تغییر ساعات کاری و بیکاری

استدلال محکم: به دلیل قرص و محکم زیر ترجیح دادم امروز راجع به موضوع گفتگوی تمدن‌ها صحبت نکنم:

1ـ وجود رئیس‌جمهور در نیویورک: دیدم که رئیس‌جمهوری الان به نیویورک سفر کردند تا در اجلاس سالانه سازمان ملل شرکت کنند و چنان که گفتند قرار است در حاشیه این سفر حدود 16 مصاحبه اختصاصی داشته باشند و قطعا با بسیاری از نمایندگان کشورها و تمدن‌های مختلف نیز با آن بیان شیرین و شیوای خود گفتگو خواهند کرد. فلذا به قدر کافی گفتگوی تمدن‌ها انجام خواهد شد و بارش از روی دوش ما برداشته است. کار را باید به کاردان سپرد. (از جناب داریوش کاردان عزیز هم سوال کنید، همین را می‌شنوید!)

2ـ وجود منشور کوروش در تهران: ازسوی دیگر خوشبختانه با تلاش مسوولان دولتی و برای رضای خدا، منشور استوانه‌ای حقوق بشر کوروش کبیر از انگلیس به ایران آورده شده و عجالتا تا مدت 4 ماه در ایران می‌باشد و مردم علاقه‌مند به گفتگو می‌توانند با مراجعه به موزه ملی، به مشاهده این منشور استوانه‌ای بروند و در حاشیه با زبان حال یا قال به گفتگو با آن که نماد و نماینده تمدن بزرگ هخامنشیان می‌باشد، بپردازند.

امروز هرچه فکر کردیم، دیدیم که موضوعات مهم‌تر از گفتگوی تمدن‌ها هم داریم؛ مثل همین ترافیک سنگین پایتخت. گفتگو را بقیه که از ما بهتر می‌فهمند، انجام می‌دهند. امسال چون پیش‌بینی شده بود که با شروع کار مدارس، حدود 30 درصد بر ترافیک تهران افزوده خواهد شد ـ و ما همینجا این قدرت و توانایی انجام پیش‌بینی را به مسوولان شهری تبریک عرض می‌کنیم ـ از همین رو دولت پیشدستی کرد و برای پیشگیری از این اتفاق، تصمیم به تغییر ساعات کار ادارات و سازمان‌ها و اصناف و... سایر طبقات پایتخت به صورت یک دوره آزمایشی 3 ماهه گرفت که اگر جواب داد، این طرح‌ کش داده خواهد شد.

ساعات کاری در پایتخت: بنا به اعلام وزارت کشور و طبق مصوبه جدید شورای عالی ترافیک و ایضا تصویب دولت فخیمه، از اول مهر قرار است که ساعت کار بخش صنعت 7 صبح، بانک‌ها 8 صبح، دستگاه‌ها و نهادهای عمومی 30‌/‌8، مدارس 30‌/‌7، بازار و اصناف 30‌/‌9 تا 10، دانشگاه علوم پزشکی 8 صبح و دستگاه نظامی و انتظامی کشور 30‌/‌6 تا 7 صبح باشد. کله پزی‌ها و شاطرها نیز احتمالا کمافی‌السابق می‌توانند از سحر، کار خود را آغاز کنند. با این دو قشر نمی‌شود شوخی کرد. از احتیاجات اولیه و مبرم جامعه ما می‌باشند.

ساعات بیکاری در پایتخت: تنها نقیصه‌ای که بر طرح فوق‌الذکر وارد است، این است که فراموش شده در پایتخت، همه ملت سر کار نیستند و هستند کسانی که بیکارند و دولت برای ساعات آمد و شد آنها چاره‌ای نیندیشیده است. الان اکثر بیکاران تهران و حومه، سفیل و سرگردان ماندند که ساعات مربوط به شروع بیکاری آنها چه موقع است و مثلا از چه ساعتی می‌توانند دنبال کار بگردند؟ امیدواریم در این خصوص نیز تمهیدات لازم اندیشیده و اعلام شود.