پیرها اینجا جوان می‌شوند

اما آیا هیچ به این فکر کرده‌اید آنها که در راه آستان بوسی حضرت حق زحمت بیشتری متحمل می‌شوند، ثواب بیشترشان می‌دهند. پیرمردها و پیرزن‌های زیادی را در کاروان‌ها می‌بینم که بعضی از آنها حتی به سختی راه می‌روند و اگر هر سفر دیگری نصیب آنها شده بود، شاید به خاطر سختی‌هایش از خیر سفر می‌گذشتند، اما اینجا اوضاع دیگرگونه است و پیران را شوق آمدن به این سفر چنان است که گویی کودکی خردسال را وعده بازی، سفر و شادمانی داده‌اند.

غالب اوقات با بالا رفتن سن، انسان رقت قلب جوانی را از دست می‌دهد، شاید هم طبیعی باشد. در احادیث و روایات هم موضوعاتی با مفهوم نزدیک‌تر بودن جوانان به ملکوت وجود دارد، اما این قاعده اینجا مصداق ندارد. پیران عاشق اینجا آنچنان رقیق القلب و دلشکسته‌اند که فقط کافی است نامی از پیامبر و اهل بیت نزد آنها برده شود یا گوشه‌ای از گنبد نورانی مسجد نبوی و قبور مطهر ائمه مظلوم بقیع از نظر آنها عبور کند تا در مظلومیت اهل بیت و شوق دیدار حضرت ولیعصر،‌ های‌های بگریند. اینجا آدم انگار دوباره متولد می‌شود.

اما خیلی‌ها در حسرت گشتن به گرد خانه خدا و عرض ادب در آستان آرام گرفتگان مدینه، دنیای فانی را ترک کردند.خیلی‌ها هم آرزوی چنین روزهایی را داشتند که کهولت و پیری اجازه‌شان نداد. شاید حالا با اندوه و اشتیاق از دور به محضر رسول‌الله و اهل بیت اظهار ارادت می‌کنند، اما مطمئنا ثواب این اعمال به نام آنها نیز نوشته خواهد شد. بیایید برای همه آنها که در آرزوی این دیدار، جوانی را به پیری رساندند و آنها که در این آرزو رحل اقامت از این دنیا گزیدند، دعا کنیم.

حمید اسدی‌/‌ خبرنگار اعزامی جام‌جم