6 نکته مهم از جام جهانی

برای تمامی فوتبال‌دوستان حضور اسپانیا در این جام و حفظ تمرکزشان در بازی فینال و در مواجهه با دفاع صرف هلندی‌ها غنیمتی بود. اگر ژاوی و یارانش اسیر سیستم بسته هلندی شده بودند در این صورت تحرک فراوان و پاس‌های متعدد و گل پیروزی را از آنها نمی‌دیدیم؛ قهرمانی که شایسته‌اش بودند از میان می‌رفت. اما آنها پس از آلمان که در سال‌های 1972 و 1974 قهرمان اروپا و جام جهانی شد، به این افتخار دست پیدا کردند.

«هیو مک ایلوانی»، مفسر باسابقه ورزشی روزنامه تایمز که 11 جام جهانی را شاهد بوده، با تمامی توانایی‌های اسپانیا از این موضوع نگران بود که این تیم به حداقل گل زده در یک دوره ـ 8 گل ـ به قهرمانی رسیده است، اما به قول دل‌بوسکه وقتی نیمی از تیم‌ها فقط برای گل نخوردن پا به بازی‌ها می‌گذارند، نباید انتظار دیگری داشت.

این جام درس‌های فراوانی را برای کارشناسان و علاقه‌مندان فوتبال به همراه داشت، اما 6 نکته مهم‌تر به نظر می‌رسید:

1. حمایت عملی بیشتر از داوران: فیفا باید انعطاف‌پذیری بیشتری برای تغییر قوانین داشته باشد تا بار دیگر شاهد نادیده گرفته شدن گل لمپارد مقابل آلمان نباشیم. استفاده از تکنولوژی، سال‌ها قبل دررشته کریکت مورد استفاده قرار گرفت حتی پیش از آن‌که به سایر ورزش‌ها از جمله تنیس و راگبی برسد و شروع آن هم مشکلی بود که در بازی‌های قهرمانی کریکت در سال 1992 به وجود آمد. از سوی دیگر تیم‌هایی چون هلند که آن نمایش خشن را در فینال داشت باید 3 امتیاز جریمه شوند و این جریمه در مرحله مقدماتی بازی‌های 2014 محاسبه شود. هاوارد وب واقعا در فینال در شرایط سختی قرار گرفته بود و حتی می‌توانست 3 بازیکن را در همان نیمه اول اخراج کند و البته برای تمام اخراج‌ها هم توجیه قانونی وجود داشت، اما اگر دست به این کار زده بود به خراب کردن فینال متهم می‌شد. وب در واقع به سابقه فوتبال هلند احترام گذاشت اما فیفا باید این موضعگیری او را جبران کند.

2. اجرای دقیق‌تر قانون: در بیش از 10 بازی که من در این جام شاهدش بودم در اکثر ضربات شروع مجدد شاهد گرفتن پیراهن یا حتی نوع خفیفی از کشتی بین بازیکنان بودم. مدافعان از تمامی حربه‌ها برای متوقف کردن مهاجمان استفاده می‌کردند و با این کارشان مدافعان مشهور دوره‌های قبل را روسفید کرده بودند. اگر قرار است بازی فوتبال در دوره‌های بعد زیبا باشد داور باید مانع این کشتی گرفتن‌ها شود و قوانین با این هدف تغییر کند.

3. فیفا باید به داوران اجازه دهد تا اگر بازیکنی توپ را روی خط دروازه با دست دفع کرد، به جای اعطای ضربه پنالتی به حریف، اعلام گل شود. این اتفاقی بود که در بازی غنا و اروگوئه رخ داد و گل لوییس سوارز مانع گلزنی غنا شد و ضربه پنالتی آساموا ژیان هم به خارج رفت تا بازی در نهایت به سود حریف آمریکای جنوبی خاتمه پیدا کند. در سال 1962 در اتفاقی مشابه جانی بایرن مهاجم تیم وستهم در دیدار با وست برومویچ البیون، توپی که در آستانه ورود به دروازه بود را با دست به اوت زد و از بازی اخراج شد، اما وست برومویچ پنالتی‌اش را گل نکرد. 2 ماه بعد ویلسون کایز که مدیر وست برومویچ و مدیر تیم ملی انگلستان بود، بایرن را برای همین کار از تیم ملی بیرون انداخت.

4. حذف ضربات پنالتی: می‌توان پس از اتمام وقت اضافه به عوض زدن پنالتی تعداد بازیکنان را کاهش داد و مدت زمانی را برای بازی در نظر گرفت و تیمی که اولین گل را بزند برنده بازی خواهد بود. ضربات پنالتی بیشتر از آن‌که قهرمان‌ساز باشد شخصیت منفی ایجاد می‌کند و خاطره نزدن ضربات پنالتی شاید تا پایان عمر با این شخصیت‌های منفی باشد.

5 . ضعف کشورهای آفریقایی: مشکل بزرگ کشورهای آفریقایی ضعف مدیریتی آنها و عدم ثبات مربیان در این کشورهاست. نیجریه و ساحل عاج مربیانشان را کمی قبل از بازی‌ها به خاطر عدم نمایش خوب در بازی‌های جام ملت‌های آفریقا اخراج کردند. در حالی که در آن بازی‌ها تا مرحله یک چهارم نهایی بالا آمده بودند. تنها تیم غنا با توجه به زیرسازی فوتبال و اهمیت به تیم‌های پایه توانست تا مرحله یک چهارم نهایی بالا بیاید و اگر آن اتفاق در آخرین دقیقه بازی رخ نداده بود، جزو 4 تیم نهایی بود. آفریقای جنوبی هم با وجود مربی باسابقه‌ای چون کارلوس آلبرتو ترکیب اصلی‌اش را از لیگ داخلی داشت و 16 بازیکن از 23 بازیکن از لیگ آفریقای جنوبی بودند که تجربه میادین بزرگ را نداشتند.

6 . ایجاد آزادی عمل و فضای بیشتر برای بازیکنان: حدود 20 سال قبل که تاکتیک‌های تدافعی در فوتبال بیشتر استفاده شد، باب پیزلی مربی تیم لیورپول پیشنهاد کرد برای خنثی کردن این تاکتیک‌ها از 10 بازیکن به جای 11 نفر استفاده شود. این کار می‌تواند فضای بیشتری برای بازی ایجاد کند و مانع از دفاعی بازی کردن صرف تیم‌ها شود. فیفا باید برای دوره‌های بعد به این پیشنهاد به شکل جدی نگاه کند.