بسکتبال زیر‌‌ یک سقف می‌رود

بازی‌های جوانان غرب آسیا و راهیابی تیم جوانان به رقابت‌های قهرمانی قاره کهن، اردوهای تیم ملی و بازی‌های جهانی سپس تدارک تیم ملی برای بازی‌های گوانگجو و سایر برنامه‌ها تمامی‌ وقت و انرژی فدراسیون را در نیمه اول سال معطوف به خود کرد.

هر چند این روند با حضور تیم ملی در بازی‌های آسیایی تا ماه دیگر و حتی اواسط آذرماه ادامه دارد؛ البته با رویدادهای مختلف بین‌المللی، باشگاه‌ها نزدیک به 7 ماه دست از کار کشیدند. این رویه تنها مربوط به امسال نیست چون در سال‌های گذشته نیز با آماده‌سازی تیم‌های ملی، چرخه فعالیت‌های باشگاهی متوقف بوده و تیم‌ها پس از گذشت 7 یا 8 ماه از سال برنامه‌های خود را همزمان با بازی‌های لیگ آغاز می‌کردند.

معمولا هم نمی‌شود قضاوت درستی در این زمینه‌ها داشت که تاخیر رقابت‌های باشگاهی یا توجه صرف به تیم ملی صحیح است یا خیر. در ورزش ایران باشگاه تعریف دقیق و مشخصی ندارد.

در واقع در ورزش ما تیمداری مفهوم دقیق‌تری دارد و روی این اصل «تیم» در یک فصل می‌آید و با حامی‌ مالی خاص به فعالیت می‌پردازد و برای سال آینده برنامه‌ای ندارد و از گردونه خارج می‌شود. همین تیم در برنامه‌ریزی فعلی ورزش ایران که مصداق «دم را غنیمت بدان» است، برایش فرقی ندارد که ماه سوم سال بازی‌ها را آغاز کند یا ماه‌های هفتم و هشتم سال. در بسکتبال ایران بیشتر تیم‌ها بازیکنان انگشت‌شمار دارند که اگر به فرض مثال جابه‌جایی و تغییراتی در آنها صورت بگیرد بتوانند همان عده را در قالب تیمی‌ جدید جذب کنند.

فعالیت در رده‌های سنی هم معمولا برای خالی نبودن عریضه است والا کمتر تیمی ‌پیدا می‌شود که بخواهد برای پشتوانه‌سازی یا ساختن بازیکن آن‌گونه که در ورزش حرفه‌ای دنیا مرسوم است پول خرج کند. چون وضعیت بی‌ثبات تیمداری در ایران تمرکزی برای سازندگی باقی نمی‌گذارد.

به لحاظ امکانات به غیر از باشگاه‌هایی که سابقه بیشتری در ورزش دارند و تعدادشان به انگشتان یک دست نمی‌رسد سایر تیم‌ها در تالارهای استیجاری فعالیت می‌کنند که هر سال بر قیمت اجاره آنها افزوده می‌شود. بالطبع تیم‌ها برای کاهش قیمت قراردادهای خود با مالکان اماکن ورزشی از تیم‌های پایه می‌زنند!

قرار است لیگ برتر بسکتبال باشگاه‌های ایران از نیمه آذرماه آغاز شود. دسته اولی‌ها اما زودتر آغاز کردند. در بعد رویدادهای داخلی بسکتبال، تنها لیگ است که می‌تواند تیم‌ها را زیر یک سقف جمع کند.

امسال مثل پارسال تیم‌هایی هستند که هنوز آمادگی حضور در بازی‌های لیگ را ندارند. صبامهر قزوین که مدت‌ها قبل شایعه انحلالش سر زبان‌ها بود بالاخره با ضرب‌الاجل فدراسیون بسکتبال روبه‌رو شد. آنها تا اول آبان ماه باید وضعیت خود را مشخص کنند.

با توجه به این‌که بازیکنان صبامهر از این تیم جدا شدند و شنیده‌ها حاکی از آن است که مسوولان تیم تمایلی به ادامه فعالیت در بسکتبال ندارند بنابراین می‌توان گفت لیگ امسال 11 تیمی ‌شده است. البته تجربه ثابت کرده حتی تا دو ‌ سه هفته بعد از برگزاری لیگ نباید درباره تعداد تیم‌ها نظر داد.

در فاصله بازی‌های جهانی تا بازی‌های آسیایی، سر و صدایی از تیم‌ها برخاست و فصل یارگیری آغاز شد تا فعالیت تیم‌ها و باشگاه‌ها تا حدودی شکل اجرایی پیدا کند. با هم شرایط جدید تیم‌ها را مرور می‌کنیم ، هر چند تعدادی از جابه‌جایی‌ها هنوز رسمی‌ نشده و ممکن است در روزهای آینده تغییرات تازه‌تر در تیم‌ها اتفاق بیفتد.

قهرمان بسکتبال باشگاه‌های ایران و آسیا تغییر چهره داد. تغییراتی که در فصل گذشته صحبت‌هایی درباره آن شنیده شده، ‌اما مهرامی‌ها بالاخره در آغاز فصل جدید تصمیم به تغییر چهره گرفتند و با استخدام مهران شاهین‌طبع در راه این هدف که می‌خواهند از بازیکنان جوان استفاده کنند، گام برداشتند.

جواد داوری اولین تغییر مهرام است، اما جابر روزبهانی و مهدی شیرجنگ بازیکنان مورد علاقه سرمربی جدید مهرام هستند که به این تیم پیوستند. مهرام مشکل محرومیت 3 ماهه شاهین‌طبع را می‌خواهد با استخدام یک دستیار خارجی پر کند. پر کردن جای محمد صمد نیکخواه بهرامی ‌که ممکن است چند ماه از میادین به دور باشد دیگر دغدغه مسوولان و کادر فنی تیم است.

با استخدام داوری در کنار مهدی کامرانی که هر دو گارد راس هستند از طرفی حضور روزبهانی در مهرام تفکر اصلی بازی شاهین‌طبع بر اساس استفاده از دو گارد راس به طور همزمان در بازی است. شیر جنگ جوان و پرتاب کننده راه دور با تجربیاتی کمتر از آفاق بازیکن با آتیه مهرام است.

ذوب‌آهن اصفهان نایب‌قهرمان 2 ساله لیگ برتر بسکتبال در فصل نقل و انتقالات به گونه‌ای عمل کرده که انگار دیگر نمی‌خواهد تیم دوم لیگ باشد و کمر همت به قهرمانی بسته است. حامد آفاق بی‌سر و صدا به تیم اصفهانی پیوست تا گام‌های ذوب‌آهن را در راهی که پیش گرفته پر توان‌تر کند؛ یعنی مجموعه‌ای از جوانان با تجربه. فرزاد کوهیان 2 فصل با ذوب‌آهن خوب نتیجه گرفت، اما امسال تفاوت‌های بازی‌های داخلی و خارجی را بهتر از دوره‌های قبل احساس می‌کند. لیگ باشگاه‌های غرب آسیا در راه است و ذوب‌آهن نماینده بسکتبال ایران باید در 2 جبهه متفاوت با حریفان سر سخت و با انگیزه مبارزه کند.

سیاست باشگاه پتروشیمی‌ بندرامام سیاست نقطه سر خط است چون این باشگاه برای تیم بسکتبالش در پنج شش سال گذشته هنوز نتوانسته سیستم مشخصی به وجود بیاورد و دست از تغییرات هر ساله بردارد. مصطفی ‌هاشمی ‌با خاطرات خوب خود از مهرام به جنوب رفته تا بلکه کار نیمه تمامش را در پتروشیمی‌ بندرامام به آخر برساند. او که 2 فصل متوالی تیم جنوبی را در جای دوم لیگ برتر نشاند در باشگاه‌های غرب آسیا به توفیقی نرسید. امسال فرصتی به وجود آمده تا‌ هاشمی‌ با ویسی و سهراب‌نژاد و کبیر که همراه این مربی به جنوب رهسپار شدند، بتواند افتخارات خود را این بار با پتروشیمی‌ بندرامام تکرار کند. برای تیم جنوبی یک فصل مربی خارجی می‌خواست نسخه شفابخش بپیچد، اما ناکامی‌کردزیچ به حدی بود که شورای ورزش در نیمه‌های راه پارسال عذرش را خواست.

تیمی‌ به کاشان انتقال پیدا کرده که می‌تواند از بسیاری جهات الگوی تیم‌های شهرستانی باشد. مجید صالحی با همه شیطنت‌هایی که برایش گاه و بیگاه ایجاد می‌کنند عزم جزمی ‌در راه موفقیت تیم دارد و حمایت‌های مسوولان توزین الکتریک هم موفقیت‌های دیگری برای مجموعه تیم داشته است. توزین الکتریک به آهستگی از لیگ یک وارد لیگ برتر شد و با پیوستگی به راهش در لیگ برتر ادامه می‌دهد. نه مثل تیم‌هایی که می‌خواستند یکشبه ره صد ساله بروند. این تیم، محمد حسن‌زاده جوان با آتیه تیم ملی بسکتبال را به خدمت گرفته است. صالحی کارش را با تیم‌های پایه آغاز کرده و کار کردن با جوانان را بلد است. به کارگیری سعید داورپناه و علی دورقی از حرف‌هایی که مدیران تیم وعده به ثمر رسیدنش را در برنامه 5 ساله خبر دادند، حکایت دارد.

دانشگاه آزاد هر سال در جمع کردن تیم مشکل دارد و امسال که کمی ‌زودتر جنبید مهران حاتمی ‌در دسترس نیست. سرمربی دانشگاه آزاد به آمریکا رفته تا در یک دوره مربیگری شرکت کند. ظاهرا او فهرست بازیکنانی را به مسوولان دانشگاه داده که اسامی‌ نفرات دلخواه حاتمی‌ در آن ثبت شده، اما در این اوضاع و احوال تا خودت پای کار نباشی نمی‌توانی صددرصد برنده نقل و انتقالات باشی.

تا اینجا هر چقدر نوشتیم این تیم‌ها قبل از شروع بازی‌ها و روی کاغذ نیمه اول جدول رده‌بندی را تشکیل خواهند داد. در نیمه دوم شرایط بسیاری از تیم‌ها نزدیک به هم است. راه و ترابری قم، پویا تهران و لوله اهواز از لیگ یک وارد لیگ برتر شدند. روزهای زیادی برای این تیم‌ها برای تهیه مخارج تیمداری در لیگ برتر گذشت. بازیکنان این تیم‌ها در لحظات پایانی فصل نقل و انتقالات نهایی می‌شوند. تیم بسکتبال لوله سبز شیراز با از دست دادن بازیکنان مطرحی که فصل قبل داشت با ترکیب جدیدی به میدان خواهد آمد. شهرکردی‌ها معمولا به حضور در لیگ برتر قانع هستند. تیم بسکتبال شهرداری گرگان با پشتوانه مردمی ‌خود به دنبال فرار از بی‌پشتوانه ماندن در بسکتبال است. امسال جوانانی در این تیم حضور دارند که باید منتظر درخشش آنها بود.