ارزشمندی «چه‌گفتن» و «چگونه گفتن»

امروز «چگونه گفتن» و«چه گفتن» ارزش بیشتری پیدا کرده است؛ بشر امروز بیش از انسان دیروز به سوی ماهیت پیام پیش رفته است. در این میان برنامه‌سازان و اداره‌کنندگان رسانه‌های دینی باید توجه بیشتری به این موضوع داشته باشند.

این مساله از آنجا بیشتر اهمیت می‌یابد که با بررسی و نگاهی در اخبار می‌بینیم؛ مخاطب امروز پرسشگر، جستجوکننده و برای فهمیدن حریص‌تر شده است و پیشرفت‌های تکنولوژیکی و علمی نه‌تنها نتوانسته به پرسش‌های عمیقش پاسخ دهد، بلکه پرسش‌های بیشتری در زندگی او ایجاد کرده است.

اگر رسانه‌ها و برنامه‌های دینی می‌خواهند جایگاهی جدی در سپهر رسانه‌ای داشته باشند، باید به چند نکته بیشتر توجه کنند:

1. گرچه گروه‌های مرجع (به معنای عام کلمه) دینی و کارشناسان مشهور می‌توانند تاثیر بسزایی در اقناع سریع‌تر مخاطب داشته باشند، اما بیان اقناعی داشتن از شهرت اقناعی برای مخاطب امروز برنامه‌های دینی مهم‌تر است.

2. کارشناسان مباحث دینی در رادیو و تلویزیون، بهتر است غیراز تخصص در یک علم، از تخصص‌های میان رشته‌ای نیز برخوردار باشند که این مهم باید در مقاله‌ای مفصل و جداگانه مطرح شود.

3. موضوعات دینی معمولا مباحثی هستند که صدها سال است برای مردم گفته شده‌اند، بنابراین از یک‌سو روزآمدی در طرح و ارائه این برنامه‌ها بسیار مهم و کارساز است و از سوی دیگر انطباق آن با مسائل روز مخاطب اهمیت بسزایی دارد.

4. گرچه در هر دینی با توجه به فهم مخاطبانش، بخشی از مفاهیم آن جزو اسرار به حساب ‌آمده و دین اسلام نیز از آن مستثنا نیست ولی امروز با توجه به سوءاستفاده دشمنان از نقاطی که در دین موشکافی نشده و به اجمال از آن گذر شده است، باید همه مباحث دینی برای مردم تبیین شود تا مخاطب به محض مواجه شدن با اطلاعات درهم و برهم ونادرست، در خصوص نکات مبهم دینی در ورطه هلاکت نیفتد. باید بدانیم و ایمان داشته باشیم دین برای همه سوالات بشر پاسخ دارد.

5. توجه ویژه برنامه‌سازان معارفی به تنوع ساختاری و بهره‌گیری از همه قابلیت‌های هنری و رفتن به سوی ساختارهای ناشناخته باتوجه به روح تنوع‌طلب انسان امروزی یکی از موارد بسیار مهم در عرضه محصولات دینی در رسانه ملی است.

6. نکته مهم دیگر توجه به مرز باریک میان دین و خرافه است. چنانچه عناصر سازنده برنامه‌های دینی از تخصص کافی برخوردار نباشند بایک کلام شنوندگان را به باتلاق خرافات می‌کشانند و یا با کلامی دیگر بخش‌هایی از دین مانند ایمان به غیب و مباحث دیگر را دچار خدشه می‌کنند. لذا به روز کردن اطلاعات دینی برنامه‌سازان عرصه‌های معارفی نیز از نیازهای جدی یک رسانه ملی پویاست.