وصیتی برای امروز و فردا

نوشتن وصیت‌نامه برای تو که مسافری و برای من که مقیم و حاضرم امر مستحق و پسندیده‌ای است ، ‌اما اگر تکلیف و فریضه‌ای از فرایض و واجبات بر عهده و ذمه من و تو باشد که تا به حال موفق به انجام آن نشده‌ایم ، وصیت‌نامه نوشتن هم برای ما می‌شود واجب.

حالا که تو هموطن خوبم توفیق تشرف به سرزمین وحی و اماکن مقدسه را به دست آورده‌ای و مال و منال، خانه و کاشانه‌ات را می‌گذاری برای انجام فریضه حج چه خوب و بهتر قبل از سفر بنشینی و وصیت‌نامه‌ای را با دقت بنویسی.

درست است در عصر تمدن و پیشرفت علم و تکنولوژی بسر می‌بریم و مثل دوران گذشته از میزان خطرهای سفر و حضر کاسته شده و مشقت سفر کمتر از دیروز است. وسایط ایاب و ذهاب تغییر کرده و مدت سفر کوتاه شده است.
درست است که وقتی سوار هواپیما می‌شوی و در پرواز اوج می‌گیری و همه چیز زیرپای تو کوچک و ناچیز جلوه می‌کند و کمتر از هر زمانی که فکرش را کرده باشی به مقصد می‌رسی ، اما جمله معروف «حادثه خبر نمی‌کند» را همیشه به یاد داشته باشیم.

در روایتی که از امام صادق(ع)‌ نقل شده، آمده است: هر وقت خواستی سوار مرکبی شوی وصیت‌نامه‌ات را بنویس. ما نسبت به آنچه به آن تکلیف شده‌ایم وظیفه داریم. باید به تکلیف عمل کنیم.

نوشتن وصیت‌نامه قبل از سفر هم عمل به تکلیف است هم ترسیم راه برای دیگران در روزی که خدای ناخواسته حادثه‌ای رخ دهد.

محمد خامه‌یار