبارزات انتخاباتی نزدیک به هم باقی ماند که نیازمند بازشماری مجدد و مبارزات قانونی طولانی مدت هستند (بار گذشته یکی از همین موارد 8 ماه طول کشید). نامزد جمهوریخواه مجلس نمایندگان از ویرجینیا که با کمتر از 1000 رای نتوانست به مجلس راه یابد، شکست را نپذیرفته است.

مبارزه برای مجلس سنا در واشنگتن که فاصله هر دو نامزد بسیار به یکدیگر نزدیک است، وابسته به انتخابات پستی دارد که چند روزی طول خواهد کشید. در آلاسکا نیز لیزا مارکوفسکی اگرچه به پیروزی رسید، اما برای تایید نهایی به آرای مثبت مقامات انتخاباتی نیاز دارد زیرا وی در ابتدا در قامت یک جمهوریخواه از نامزد حزب چای شکست خورد و سپس برای مرحله نهایی خود را به عنوان یک نامزد مستقل معرفی کرد. با این حال هیچ کدام از این موارد باعث کمرنگ‌تر شدن پیروزی چشمگیر جمهوریخواهان نمی‌شود. حتی به دست آوردن 6 کرسی سنا از لحاظ استانداردهای تاریخی مثبت ارزیابی می‌شود. در صورت انتخاب خانم مارکوفسکی، وی به احتمال فراوان به نفع جمهوریخواهان رای خواهد داد.

رهبران جمهوریخواه از جمله جان بوهنر رئیس احتمالی مجلس نمایندگان و سارا پلین مهم‌ترین عضو حزب چای از اوباما خواستند تا به صدای انتخابات گوش فرا دهد و با جمهوریخواهان همکاری کند تا وجهه مخدوش دولت او بار دیگر اعتبار خود را به دست آورد. البته نباید فراموش کرد که آنها توانایی مجبور کردن اوباما را ندارند زیرا دموکرات‌ها هنوز اکثریت مجلس سنا را در اختیار دارند و از طرف دیگر رئیس‌جمهور اختیار وتوی لوایج جدید را دارد.

تحلیلگران معتقدند اوباما دو راه پیش رو دارد که احتمال دارد از آنها استفاده کند: یک راه این است که به سمت اهداف پوپولیستی حرکت کرده و توافق با جمهوریخواهان را از بین ببرد و راه دوم این‌که وضعیت کشور را به سمت بن‌بست برده و پیشنهادات جمهوریخواهان را به دلیل افراطی بودن رد کند. البته هر دوی آنها خطراتی را به همراه خواهد داشت. از یک طرف ممکن است چالشی اصلی برای انتخابات سال 2012 باشد و از طرف دیگر موجب مایوس شدن رای‌دهندگان به دلیل نایده گرفتن افکار عمومی شود.

البته برخی از روسای جمهور دموکرات در گذشته با اتخاذ هر دوی این رویکردها به پیروزی مجدد در انتخابات رسیدند. پس از آن‌که جمهوریخواهان کنترل کنگره در سال 1994 را به دست آوردند، بیل کلینتون با تکیه و تاکید بر اهداف عامه‌پسند همچون اصلاح وضعیت رفاه عمومی بار دیگر سال 1996 به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، این در حالی است که هری ترومن با انتقاد از جمهوریخواهان و رد پیشنهادات آنها که کنگره سال 1946 را بر عهده داشتند، توانست 2 سال بعد بار دیگر پیروز انتخابات شود.

با تمام این اوصاف هنوز بسیاری از جمهوریخواهان تازه وارد ادعا می‌کنند که تعهد خاصی به پیگیری اصلاحات نامناسب دولت اوباما دارند. به عنوان مثال رند پل مصمم است که بودجه را تعدیل کند. بوهنر در میان برخی دیگر از هم‌حزبی‌هایش بیان می‌کند که در مورد کاهش مخارج و ممانعت از افزایش مالیات با دموکرات‌ها توافق نخواهند کرد. البته جمهوریخواهان پیشینه خوبی در این زمینه ندارند. زمانی‌که سال 1994 کنترل مجلس نمایندگان را بر عهده گرفتند، سعی کردند تا دوئلی تمام عیار با کلینتون بر سر موضوع بودجه آغاز کنند، اما همین موضوع باعث حمایت رای‌دهندگان از کلینتون شد و راه را برای انتخاب مجدد او هموار ساخت. جمهوریخواهان با تجربه می‌ترسند با اتخاذ همین راهکار باز هم تاریخ برای آنها تکرار شود.

در این میان نامزدهای مستقلی به حمایت از جمهوریخواهان وارد مجلس شده‌اند که اهدافی همچون از بین بردن نهادهای دولت و مخالفت با قانون مهاجرت غیرقانونی را در سر می‌پرورانند.

حال رهبران جمهوریخواه باید علاوه بر مقابله با دموکرات‌ها، فعالیت برخی از اعضای جدید افراطی خود را کنترل کنند. تمامی جمهوریخواهان سعی خواهند کرد تا اعتدال داشته باشند تا چالشی برای انتخابات آتی پیش رویشان قرار نداشته باشد.

اینکه بسیاری از دموکرات‌ها جایگاه خود را از دست دادند هیچ کمکی به آنها نخواهد کرد. آن دسته از بزرگان جمهوریخواه که نتایج این انتخابات را نشانه آسیب‌پذیری اوباما برای انتخابات ریاست جمهوری 2012 می‌دانند، بسرعت به دنبال نامزدی برای حزب خود خواهند بود تا گزینه‌ای کامل و تمام عیار برای آنها باشد. بوهنر که شب اعلام نتایج با احساس و گریه صحبت از انتقام می‌کرد، ممکن است بزودی خود را مغلوب مشکلاتی ببیند که به دلیل اعضای جدید حزبش به وجود آمده باشد.

اکونومیست / مترجم: علیرضا ثمودی