کاروالیو و تحقق آرزوی قدیمی

توجه کنید که طبق سلیقه خوزه مورینیو و البته خورگه والدانو آرژانتینی که مدیر فنی رئال مادرید است و از اواخر فصل پیش و قبل از آمدن آقای خاص به برنابئو خریدهای خود را برای این فصل شروع کرده بود، این نفرات جذب رئالی‌ها شده‌اند: سرجیو کانالس، پورو لئون، آنخل دی ماریا، سامی خدیرا،‌ مسعود اوزیل و ریکاردو کاروالیو. این که چرا «کاروالیو»ی 32 ساله جایگاهی بالاتر از 2 پدیده جوان آلمانی در جام‌جهانی نوزدهم (خدیرا و اوزیل)‌ در جمع کهکشانی‌ها می‌یابد و کانالس پدیده 18 ساله فوتبال اسپانیا و دی ماریا چپ پای غیرقابل پیش‌بینی فوتبال آرژانتین را هم پشت‌سر می‌گذارد، به 2 دلیل عمده ولی ساده برمی‌گردد: 1 ـ نیاز اول رئال برای فصل پیش‌رو، تقویت خط دفاعی همیشه لرزانش بوده است، 2 ـ کاروالیو یکی از بهترین مدافعان وسط اروپا در 8، 9 سال اخیر بوده و کاملا با مورینیو آشناست. او برای سومین‌بار است که در یک باشگاه با وی همکار می‌شود و در هر دو مورد قبلی (در پورتو و چلسی)‌ بسیار به کار مورینیو آمده بود.

کاروالیو روزها بعد از الحاق به جمع کهکشانی‌ها می‌گوید: «مورینیو فصل پیش نیز مرا برای اینترمیلان می‌خواست و من فقط به این شرط با خواسته چلسی در مورد ابقا در استمفورد بریج و نرفتن به اینتر موافقت کردم که آنها رضایت بدهند اگر سال بعد از آن مورینیو باز مرا خواست، رفتنی شوم. در این حد فاصل مورینیو از ایتالیا به اسپانیا رفت و باز مرا خواست و سران چلسی چاره‌ای جز پذیرش خواسته جدید او نداشتند».

کاروالیو که با مورینیو در پورتو فاتح جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا 2004 شد و تحت هدایت این مربی بشدت جاه‌طلب در چلسی به 5 جام دست یافت می‌گوید: انگیزه اصلی‌اش برای ترک انگلیس تجربه کردن محیطی تازه بعد از 6 سال بازی در انگلیس بوده است. «من 32 سال دارم و در نتیجه فرصت زیادی در فوتبال بین‌المللی برایم نمانده است و لازم بود بعد از کشور زادگاهم و انگلیس یک کشور ثالث و فرهنگ کاملا متفاوت را هم بیازمایم و تجربه‌ای تازه بیاموزم. این نعمت اینک شامل حالم شده است و می‌توانم لیگ اسپانیا را هم تجربه کنم و به درجات بالاتری برسم. اینها از آخرین موقعیت‌های من در این سطح است و بهتر است قدر آن را بدانم».

کاروالیو برای بازی در ترکیب ثابت رئال باید با 3 مدافع وسط دیگر این تیم به رقابت برخیزد و آنها هموطنش په‌په و رائول البیول و ازه‌کیل گارای اسپانیایی هستند و به واقع از این جمع 4 نفره هر نفر باید برای این منطقه گزینش شوند که بدیهی است با توجه به نام و اوصاف حریفان و آسیب‌دیدگی‌ها و محرومیت‌ها این ترکیب در طول فصل دستخوش تغییراتی مکرر شود.

احتمال بازی کردن سرخیو راموس هم در این پست بسیار زیاد نشان داده اما مساله این است که به‌رغم تمامی تلاش مورینیو برای کشاندن مدافع راست محبوبش ـ مایکون برزیلی از اینتر ـ به برنابئو او در این امر توفیقی نداشته و با این که رئال در این پست الوارو اربلوا مدافع راست سابق لیورپول را نیز در اختیار دارد، اما نشانه‌ای در دست نیست که بگوید آقای خاص حاضر است راموس را به قیمت ثابت شدن اربلوا در پست مدافع راست به پستی بازگرداند که اعتقاد دارد بهترین مکان برای راموس است (مدافع وسط)‌. آنچه این کار را در عین وجود مسائل فوق محتمل می‌سازد مصدومیت 3 مدافع از 4 مدافع وسط رئال در حال حاضر است و بدین سبب په‌په، گارای و البیول در روزهای اخیر حاشیه‌نشین بوده‌اند.

هر اتفاقی برای منطقه دفاع وسط و شخص راموس روی بدهد بعید است کاروالیو در اکثر قریب به اتفاق روزها نفر ثابت این خط در فصل تازه نباشد، این به سبب اعتقاد آقای خاص به این بازیکن و اعتماد متقابلی است که کاروالیو به وی دارد. در عین حال کاروالیو معترف است که در این سال‌های طولانی همکاری، گاهی هم روابط او و هموطن سرشناس‌اش تیره شده است.

«در این سال‌ها من و او به افتخارات زیادی در کنار یکدیگر رسیده‌ایم و با این که یک بار در چلسی حرفمان شد و او چیزهایی علیه من گفت اما ارتباط کاری ما در اکثر این سال‌ها محکم و موفق بوده است و امیدوارم که در رئال نیز چنین باشد. مورینیو به هر جا رفته، موفق بوده و جام‌های متعددی برده و آمدن او به رئال، امیدهای این باشگاه را نیز بیشتر کرده است.

حالا من و او به آرزوهای قدیمی و مشابه‌مان رسیده‌ایم. او همیشه می‌خواست رئال را مربیگری کند و در این باشگاه بزرگ نیز سکاندار باشد و من نیز همواره خواب بازی در رئال را می‌دیدم. حالا هر دو در برنابئو ایستاده‌ایم و به آینده نگاه می‌کنیم. بهتر از این نمی‌شود. وظیفه مورینیو بازگرداندن این باشگاه به ایام طلایی‌اش عنوان شده و بیشترین کمک را در این راه به او خواهم کرد. مگر همیشه همین‌طور نبوده است؟»