حقوق بشر در دین و تمدن ما

از یاد نبریم که این منشور و فرمان در دوره‌ای صادر شده است که کوروش، حکومت ستمگرانه نبونید، آخرین فرمانروای بابل را سرنگون کرد و بر بسیاری از روش‌های حکومت‌داری پیش از خود مهر باطل زد. او رانده‌شدگان از بابل را به شهر بازگرداند، احترام به ادیان دیگر را رسم کرد، زندانیان و بردگان را آزاد ساخت، رعایت رعیت را لازم شمرد و در یک کلام برای نخستین بار در تاریخ جهان، فرازهای حقوق بشر را گوشزد و تدوین کرد. برای ما ایرانیان بسی مایه افتخار است که تمدن و دین ما هر دو مبشر و نویددهنده زندگی و حقوقی هستند که انسان امروز تشنه رسیدن به آن است. آموزه‌های دینی اسلام و بویژه مذهب تشیع نیز البته به صورتی فراگیر‌تر، گسترده‌تر و دقیق‌تر حاوی آن چیزی است که به ایجاز و خلاصه بر منشور کوروش که بسیاری او را مصداق ذوالقرنین می‌دانند، نقش بسته است. برای مثال باید به نامه معروف امیرالمومنین حضرت علی(ع)‌ به مالک‌اشتر اشاره کرد که پس از 1400 سال بسیار امروزی است و برحق مردم در حکومت تاکید می‌کند. سیره حضرت رسول اعظم (ص) و ائمه اطهار ما نیز سراسر آکنده از آموزه‌هایی است که بر رحمانی بودن دین اسلام تاکید می‌کند. آزاد زیستن، احترام به فرهنگ دیگر ملت‌های جهان، برابربودن مردم، عدالت، ایجاد رفاه و آبادانی، ارزش‌هایی هستند که از سوی بزرگان دین ما به آنها تاکید ویژه شده است.در دنیایی که بیشتر این مفاهیم و اصول انسانی رنگ‌باخته‌اند و در آن جریان‌های باطلی به خود اجازه می‌دهند تا دست به سوزاندن کتاب مقدس یک میلیارد مسلمان بزنند، تعالیم دین و پیشینه تاریخی ما ایرانیان گواه آن است که بر خلاف تبلیغات مسموم، این ما هستیم که می‌توانیم مدعیان واقعی حقوق بشر باشیم.