سهم ناچیز سینما از مخاطب

نکته جالب اینجاست که 5 فیلم به نمایش درآمده به عقیده کارشناسان همه جزو فیلم‌های مخاطب‌پسند هستند، اما تا اینجای کار این فیلم‌ها توفیق خاصی در اکران نداشته‌اند. روز گذشته خبرگزاری مهر از فروش 5 میلیون تومانی فیلم «فاصله» طی ‌2 روز خبر داد. فیلم‌های دیگری چون «یک جیب پر پول»، «از ما بهتران» و «یک اشتباه کوچولو» هر کدام 5 میلیون تومان فروش داشتند و فروش «کارناوال مرگ» با هم حدود 2 میلیون تومان بود.

فروش این فیلم‌ها در کنار اذعان کارشناسان و سینماداران به استقبال کم مردم از سینماها (حتی طرح اذان تا اذان)‌ نسبت به سال قبل نشان می‌دهد که سینمای ما ریزش مخاطب دارد نکته ای که مسوولان سینمایی چندان علاقه ای به پذیرش آن ندارند. اما برخلاف مسوولان سینمایی، دست‌اندرکاران بخش «نمایش» در سینمای ایران، آمار و ارقام فروش فیلم‌ها را با دقت دنبال و تحلیل می‌کنند. همین مساله سبب می شود تا نگاه آنها بیشتر معطوف به «نیمه خالی لیوان» باشد. خبرگزاری مهر دیروز از زبان علم الهدی یکی از دست‌اندرکاران حوزه توزیع و نمایش به «جدی‌تر شدن بحران مخاطب در سینمای ایران» اشاره کرده و با طرح موضوع یک میلیاردی نشدن فروش هیچ یک از فیلم‌ها در سال 89 از قول او نوشت: «دلایل مختلفی برای دوری مخاطبان از سینماها می‌توان بیان کرد. یکی از مهم‌ترین آنها کیفیت پایین فیلم‌هاست. در 6 ماه اول سال 89 فیلم‌های کمی بوده‌اند که می‌توان به آنها صفت خوب داد. فیلم‌های ضعیف و پرایراد هم دیگر نمی‌توانند مخاطب را راضی کنند.»

اما در همه سینماها وضع به همین شکل نیست، مثلا مدیر سینما فرهنگ از فروش فیلم‌های روی پرده و اکران نیمه اول سال با عبارت «خوب» نام می‌برد‌. به گفته «علی هیربد» سینما فرهنگ نیمه اول امسال روزهای پررونقی داشته است. یکی از دلایل توفیق این سینما در جذب مخاطب را می‌توان نمایش «فیلم خارجی» در این سینما دانست. نمایش فیلم «یتیم خانه» در این سینما با استقبال فراوانی مواجه شده و می‌توان با سرشکن کردن فروش این فیلم بر فیلم‌های ایرانی، به رقم رضایت‌بخشی دست یافت. جمع آمار فروش فیلم‌های روی پرده طی 2 روز به رقمی حدود 22 میلیون تومان می‌رسد. بلیت سینما این روزها در اغلب سالن‌ها 4 هزار تومان است اما اگر رقم 22 میلیون تومان را بر متوسط بلیت 3 هزار تومانی تقسیم کنیم، آمار دردناکی به دست می‌آید: سینمای ایران 7 هزار و و 333 نفر مخاطب داشته است. یعنی روزی 3 هزار و 650 نفر! به این آمار و ارقام تا چه اندازه می‌توان امیدوار بود؟