چه کسی بر کاخ سفید حکومت می کند

جام جم آنلاین:وقتی در بهار سال 2001 نخستین روزهای شروع کار حکومت جورج بوش از واشنگتن دیدن کردم پروفسور کالین کمپبل ، دانشمند علوم سیاسی شهروند کانادا که در آن زمان در دانشگاه جورج تاون تدریس می کرد ، به من گفت که در واقع حکومت امریکا را نه بوش بلکه معاون او «دیک چینی» اداره می کند.

کد خبر: ۳۵۳۹۲

جورج بوش بیشتر مشغول سرگرمی های خودش بود تا در دفتر بیضی شکل کاخ سفید.
اما شرایط پس از 11 سپتامبر 2001 تغییر کرد و رئیس نقش فرمانده کل نیروها را به دست گرفت.
اما مدتی طول کشید تا بتواند بر اوضاع مسلط شود و در مراحل اولیه تحت الشعاع تونی بلر و در سایه او قرار می گرفت.
برخلاف همه تبلیغاتی که در مورد به اصطلاح روابط ویژه در مورد عراق وجود داشت ، این موضوع آشکار شده است که بلر در برابر نزدیک شدن و حمایت از بوش چیز قابل توجهی به دست نیاورده است.
خیلی ها معتقدند بوش ، علی رغم همه دوستی های ظاهری خود با بلر هرگز نخست وزیر انگلیس را به دلیل این که اوایل کار او را تحویل نگرفته و در واقع تحت الشعاع خود قرار داده بود ، نبخشیده است.
اخیرا حتی یک مفسر و تحلیلگر برجسته امریکایی نوشت که دولت بوش به عمد سعی کرده است در مورد سیاست دفاعی بین انگلیس و اتحادیه اروپا شکاف ایجاد کند در حالی که بلر مدت ها است در نظر دارد از طریق مذاکره وارد پیمان دفاعی اروپا شود.
همه تردیدها درباره روابط بوش چینی در کتاب جدید «ران ساسکیند» تایید شده است.
اونیل عادت داشت ناراحتی هایش را از بوش به دوست قدیمی خود چینی بگوید اما بعدها فهمید که چینی نه فقط به اعترافات و شکایت های او گوش می کرد بلکه مامور کنترل او نیز بود و همه حرفهایش را به بوش منتقل می کرد.
اونیل مخالف وضع تعرفه های حمایت گرانه از طرف بوش «طرفدار و مدافع تجارت آزاد» برای صنایع فولاد امریکا بود.
او با کاهش مالیات ها ، در حدی که بوش در نظر داشت ، مخالف بود و نگران مسوولیت های مالی بود که به خاطر آنها ، در مقام وزیر خزانه داری ، می بایست پاسخگو باشد.
اونیل متوجه شد که چینی عامل اصلی کاهش مالیات ها است موضوعی که فقط به سود شرکت های بزرگ و ثروتمندان بود و آن وقتی بود که بوش از دومین مورد کاهش مالیات ها برای ثروتمندان ابراز تعجب کرد و گفت آیا نباید به طبقه متوسط هم پولی برسانیم؛ پیدا است که کسان دیگری بر رئیس جمهوری ایالات متحده حکومت می کنند.
به بوش گفته شد «به اصول بچسب».موضوع حیرت آور دیگر وقتی بود که اونیل ، تکرار می کنم وزیر خزانه داری امریکا ، بار دیگر نگرانی های خود را در مورد کسر بودجه با چینی در میان گذاشت و در یکی از حیرت آورترین اظهارنظرها درباره اقتصاد سیاسی دهه های اخیر از زبان او شنید: «می دانی ، پل ، ریگان ثابت کرد که کسر بودجه مهم نیست ما در انتخابات میان دوره ای برنده شدیم وظیفه ما این است».
آلن گرین اسپن رئیس بانک مرکزی امریکا به اونیل گفت که نخستین کاهش مالیات ها توسط بوش (ببخشید توسط چینی) یک «سیاست مالی غیرمسوولانه بود».
همچنان که پل کروگمن ، منتقد بزرگ سیاست های دولت بوش گفته است این زمانی بود که منتقدان کاهش مالیات ها را دقیقا به خاطر گفتن همین حرف مسخره می کردند.
بوش سوگند می خورد که قسمت اعظم سود کاهش مالیات ها نصیب قشر پایین جامعه امریکا می شود.
اما اونیل آشکار می کند که او می دانست که به گفته معروف وینستون چرچیل دارد با نادرستی با کلمات بازی می کند.