کابوسی که غرب از آن دست نمی‌کشد!

تبعات جمله معروف یا با ما یا علیه ما که جورج بوش آن روزها در سخنانش به آن اشاره داشت، گویی قرار بود مصیبت‌ها و جنایت‌های فراوانی را در گوشه دیگری از دنیا بوجود آورد. او جنگ با تروریسم و بخصوص القاعده را زمان‌بر می‌دانست و از مردم آمریکا خواست تا در راه این مبارزه صبور باشند.

در نهایت تنها 26 روز پس از حادثه 11 سپتامبر رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده به همراه تونی بلر نخست‌وزیر وقت انگلیس و با حمایت کشورهای عضو ناتو تصمیم به حمله علیه القاعده در افغانستان گرفتند. جنگی که از ابتدا هیچ‌گاه به تایید سازمان ملل و دیگر مجامع بین‌المللی نرسید و هنوز 9 سال پس از این حمله علامت سوال‌های فراوانی در ذهن جهانیان باقی گذاشته است. تدارک و آماده‌سازی این حمله بقدری از پیش تعیین شده بود که بسیاری از افراد حادثه 11 سپتامبر را ساخته خود سردمداران کاخ سفید و متحدانش بخصوص سران رژیم صهیونیستی می‌دانستند. گذشت زمان و بخصوص جنگ با عراق در سال 2003 مشخص کرد که اقدام برای حمله علیه القاعده در واقع پیشبرد اهداف و نیات سوء نئو محافظه کارانی چون جان بولتون و دونالد رامسفلد در منطقه خاورمیانه بود. در واقع 11 سپتامبر کابوسی شد که غرب برای تصرف سایر نقاط جهان همچنان به آن نیاز دارد.

جنگ علیه تروریسم، فرهنگی از ترس را در جامعه آمریکا به‌وجود آورد. به‌کارگیری این عبارت 3 حرفی توسط دولت جورج بوش تاثیر مخرب فراوانی روی دموکراسی، روان و جایگاه آمریکا در جهان داشت.

درواقع به‌کار بردن واژه جنگ با تروریسم یک هدف داشت و آن هم زمینه‌سازی بروز فرهنگ ترس در جامعه آمریکا بود. ترس دلایل منطقی و عقلی را پنهان کرد، باعت برانگیخته شدن احساسات شد و فرصت را در اختیار سیاستمداران آمریکایی قرار داد تا خواسته‌های خود را بر مردم تحمیل کنند.

شوک ناشی از حملات 11 سپتامبر و خطر وجود احتمالی سلاح‌های کشتار جمعی در عراق بود که مقام‌های کنگره را متقاعد کرد تا موافقت خود با جنگ عراق را اعلام کنند. دولت وقت آمریکا همچنین برای توجیه جنگ علیه تروریسم یک ادعای تاریخی بیان کرد و اعلام نمود که جنگ علیه القاعده شبیه به جنگ با نازی‌های آلمان و شوروی سابق است (هیچ‌گاه نمی‌توان فراموش کرد که شوروی و نازی‌ها از قدرت‌های نظامی طراز اول دنیا بودند اما القاعده چنین خصوصیتی نداشت).