عصر دوقلوهای بدشانس

ربکا مارتینز مرد. یک بار دیگر دختری که 7 هفته بیشتر از عمرش نمی گذشت ، زیر تیغ جراحان فقط توانست 12 ساعت دوام بیاورد. دخترک اهل جمهوری دومینیکن ، برخلاف لاله و لادن این شانس یا شاید این

کد خبر: ۳۶۷۱۴

بدشانسی را نداشت که طعم چند سال زندگی غیرمتعارف را بچشد.
ربکا یک قل چسبیده از سر داشت. برادر یا خواهر معلوم نبود. قل دوم ، یک موجود ناقص الخلقه بود که فقط یک سر داشت. و ربکا، اگر زیر تیغ جراحان نمی رفت ، باید سر بدشکل یک موجود ناقص الخلقه را روی سر خودش تحمل می کرد.
آیا ربکا می توانست تحمل کند و زنده بماند؛ پزشکان می گویند نه. او چاره ای جز عمل جراحی نداشت ، اما برخلاف لاله و لادن ، این بار او نبود که تصمیم می گرفت.
این بار پدر و مادر ربکا بودند که تصمیم گرفتند و ربکا بهای داشتن یک زندگی عادی را با جانش پرداخت.
عمل جراحی را دکتر جرج لازارف ، فوق تخصص جراحی مغز و اعصاب اطفال از دانشگاه UCLA و دکتر بنجامین ریوه را جراح مغز و اعصاب در سانتو دومینیگو انجام دادند. دکتر لازارف ، تجربه موفقیت آمیز جدا کردن دوقلوهای به هم چسبیده گواتمالایی را در آگوست 2002 در کارنامه خود داشت.
آنچه به سر ربکا متصل بود، سری بود با یک مغز ناقص و گوشها و چشمها و لبهایی رشد نیافته. شاید عمل جراحی جدا کردن این اجزای بی خاصیت ساده به نظر می رسید، اما نکته اینجا بود که همه این اجزای بی خاصیت از یکی از شریان های اصلی ربکا تغذیه می کردند و حتی رشد آنها سریع تر از رشد سر خود ربکا بود!
در واقع عمل جراحی باید هر چه زودتر انجام می شد، چرا که وجود این سر اضافه می توانست رشد طبیعی مغز ربکا و حتی حرکات طبیعی سر او را با مشکل مواجه کند. عمل جراحی با موفقیت انجام شد، اما خون زیادی از ربکا رفت.
خونریزی از همان شریان مشترک در طول عمل عمل جراحی باعث شد 4 واحد خون به کودک 2 ماهه تزریق شود. هنوز چند ساعتی از خروج ربکا از اتاق عمل نگذشته بود که آن شریان ، باز هم خونریزی کرد.
افت حجم خون کودک فشار زیادی به قلب او آورد و حملات قلبی متعدد، بالاخره دخترک 2 ماهه را از پای درآورد. دکتر لازارف بعد از مرگ کودک به خبرنگاران گفت: این را نمی شود شکست یا خطای جراحان نامید.
وقتی که ما شب گذشته اتاق عمل را ترک کردیم ، وضعیت دخترک رضایت بخش بود.

ربکای بدشانس احمد و محمد خوش شانس

بعد از ماجرای لاله و لادن بود که توجه مردم دنیا به دوقلوهای بهم چسبیده معطوف شد. چند هفته بعد از عمل جراحی ناکام جداکردن لاله و لادن دوقلوهای مصری که آنها هم از سر به هم چسبیده بودند، زیر تیغ جراحان رفتند و البته عمل آنها موفقیت آمیز بود.

rebeca2

احمد و محمد ابراهیم که ژوئن امسال 3 ساله می شوند، 3 تا 6 ماه دیگر آخرین مرحله درمان ، یعنی ترمیم جمجمه شان را هم به پایان خواهند رساند.
این عمل آخر، در مقایسه با عمل جراحی 34 ساعته ای که آنها در ماه اکتبر سال گذشته انجام دادند، واقعا بی خطر است.
آنها خطر بزرگ را از سر گذرانده اند و بعد از این عمل جراحی آخر، می توانند به مصر برگردند و مثل همه بچه های دیگر، زندگی کنند. اگر در آخرین عمل جراحی آنها، اتفاق غیرمنتظره ای رخ ندهد، اگر به عوارض بعد از عمل مثل عفونت ، لخته خون یا ورم مغزی دچار نشوند و اگر سیر رشد و تکامل آنها، به همین ترتیب ادامه پیدا کند، آنها از لاله و لادن و ربکا خیلی خوش شانس تر خواهند بود.

بازهم دوقلوهای ایرانی

این هفته در خبرها آمده بود که دکتر کیت گو، جراح لاله و لادن در برابر هیات منصفه سنگاپوری درباره عمل جراحی لاله و لادن توضیح داده است.
شکایت علیرضا صفائیان که پدرخوانده لاله و لادن به حساب می آید، باعث شده است که دادگاه ، پزشکان شرکت کننده در عمل جراحی لاله و لادن را برای ادای شهادت احضار کند. دکتر کیت گو فیلم ویدیوئی از لاله ولادن را نشان هیات منصفه داده است که در آن لاله و لادن بر ادامه عمل جراحی تحت هر شرایطی تاکید کرده اند.
او در این فیلم بارها به آنها گوشزد کرده که نتیجه این عمل ممکن است ؛ مرگ هر دو یا یکی از شما و یا فلج شدن یا به اغمارفتن شما باشد، اما آنها باز هم تاکید کرده اند که نتیجه عمل هر چه باشد، آن را پذیرفته اند.
دکتر گو به آنها گفته که اگر مشکلی در هنگام عمل ایجاد شود، عمل را متوقف خواهند کرد. اما لادن در پاسخ او گفته: نه ، ادامه بدهید، دکتر گو باز هم تاکید کرده که ممکن است یکی از شما بمیرید و لادن باز هم پاسخ داده است: می دانیم. هر چی خدا بخواهد.
قرار است هیات منصفه دراین باره که آیا در طول عمل 50ساعته لاله و لادن که در آن 28 پزشک و بیش از 100 نفر پرسنل اتاق عمل درگیر بودند، کوتاهی صورت گرفته است یا نه ، تصمیم بگیرد.
اما این تصمیم نه به حال لاله و لادن و نه به حال هیچکدام از دوقلوهای بهم چسبیده ای که این بدشانسی یک در 5/2 میلیونی نصیب آنها شده است ، هیچ سودی نخواهد داشت.
می گویند؛ ناهنجاری ای که ربکا به آن مبتلا بود و نام پزشکی آن کرانیوپاگوس پارازیتیکوس است ، تنها 8 بار در طول تاریخ پزشکی ثبت شده.
ربکا خوش شانس ترین این 8 کودک بود چرا که همه آنها یا مرده به دنیا آمده اند یا مدت بسیار کوتاهی بعد از تولد از دنیا رفته اند. ربکا، این دختر خوش شانس اما هرگز آن قدر شانس نداشت که بیشتر از 7 هفته زنده بماند.