در مدارس صهیونیستی چه می‌گذرد؟

یک معلم جوان، مدرسه دینی اسرائیلی به نام هسدر (Hesder) را که خودش هر هفته یک ساعت در آن کار می‌کند و ماهی 300 دلار می‌گیرد چنین وصف می‌کند: «ما ریاضیات، علوم، انگلیسی، تاریخ یا ادبیات تدریس نمی‌کنیم. بلکه فقط تورات درس می‌دهیم.»

رژیم صهیونیستی هر سال 7 میلیون دلار صرف چنین مدارسی می‌کند و در مقابل گزارش‌هایی دروغ از پیشرفت فراوان آنها دریافت می‌کند. از جمله سوال‌های روزنامه این است: اسرائیل در چه قاره‌ای قرار دارد؟ ناپلئون بناپارت که بود؟ امپراتور روسیه، فرمانده نظامی فرانسه یا رئیس ستاد؟ ریشه دوم (جذر) 81 چیست؟ سرود ملی اسرائیل را تکمیل کنید؛ معنی واژه انگلیسی ساتردی (شنبه) چیست؟ شبات دین است، نام ماهی از سال است یا نام نوعی غذاست؟

بسیاری از شرکت‌کنندگان نتوانستند سرود ملی رژیم صهیونیستی را که قسمت‌های اول آن به آنان گفته شده بود، کامل کنند. بعضی‌ها گفتند: «نمی‌دانم و نمی‌خواهم بدانم.»

عده‌ای نیز تصور می‌کردند سرود ملی آیه‌ای از تورات است. درباره ناپلئون عده‌ای گفتند امپراتور روسیه بود، عده‌ای نیز ادعا کردند، رئیس ستاد بود.

در پاسخ به پرسش مربوط به شنبه 65 درصد گفتند نمی‌دانند. بالاخره درباره سوال اصلی یعنی محل اسرائیل در نقشه جغرافیا عده زیادی جواب دادند در اروپا و این واقعا حیرت‌آور بود.

این معلم می‌گوید: پس از خواندن خبر، همان سوال‌ها را از پسر 17 ساله‌ام، آدام، پرسیدم که غیر از ادامه سرود ملی، همه را می‌دانست!

ممکن است تاکنون معنای واژه مدرسه را شنیده باشید. این واژه‌ای عربی برای هر نوع مدرسه است و چنین مدارسی را در پاکستان، ابتدا آمریکا و سپس ارتش پاکستان بارها بمباران کرده‌اند.

در این حملات مردان، زنان و کودکان بسیاری کشته شده‌اند.

از نظر دولت و رسانه‌های آمریکا «مدرسه» یعنی «اردوگاه‌های آموزش تروریست‌ها». اما به نظر می‌رسد چنانکه گفته شد مدارس دینی مشابه اسرائیل یعنی مدارس «هسدر» از انتقاد رسانه‌های غربی مصون هستند.

آیا ایگال امیر را به یاد می‌آورید؟ او دانش‌آموز یکی از همین مدرسه‌ها بود.

امیر یک صهیونیست مذهبی بود که در نوامبر 1995 اسحاق رابین نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی را در پایان یک گردهمایی صلح در تل‌آویو ترور کرد. او از مخالفان سرسخت اقدامات رابین در جهت انعقاد پیمان صلح و امضای توافق‌های اسلو بود.

شهرک ‌نشینان یهودی مشابه امیر، مسوول خشن‌ترین بدرفتاری‌ها و جنایات با کشاورزان فلسطینی در کرانه غربی هستند. همین‌ها هستند که درخت‌های زیتون را از ریشه درمی‌آورند، محصولات فلسطینیان را نابود می‌کنند، چاه‌های آب را مسموم می‌سازند و به فعالان بین‌المللی صلح حمله می‌کنند.

همین‌ها از جمله نظامیانی هستند که در 520 مرکز ایست و کنترل، جاده‌ها را در اراضی اشغالی فلسطین و چند نقطه در حوالی نوار غزه می‌بندند و از تحقیر و آزار هر روزه مردم فلسطین لذت می‌برند.

چه دوست داشته باشید یا نداشته باشید، پول این مدارس اسرائیلی را آمریکا می‌دهد، یعنی به عنوان بخشی از کمک 3 میلیارد دلاری سالانه آمریکا به اسرائیل تلقی می‌شود.

یکی از حامیان مالی اصلی این مدرسه‌ها در آمریکا صهیونیست‌های مسیحی دست راستی هستند. چرا ضرب‌المثل «کبوتر با کبوتر، باز با باز، کند همجنس با همجنس پرواز» در اینجا به ذهن انسان می‌رسد؟ این همان گروهی است که اخیرا لورن بوث نویسنده انگلیسی در مقاله‌ای از آنان به عنوان «کسانی که نمی‌توانند شهرهای خود را در نقشه کشور خود پیدا کنند»، نام برده است.

بوث از قضا خواهر همسر تونی بلر نخست‌وزیر سابق انگلیس است.

دفعه بعد که کسی از شما پرسید «اسرائیل کجاست؟» جواب درست این است: اسرائیل در کمین جهان عرب قرار دارد.

رژیمی که در سال 1948 به صورت غیرقانونی در اراضی دزدیده شده فلسطینیان و روی خرابه‌های صدها شهر و روستا که از روی زمین محو شده بودند تا ساکنان اصلی آنها هرگز شانس بازگشت به خانه‌هایی که بحق متعلق به آنهاست را نداشته باشند، ایجاد شد و هم‌اکنون به صورت غده‌ای سرطانی در منطقه درآمده است.