درگیر با نقش‌های سخت و پیچیده

در زیبا که توسط آلخاندرو گونزالس ایناریتو، فیلمساز مکزیکی کارگردانی شده، باردم در نقش یک پدر خانواده به نام اوکسبال ظاهر می‌شود. در فیلمی که قصه‌اش درباره سقوط آزاد یک مرد است و در جاده رستگاری، به دنبال کورسویی از امید در دل تاریکی است. باردم نقش خود را با قدرت تمام بازی می‌کند. اوکسبال یک قهرمان تراژیک و پدر 2 دختر است که با خطر مرگ روبه‌رو می‌شود و به زندگی پس از آن فکر می‌کند. وی در جستجوی رستگاری، عشق و بخشش است و برای این کار باید سفری درونی و اودیسه‌وار را شروع کند. زیبا هم مثل اکثر کارهای سینمایی باردم، حال و هوایی خاص و پیچیده دارد و نمونه کاملی از یک فیلم اروپایی است. منتقدان سینمایی عقیده دارند باردم به خاطر بازی در این فیلم، امسال یکی از نامزدهای اصلی دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد اروپا در مراسم جوایز فیلم اروپا خواهد شد.

اما باردم براحتی به چنین موفقیت بالایی دست پیدا نکرده است و راهی طولانی را در یک مدت زمان طولانی طی کرده تا بتواند به موقعیتی برسد که هم‌اکنون در آن قرار دارد. این بازیگر که متولد اول مارس 1969 اسپانیاست، جوان‌ترین فرزند خانواده هنرمند خود است. تقریبا تمام اعضای خانواده وی در کار هنر و بازیگری بودند و جای تعجب نداشت که او هم وارد حرفه و کسب و کار خانوادگی شود. عمر خانواده باردم به اندازه عمر صنعت سینمای اسپانیاست و والدین خاویر باردم از همان روزهای اول تولید محصولات سینمایی در اسپانیا با این صنعت همکاری داشتند. باردم کوچولو هم از 6 سالگی به کسب و کار خانوادگی پیوست و در اولین فیلم سینمایی خود «آدم پست» بازی کرد. از همان زمان بود که او بازی در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی را دنبال کرد. خاویر باردم در نوجوانی، بیشتر از آن که در فیلم‌های سینمایی بازی کند با مجموعه‌های تلویزیونی همکاری کرد و در کنار آن به ورزش مورد علاقه‌اش راگبی پرداخت. این علاقه ورزشی او را راهی تیم ملی راگبی اسپانیا کرد.

پس از این موفقیت‌های ورزشی و تلویزیونی بود که باردم به یک گروه مستقل تئاتری پیوست و بازی روی صحنه تئاتر را نیز تجربه کرد. یکی از اولین کارهای سینمایی باردم در دوران جوانی «جامو، جامو» (1992)‌ بود که بلافاصله باعث شهرت او شد. اما موفقیت این فیلم باعث شد تا باردم در یک سری فیلم مشابه ایفای نقش کند و به نوعی به صورت یک کاراکتر کلیشه‌ای درآید. زمانی که منتقدان سینمایی در نقدهای خود به کلیشه‌ای شدن باردم اشاره و از آن انتقاد کردند، او تصمیم گرفت راه خود را عوض کند و دیگر نقش‌های تکراری و کلیشه‌ای قبلی را قبول نکند. از آن زمان به بعد، او در فیلم‌های متفاوت و تحسین‌برانگیزی ظاهر شد که شهرت بیشتر را برایش (هم در بین منتقدان و هم در بین تماشاگران معمول سینما)‌ به همراه آورد. از جمله کارهای او در دهه 90 و سال‌های اخیر می‌توان به «وثیقه»، «عشق سال‌های وبا»، «ویکی کریستینا بارسلونا»، «مامبرو»، «بوکا و بوکا»، «تانگو» و «کنترل بریگادا» اشاره کرد. این بازیگر تاکنون در بیش از 25 فیلم سینمایی ایفای نقش کرده که تعدادی از آنها محصولات غیراسپانیایی و انگلیسی‌زبان هستند و برای بسیاری از آنها موفق به دریافت جایزه شده است. باردم که نقش‌های مهمی در چند پروژه بین‌المللی همچون «اشباح گویا» و «سرزمینی برای پیرمردها نیست» (که اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل را به خاطر ایفای نقش یک قاتل حرفه‌ای و خونسرد دریافت کرد)‌ گرفته، خودش را یک بازیگر اسپانیایی می‌داند که ترجیح می‌دهد با پروژه‌های اسپانیایی زبانی کار کند که در سرزمین مادری و دیگر کشورهای اسپانیایی زبان تولید می‌شود.

باردم هم‌اکنون در حال بازی در پروژه جدید و فعلا بدون نام ترنس مالیک است. او در این درام اجتماعی در کنار بن افلک، ریچل آدامز و ریچل ویز بازی می‌کند. کار تولید فیلم در سکوت خبری شروع شده و سازندگانش، قصه آن را فاش نکرده‌اند. با وجود این مالیک در مصاحبه‌ای گفت باردم در این فیلم نقشی ویژه و خاص دارد که کاملا متفاوت از کارهای قبلی‌اش است.

باردم پس از پایان فیلمبرداری فیلم، بلافاصله راهی صحنه فیلمبرداری «ماجرای گالاپاگوس» می‌شود. این درام دلهره‌آور براساس یک ماجرای واقعی و توسط اندی دمونی کارگردانی می‌شود و قصه 5 آدم متفاوت را تعریف می‌کند که در دوران قبل از جنگ جهانی دوم به یک جزیره دوردست فرار می‌کنند. آنها موفق به فرار از این جزیره نمی‌شوند و زمانی که توسط گروهی از جهانگردان پیدا می‌شوند، فقط یکی از آنها زنده مانده است. این فیلم هم مثل پروژه بدون نام ترنس مالیک، یک فیلم پربازیگر است و باردم در آن در کنار کریستین اسکات تامس، ژولیت بینوش و تامس کریچمان ایفای نقش خواهد کرد. ویلیام بوید فیلمنامه فیلم را براساس قصه کتاب پرخواننده جان ترهرن نوشته است. باردم بعد از این فیلم‌ها، همکاری خود را با ریدلی اسکات در فیلم «پوتسدامر پلاتز» شروع می‌کند که قصه‌اش درباره دو خانواده تبهکار اهل نیوجرسی است که می‌خواهند دامنه فعالیت خود را در سطح بین‌المللی گسترش دهند. به این ترتیب، این بازیگر اسپانیایی‌تبار وارد هشتمین سال دوری خود از سینمای اسپانیا و عدم حضور در یک پروژه ملی می‌شود. باردم آخرین بار در سال 1994 در یک محصول داخلی ظاهر شد. این فیلم همان «دریای درون» ساخته آلخاندرو آمنابار است که برای وی موفقیت، تحسین و جوایز داخلی و بین‌المللی بیشتری را به همراه آورد.