چند بار به احمدی نژاد گفتم....

امر به معروف و نهی از منکر دولت ها

نشریه سیاست روز در ابتدا توضیح می دهد: شاید دانستن این نکته که عسگراولادی هیچگاه به طور علنی از دولت سیدمحمد خاتمی - مشهور به دولت اصلاحات – که به طور طبیعی اختلافات بسیاری با اصولگرایان داشت، انتقاد نکرده خالی از لطف نباشد . وی در این باره به خبرنگاران گفته است در نخستین روزهای دولت خاتمی به دیدار وی رفته و تأکید کرده "تا زمانی که می‌تواند بدون واسطه با رئیس جمهور وقت دیدار و انتقادهایش را بیان کند، این انتقادها را به صورت علنی مطرح نخواهد کرد و تنها با خاتمی به عنوان رئیس دولت در میان می‌گذارد. اما اگر ارتباط وی با رئیس جمهوری و دولت قطع شود، بر اساس وظیفه امر به معروف و نهی از منکر مجبور است آن را از طریق رسانه‌ها به گوش دولتمردان برساند."

جالب‌تر آن که وی همین شرط را نیز با دکتر محمود احمدی‌نژاد در ابتدای حضور در مسند ریاست جمهوری گذاشته است.شاید همین شیوه رفتار و عمل است که موجب شده سیدمحمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد روسای دولت اصلاح طلبان و اصولگرایان از وی تمجیدهای زیادی کنند.

خاتمی درباره وی گفته است "آقای عسگراولادی پیر دین و شهید زنده هستند، گهگاه که در خدمتشان هستیم، گپی می‌زنیم ولی ایشان در سخن هم زهد به کار می‌برند." احمدی‌نژاد نیز معتقد است " نام موتلفه تداعی کننده نام انقلاب اسلامی است و شخصیتی همچون آقای عسگراولادی به عنوان خلاصه تاریخ انقلاب به مجموعه موتلفه تعلق دارند."زندگی حاج حبیب‌الله عسگراولادی همواره با فراز و فرودهای بسیاری روبرو بوده است .

ولایتمداری اصل نظام

عسگر اولادی در این مصاحبه تاکید می کند  در یک نظام ولایی همه چیز به ولایت ختم می‌شود و به همین دلیل باید از نظرات ایشان استفاده کرد. این شیوه از ابتدای انقلاب هم وجود داشت و مسئولان نزد حضرت امام(ره)‌ می‌رفتند و مسائل را با ایشان در میان گذاشته و از آن بزرگوار کسب تکلیف می‌کردند.

اتفاقاً با این کار بنی‌صدر مخالف بود و چون تصور می‌کرد نظرات وی حکم مطلق است کسی نباید نزد امام(ره) رفته و از ایشان کسب تکلیف کند. ما در همان دوره هم به وی انتقاد می‌کردیم و برای این کار دلیل هم داشتیم.علت نیز این است که نظام ما یک نظام ولایی است و رأس امور در دستان پرتوان ایشان است. به همین دلیل هر کسی می‌تواند نزد رهبری رفته و شکایت کند و به ایشان پناه ببرد.

این مدل در زمان حاکمیت پیامبر گرامی اسلام و ائمه نیز وجود داشته است و اشکالی در آن نیست.البته قاطعانه عرض می‌کنم که رهبری عزیز و معظم انقلاب از هر 100 مورد شکایت و یا هر مسئله دیگری که به ایشان ارجاع داده می‌شود، تنها در چند مورد نظر مستقیم می‌دهند و باقی مسائل را به دستگاه‌ها و مسئولان مرتبط حواله می‌دهند. اگر موضوع قضایی بوده به دستگاه قضایی و اگر موضوع مربوط به قانونگذاری بود به مجلس و اگر هم اجرایی به دولت. لذا ایشان از هر 100 مورد تنها در چند مورد خاص که نیاز است ورود پیدا می‌کنند و جواب می‌دهند.حسن این کار در چیست؟ در این است که همه به ولی امر پناه می‌برند و ایشان بر اساس شرایط مسائل را یا خود پیگیری کرده و یا به دستگاه مرتبط می‌فرستند

بلند پروازی ریشه قانون گریزی است

عسگر اولادی در خصوص قانون گریزی برخی مسوولان می گوید ریشه‌ قانون گریزی ، در تفکر برخی از مسئولان برای پروازهای بلند است. قانون ما هم برای پرواز بلند شرایطی را پیش بینی‌ نکرده است. از سوی دیگر کسی که می‌خواهد پرواز بلندی داشته باشد، ‌انتظار دارد که همه با او همراه باشند.مثلاً یک کار آزمایش نشده‌ای تحت عنوان هدفمندی یارانه‌ها را دولت می‌خواهد اجرا کند. خوب این کار قبلاً اجرا نشده و هیچ تجربه‌ای ما در این کار نداریم.

 ممکن است یکی از نمونه‌های پرواز بلند این باشد که رئیس جمهوری ما بخواهد یک باره این یارانه‌ها را حذف کرده و سیاست‌ جدیدی را اجرا کند. کسانی که متولی قانون در کشورند و قوانین کشور باید از سوی آنها نگاشته و برای اجرا به دولت ابلاغ شود، می‌گویند این کار اگرچه کار درست و ضروری است‌ اما به صورت ضربتی و یک باره اجرا شدنی نیست و آسیب‌های بسیاری به دنبال دارد. آنها می‌گویند برای این که پرواز دولت عملی شود، باید هدفمندکردن یارانه ها به مرور در کشور انجام شود.خوب زمانی که من تاکید می‌کردم که همه قوای سه‌گانه کشور و همه مسئولان طراز اول باید آهنگ واحد داشته و آن هم آهنگ ولایت است، اینجا به کار می‌آید.

زمانی که برای اجرای یک کار میان دولت و مجلس اختلاف پیش می‌آید ما باید به نظر ولایت رجوع کنیم.نظر رهبری در این زمینه چیست؟ ایشان می‌فرمایند هر آنچه که مجلس تصویب کرده و به تأیید شورای نگهبان رسیده لازم الاجراست و دولت باید برای اجرای آن شتاب کند.

اما از سوی دیگر ایشان می‌فرمایند مجلس نیز در زمان تدوین و تصویب قوانین باید به گونه‌ای عمل کند که دولت با مشکل روبرو نشود و به عبارتی اجرایی بودن قانون را در نظر گیرد.احترام امامزاده باید از سوی متولی آن حفظ شود.

بنابراین اگر رئیس جمهور ما به عنوان مجری اصلی قانون بگوید قانونی را که نمی‌پسندد اجرا نمی‌کند و یا یک وزیر بگوید ما به این قانون تن نمی‌دهیم، کل امامزاده زیر سوال می‌رود و دیگر کسی احترامی برای آن قائل نیست.از سوی دیگر اگر مجلسیان بگویند که ما هر چه خواستیم را در کمیسیون‌ها روی کاغذ می‌آوریم و دولت هم موظف به اجرای آن است، این کار هم به صلاح نیست و رهبری آن را رد می‌کنند.البته بازهم تأکید می‌کنم که برخی از این مسائل که شما به دنبال ریشه‌یابی آن هستید به گلایه‌های کهنه و بیاتی که میان مسئولان ما از گذشته وجود دارد برمی‌گردد و امروز به صورت ناهماهنگی میان قوا جلوه می‌کند. به هر حال مردم از مسئولان و به ویژه رئیس جمهوری و دولت انتظار دارند که در ولایتمداری پیشگام بوده و برای اجرای فرامین ولایت و داشتن آهنگ ولایی شتاب کنند.

مجمع تشخیص مصلحت نظام برای تشخیص است نه تقلید

وی در ادامه این مصاحبه می افزایدک الآن برخی از مسئولان ما از جمله شخص رئیس جمهور بیش از یک سال است در جلسات آن شرکت هم نمی‌کنند.
بله این انتقاد را قبول دارم. آقای رئیس جمهور کار درستی نمی‌کنند که در جلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام شرکت نمی‌کنند. من خودم در چند جلسه شاید 2 یا 3 بار که خدمت ایشان بودم این موضوع را متذکر شده و تأکید کردم که ایشان باید در جلسات مجمع شرکت کنند. اتفاقاً آقای احمدی‌نژاد نظرشان این بود که در جلسات مجمع به مطالب ایشان توجه و اعتنای کافی نمی‌شود. من پاسخ دادم که در مجمع تشخیص به حرف هیچ کس اعتنا نمی‌شود.

خود آقای آیت الله هاشمی رفسنجانی که ریاست مجمع را دارند در جلسات صدها حرف می‌زنند ‌اما در نهایت یک مدل دیگری تصمیم‌گیری می‌شود. علت این است که این مجمع برای تشخیص است نه تقلید. قرار نیست در مجمع تشخیص مصلحت نظام از کسی تقلید شود و اگر رئیس جمهور حرفی زد همه به تقلید ایشان عمل کنند و یا هر کس دیگری.

شیوه کاری و ماهیت و ذات اصلی مجمع تشخیص مصلحت نظام اینگونه نیست و برای چنین کاری طراحی نشده است. اتفاقاً در این مجمع مسائل به صورت کاملاً ریز مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد و روزنامه‌نگارانی که برای پوشش خبری و تصویری این مجمع حضور دارند، تأیید می‌کنند مسائلی که شاید از دید بسیاری کاملاً جزیی و بی اهمیت است با وسواس تمام در میان اعضا مورد بحث قرار گرفته و در نهایت آن چه که به صلاح کشور امت اسلامی است، به تأیید می‌رسد .

به همین دلیل من شخصاً از آقای رئیس جمهور خواستم که در جلسات مجمع شرکت کرده و معتقدم که عدم حضور ایشان در مجمع تشخیص مصلحت نظام به صلاح نیست.

عدم هماهنگی قوای سه گانه آزار دهنده است

عسگر اولادی با انتقاد از عدم هماهنگی قوای سه گانه می افزاید: بنده در حال حاضر هیچ ضعفی در عرصه بین‌المللی برای کشورمان نمی‌بینم و به حمدالله هر چه هست قوت و سربلندی است. هیچ ضعفی در قوای کشور نمی‌بینم. هیچ ضعفی در میان جهان اسلام نداریم و تنها آنچه مرا آزار می‌دهد و مردم را نیز نگران کرده، عدم آهنگ‌پذیری کامل قوای سه‌گانه است. این آهنگ هم باید آهنگ ولایت باشد و همه در مسیر ولایت گام بردارند.خدای را با تمام وجود شاکرم که زنده ام و می‌بینم که 3 دهه پس از پیروزی غرور آفرین انقلاب اسلامی همه امور مثبت است و امور با قوت در راه سربلندی اسلام و انقلاب حرکت می‌کند.از سوی دیگر متأسف و نگرانم از این بابت که برخی ناهماهنگی‌ها و عدم داشتن آهنگ واحد، موجب می‌شود که نتوانیم به درستی از فرصت‌های پیش رو در داخل و خارج از کشور استفاده کنیم.

نیت خیر به تنهایی کافی نیست

 وی با اشاره به نیت خیر مسوولان کشور اضافه می کند: من شخصاً در بسیاری از برنامه‌های رئیس جمهوری و دولت نیت خیر را می‌بینم اما باید توجه داشت که تنها نیت خیر داشتن کافی نیست. ایشان ماشاءالله مدام به دنبال پروازهای بلند هستند و این در حالی است که کار اجرایی طولانی تاکنون نکرده‌اند.

ایشان مدت کوتاهی در استانداری و یک مدتی هم شهرداری کار کرده است که اینها نمی‌تواند سوابق مهمی در کار اجرایی طولانی و گسترده و پشتوانه‌ای برای پروازهای بلند باشد.به عنوان نمونه آقای احمدی‌نژاد به قول خودشان می‌خواهند به صورت یک دفعه‌ای یارانه‌ها را حذف کنند. خوب این مثال واضحی برای پرواز بلند است و قطعاً نیتش هم خیر است و هیچ کارشناسی این میزان یارانه‌ها را منطقی و به صلاح ملت نمی‌داند. اما شیوه کار به این بزرگی و کاری که تاکنون هیچ کجا اجرا نشده و ما تجربه‌ای در این زمینه نداریم نباید یک باره باشد.

این را نمایندگان مجلس می‌گویند که بر خلاف ایشان چندین دوره کار وزارت کرده‌اند، چندین دوره نماینده و وکیل مردم بوده‌اند، چندین دوره و روزهای سخت کار اجرایی کرده‌اند.اینها می گویند این کار یک باره انجام شدنی نیست.
این مجلسی که در آن چندین وزیر و مسئول اجرایی با سابقه حضور دارد این را می‌گوید. حال اگر نیت خیر داشته باشیم،‌ آیا می‌توانیم بگوییم قانون مجلسی که این تعداد نماینده باسابقه تنظیم و تدوین و تصویب کرده است را اجرا نمی‌کنیم؟ یک معاون وزیر می‌تواند بگوید که قانون این مجلس را اجرا نمی‌کنم؟حال بر فرض که قانون مجلس اشکال هم داشته باشد که فرض محال نیست و اشکال وجود دارد و حتی مجلسیان نیز نمی‌گویند همه قوانین آن ها بی نقص است اما راه برطرف کردن اشکالات چیست؟ آیا یک وزیر و یا یک معاون وزیر می‌تواند بگوید چون قانون اشکال دارد من اجرا نمی‌کنم؟ خیر اینگونه نیست. راهش اجرا نکردن نیست.

قانونگذار هم پیش بینی این امر را کرده راه‌های قانونی برای این امر در نظر گرفته است و در نهایت نیز ولی امرمان با دقت دارند مسائل را پیگیری می‌کنند و می‌توانیم به ایشان و نظرات این عزیز رجوع کنیم.

تاکید بر قانونمداری

وی با تاکید بر لزوم قانونمداری در جامعه می گوید: اجرای قانون در هر جامعه‌ای از سوی تمامی افراد آن جامعه در هر جایگاه و منصبی که قرار دارند از جمله ضروریات و ملزومات اصلی است. اما در نظام دینی مانند جمهوری اسلامی انجام این مهم ضرورت بیشتری دارد.چرا که نظام مقدس ما یک نظام الهی و اخلاقی است و همواره از سوی امام خمینی(ره)‌ و رهبری فرزانه انقلاب بر رعایت اخلاق اسلامی و اخلاق سیاسی تأکید شده است.اگر کسانی قانون را به هر دلیل رعایت نکنند و آن را محترم نشمارند، در هر جایگاهی که باشند، نمی‌توانند ادعا کنند که به اخلاقیات پایبند هستند.بی تعارف باید گفت که میزان قانون‌پذیری هر یک از مسئولان نشان دهنده خلق و خوی آنهاست. به ویژه مسئولانی که در رأس کار و بر مسندهای عالی قوای سه‌گانه کشور تکیه زده‌اند.

 رعایت قانون و یا عدم تن دادن به قانون ضمن آن که خلق و خوی آنها را به ما نشان می‌دهد، اخلاق آنها را نیز سامان می‌دهد.این نمی‌شود که ما به هر قانونی که با سلیقه‌مان موافق نبود و آن را به هر دلیل نمی‌پسندیم، اجرا نکرده و از آن بدتر در رسانه‌ها اعلام هم کنیم که ما این قانون را اجرا نمی‌کنیم. آیا کسانی که اینگونه حرمت قانون را رعایت نمی‌کنند، از تبعات آن آگاه هستند؟ آیا می‌دانیم عدم مراعات قانون از سوی رئیس جمهوری چه تأثیری در جامعه دارد؟ خدای ناکرده اگر مردم ببینند و بشوند که رئیس جمهوری ما که به حمدالله مورد اعتماد انقلاب است و زحمات زیادی هم می‌کشد و یا هر مسئول دیگری قانونی را که نمی‌پسندد، اجرا نمی‌کند، حرمت قانون در نظر آنها نیز شکسته می‌شود و این مجوز صادر می‌شود که هر قانونی را که نپسندیدیم بدون چون و چرا اجرا نکنیم.باید بپذیریم اگر روزی مردم ببینند که رئیس جمهوری به قانون عمل نمی‌کند، قطعاً به عملکرد و برنامه‌ها و شعارهای ما شک می‌کنند.

نظرات فرهنگی رییس جمهوری

 عسگر اولادی با اشاره به برخی نظرات فرهنگی مسوولان می افزاید: ببیند بعضی وقت‌ها مسائلی از قول رئیس جمهوری در کشور و رسانه‌ها منتشر و منعکس می‌شود که با نظر اصلی ایشان متفاوت است. به نظر من شیطنت‌های روزنامه‌نگاری و دخالت روزنامه‌های زنجیره‌ای در انتشار غیر صحیح اینگونه نظرات دخالت بسیاری دارد. به همین دلیل است که شاهدیم رئیس جمهوری و یا برخی از مسئولان دولتی پس از بیان مطلبی مجبورند چندبار آن را در رسانه‌ها اصلاح و یا تکذیب کنند.

درباره برخی از مسائل فرهنگی از جمله عفاف و حجاب که بسیار مشهور شد و مورد انتقادات بسیاری قرار گرفت، دکتر احمدی‌نژاد در صدا و سیما و طی یک مصاحبه زنده تلویزیونی نظرات خود را بیان کرد. این نظرات که مستقیماً به اطلاع مردم می‌رسد را که نمی‌شود تکذیب کرد.

اما باید توجه داشت که خود رئیس جمهوری بعد از بیان آن نظرات معروف در همین صدا و سیما حاضر شده و درباره آن توضیح داد و در نهایت نیز مشخص شد که برداشت اول از نظرات ایشان با آن چه که مد نظر آقای احمدی‌نژاد بوده است، ‌تفاوت دارد. وقتی شخصی خودش توضیح می‌دهد که نمی‌توانیم بگوییم نه تو درست نمی‌گویی و برداشت ما از صحبت‌های تو صحیح است.البته بازهم معتقدم که هیچ کس بر اثر کار زیاد معصوم نمی‌شود.

ممکن است در جایی کند و یا تند حرکت کند. اشتباه هم وجود دارد و هیچ کس بدون خطا نیست. به همین دلیل هم هست که ائمه اطهار(ع) همواره به اهل ایمان تأکید داشتند که مراقبت کنند از امور و هیچگاه از نصیحت کردن مسئولان شانه خالی نکنند. ائمه همواره تأکید داشتند که مردم در جامعه حضور داشته باشند و این حضور باید با بصیرت همراه باشد.به همین دلیل هم هست که من بارها به همه مسئولان تأکید کرده‌ام که نباید خودمان را مطلق فرض کنیم. بلکه باید عملکردمان را در منظر حکم خدا، ‌مشورت و نصیحت قرار داده و نباید بگوئیم که به اندازه کافی مشاور داریم و دیگر نیازی به مشورت و نصیحت نداریم.

یک مثالی از دوران زندگی پربرکت حضرت امام خمینی(ره) که هرچه داریم از ایشان و از برکت عمرپربارشان است، مطرح می‌کنم.در آخرین جلسه‌ای که خدمت این بزرگوار رسیدم، 4 نفر حضور داشتیم. بنده،‌ مرحوم سعید امانی و آقای حاج محسن لبانی و همچنین مرحوم حاج سیداحمد آقا. بیش از 45 دقیقه ما 3 نفر صحبت کردیم و در آخر هم مرحوم حاج سیداحمد نظر خود را بیان کردند. در طول این مدت 3 نفری که خدمت امام رسیدیم، صحبت‌های بسیار تندی بیان کردیم. به صورتی که پیش از جلسه وقتی حرفم را به حاج سیداحمد‌آقا گفتم ایشان گفتند من جرأت نمی‌کنم این صحبت تند را در حضور امام(ره) بیان کنم.به هر حال ما رفتیم پیش ایشان و بیش از 45 دقیقه خیلی تند صحبت کردیم اما در طول این صحبت ها هیچ حرفی نزدند.موضوع صحبت چه بود؟راجع به انجمن اسلامی اصناف بود و انتقاد ما این بود که پاسداران سپاه و کمیته را فرستاده بودند که با اصناف بجنگند.

در آن دوره نخست وزیر همین آقای موسوی بود. من در صحبتم گفتم اینها که الآن باید در جبهه باشند و با ارتش صدام بجنگند چرا در بازار و با انجمن اسلامی می‌جنگند. امام صحبت‌های ما 3 نفر را گوش کردند و در نهایت به حاج سیداحمد آقا فرمودند با همین لحن فرمودند که "احمد به اینها بگو که شما که همه جا انجمن اسلامی را قبول دارید، چرا انجمن اسلامی اصناف را قبول ندارید. ما همه کارمان برای این است که اسلام پیاده شود." و بعد حضرت امام شروع به صحبت کردند.همانطور که گفتم این آخرین دیدار ما با حضرت امام خمینی(ره) بود. یعنی ایشان تا 92 سالگی ذهنش برای شنیدن نصیحت باز بود.

حوادث سال گذشته

عسگر اولادی با اشاره به حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری می افزاید: ما در این سال با مدیریت عالمانه و حکیمانه رهبر عزیز انقلاب اسلامی و همچنین هوشیاری و بصیرت ملت ایران و تعدادی از مسئولان و سران نظام توانستیم از یک بحران مفتون، یعنی بحرانی که فتنه‌گران آن را برای ما تدارک دیده بودند، عبور کنیم.

عبور از این بحران مفتون به سادگی محقق نشده است و اگر نبود مدیریت رهبری عزیز و هوشیاری و بصیرت ملت به طور قطع نمی‌توانستیم از این پیچ خطرناک در سر راه انقلاب و جمهوری اسلامی به سلامت رد شده و از بحران مفتون رها شویم.

همچنین باید توجه داشته باشیم که اگرچه بحران را با موفقیت و سربلندی پشت‌سر گذاشتیم اما کماکان ترکش‌ها و مین‌های منفجر نشده‌ای از این وقایع و رخدادهای سال گذشته باقی مانده است که دشمنان خارجی،‌ به همراه دشمنان داخلی و - یا به عبارت بهتر و صحیح‌تر- برخی آزردگان و فریب‌خوردگان داخلی به دنبال فرصت‌هایی برای منفجر کردن آنها هستند و متاسفانه هراز چندگاهی نیز برخی از آنها با هدایت خارجی‌ها و آزردگان داخلی منفجر شده و دل مردم و رهبری را به درد می‌آورند.

بنابراین باید گفت که اگر ما توجهی به این مین‌های منجر نشده نکرده و آنها را به حال خود رها کنیم، به طور قطع آسیب‌های بیشتری خواهیم دید و این وظیفه دلسوزان اسلام و انقلاب در هر سمت و جایگاهی که حضور دارند است که برای مین‌یابی و خنثی کردن آن تلاش کنند.

همچنین من به نوبه خودم، به عنوان یک خادم کوچک اسلام، انقلاب و مردم فهیم و با بصیرت ایران اسلامی، خدا را شاکرم که نعمت بزرگ ولایت یعنی حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبری عزیز و عظیم‌الشان انقلاب را به ما عطا فرمود. ولایتی که به فضل الهی به ماه و به روز و به ساعت و به ثانیه دست به ماشه بوده و از آسایش خود برای سربلندی اسلام و انقلاب گذشته است.

این دست به ماشه بودن برای چیست؟ برای حفاظت و حراست از انقلاب و دستاوردهای انقلاب اسلامی و هشداری است به مسئولان که همه باید مانند ایشان دست به ماشه بوده و برای حفاظت و حراست از آرمان‌های انقلاب غفلت نکنند.

من در زمان عمر پربرکت بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) ایشان را پرکارترین و فعال ترین انسان معاصر می‌دانستم و می‌گفتم هیچ انسانی به اندازه این بزرگوار برای تحقق آرمان‌هایی که در ذهن خود دارد، تلاش نمی‌کند اما امروز و با مشاهده عملکرد و سیره رهبری معظم انقلاب با قاطعیت می‌گویم که چند ماه مقابله و مبارزه با فتنه‌گران در سال 88 یعنی پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری،‌ رهبری عزیز و عظیم‌الشان‌مان را به اندازه تمام سال‌های مبارزه حضرت امام خمینی(ره) قبل از انقلاب پیر کرد.

این تلاش‌ها و این پیرشدن‌ها و این خون دل‌خوردن‌ها به فضل الهی بها و دستاورد بسیار ارزشمندی برایمان داشت و آن هم تسلط و اشراف کامل ایشان بر تمام مسائل و مشکلات اسلام و انقلاب است و این دستاورد نعمتی برای همه ما به شمار می‌آید .

من شرایط امروز کشور را به گونه‌ای می‌بینم که یک سری گلایه‌هایی میان قوای سه گانه کشور و سران قوا از گذشته وجود داشته است که این گلایه‌ها هراز چندگاهی خودش را به صورت موضع‌گیری‌های تند مسئولان علیه یکدیگر نشان داده و بروز و ظهور می‌یابد.علت نیز این است که متأسفانه امروز برخی از مسئولان ما هر آنچه خودشان می‌پندارند و خودشان قبول دارند و خودشان از شرایط و اوضاع استنباط می‌کنند را قانون می‌دانند. در عوض اگر یک قانون رسمی را نپسندند به هر شکل ممکن از اجرای آن سرباز می زنند و اصلا آن را قانون نمی‌دانند.