تحقیقات علمی،کوچک و بزرگ ندارد

اما گاهی اوقات با مقالاتی هم روبه‌رو می‌شوم که از خودم می‌پرسم « کسی پیدا می‌شود این مقاله را تحویل بگیرد؟» با فرض این که بیشتر تحقیقاتی که از دانشگاه‌های مشخص می‌آیند به دپارتمان‌های کم سر و صدایی همچون مطالعات اجتماعی، روان‌شناسی و... مربوط می‌شود، به خودم حق می‌دهم فرض کنم میان آنچه محققان انجام می‌دهند و نحوه گزارش یک داستان جالب و شنیدنی در رسانه نوعی گسستگی و عدم ارتباط وجود دارد.بیشتر تحقیقات علمی ظاهر آنچنان پر جاذبه‌ای ندارند ولی بی تردید نتایج شان چه اکنون وچه در آینده به کار می‌آیند.

مثلا محققانی که در زمینه حوادث ناگوار رانندگی مطالعه می‌کنند، ممکن است کارشان با استقبال عمومی مواجه نباشد، اما واقعیت این است که به عنوان مثال آنها به کشف جدیدی دست یافته اند که نشان می‌دهد تعداد کمی از رانندگان قادرند دو کار، از قبیل صحبت با تلفن همراه و رانندگی را همزمان انجام دهند.همین یافته می‌تواند برای درک نحوه عملکرد برخی افراد که بر خلاف دیگران قادرند چند تکلیف وابسته به کارکرد شناختی مغز را همزمان انجام دهند، سرمشقی باشد. اما کسی که بتواند همزمان چند کار را با هم انجام دهد به معنای آن نیست که همه چیز را درباره «عملکرد چند تکلیفی» می‌داند.

این تحقیق نشان می‌دهد نسبتی از افراد قادر به عملکرد چند تکلیفی در شرایط کنترل شده‌اند.با این اوصاف با نگاهی واقع بینانه در می‌یابیم چنین نتایجی در حوزه‌ای مانند انسان ـ خودرو می‌تواند به اموری که زندگی همه ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مثل قانونگذاری، سیاست عمومی درباره ایمنی جاده ها، طراحی داشبورد خودروها و نظایر آن کمک کند.

مطمئن باشیم به عنوان پیشرفتی در حوزه دانش بشری، چنین نتایجی همانند بیشتر کشفیات علمی مهم بوده و در پیشرفت دانش بشری موثر هستند.

هنری گی

 سردبیر مجله Nature

مترجم: مهریار میرنیا