دی‌کاپریو و موفقیت تازه

به گفته اهل فن، با آن که آغاز قصه‌ای سنگین و غیرمتعارف دارد، ولی دی‌کاپریو از همان ابتدای کار امید فراوانی به موفقیت بالای مالی آن در جدول فروش داشت. کارگردان این فیلم کریستوفر نولان فیلمسازی است که در کنار تحسین منتقدان، محبت و عنایت تماشاگران سینما را نیز دارد و ساخته قبلی‌اش «شوالیه تاریکی» (دومین فیلم بتمنی او)‌ در آمریکای شمالی حدود 570 میلیون دلار فروش کرد. برای «آغاز» هم پیش‌بینی یک فروش کلی 270 تا 300 میلیون دلاری می‌شود و چنین فروشی می‌تواند تضمین‌‌کننده موفقیت‌های بیشتر مالی و انتقادی برای دی‌کاپریو باشد. این در حالی است که رسانه‌های گروهی از «قصه اسباب‌بازی 3» و «آغاز» به عنوان امیدهای اسکار 2011 در رشته‌های اصلی بهترین فیلم، کارگردان و بازیگری اسم می‌برند و این در شرایطی است که هنوز فصل نمایش فیلم‌های اسکاری ـ که معمولا از آخر پاییز شروع می‌شود ـ از راه نرسیده است.

دی‌کاپریو در فاصله 12 سالی که بین اکران عمومی تایتانیک و آغاز به وجود آمد، در چند فیلم بازی کرد و در تمام آنها در نقش اصلی ظاهر شد. در فیلم‌هایی مثل «اگه می‌‌تونی منو بگیر» (با 165 میلیون دلار فروش»، «رفتگان» (132 میلیون دلار)‌ و «بدنه دروغ‌ها» (40 میلیون دلار)‌ بازیگران مطرحی مثل تام هنکس، مت دیمون و راسل کرو با او همبازی بودند. ولی در بقیه فیلم‌های خود تنها بازیگر مرد اصلی قصه بود. اولین فیلم مهم این بازیگر پس از نمایش موفقیت‌آمیز تایتانیک، «دار و دسته‌های نیویورکی» بود که سال 2000 روی پرده سینماها رفت. این درام تاریخی که اولین تجربه همکاری او با مارتین اسکورسیزی، فیلمساز کهنه‌کار و مولف نیویورکی بود در نمایش عمومی خود 78 میلیون دلار فروش کرد. اما فروش بقیه همکاری‌های مشترک این دو در سال‌های بعد، بالای 100 میلیون دلار بود. بجز «رفتگان» این دو در فیلم‌های «هوانورد» (103 میلیون)‌ و «جزیره شاتر» (128 میلیون)‌ هم با یکدیگر کار کردند. فیلم «جاده ریولوشنری» (2008)‌ اگرچه نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد را برای دی‌کاپریو به ارمغان آورد، اما نتوانست به موفقیت خوب مالی دست پیدا کند. کیت وینسلت همبازی او در این فیلم، اما موفق شد اسکار بهترین بازیگر زن را به خود اختصاص دهد.

موفقیت مالی و انتقادی چند فیلم اخیر دی‌کاپریو ـ بویژه «آغاز» ـ باعث شده تا پیشنهادات متعدد و متنوعی برای این بازیگر بشود. هریک از این پروژه‌ها ویژگی‌ خاصی دارند که باعث ارزش تک‌تک آنها می‌شود. در حال حاضر، بیشتر از هر پروژه دیگری بحث حضور دی‌کاپریو در درام افشاگرانه و شرح حال گونه «هوور» است. این فیلم قصه زندگی جی‌ادگار هوور یکی از بنیانگذاران اداره اف.بی.آی را تعریف می‌کند که یک زندگی جنجالی داشت و چند رسوایی به بار آورد. حضور دی‌کاپریو در نقش ضد قهرمان بدنامی مثل هوور، نکته‌ای است که سخت مورد توجه منتقدان سینمایی قرار گرفته است. این بازیگر قبل از این هم در فیلم‌های هوانورد و اگه می‌تونی منو بگیر نقش آدم‌های واقعی را بازی کرده است. اما کاراکتر هوور با آنها فاصله زیادی دارد. در عین حال قرار است او در یک فیلم دیگر سینمایی نقش گوچی، طراح مطرح اروپایی را نیز به عهده بگیرد.

لئوناردو دی‌کاپریو می‌گوید قصد دارد در هریک از فیلم‌های تازه‌ای که بازی می‌کند، یک نقش و یک دنیای تازه را تجربه کند. به همین دلیل است که به مایکل مان قول داده در فیلم جدید او ـ‌که هنوز زمانی برای شروع فیلمبرداری آن اعلام نشده ـ حضور یابد. به این ترتیب، چندان جای تعجب نخواهد بود که او تصمیم بگیرد در فیلم کمیک استریپی «آکوامن» نقش یک ابرقهرمان افسانه‌ای را به عهده بگیرد و در قالب مردی که در زیر آب اقیانوس‌ها زندگی می‌کند، به مبارزه با کاراکترهای شروری برود که قصد نابودی کره زمین را دارند. دی کاپریو که از دوستداران فیلم فرانسوی ضد نژادپرستی «پنهان» است، در نسخه انگلیسی زبان این فیلم آن نقشی را بازی خواهد کرد که دانیل اوتول در نسخه اصلی به‌عهده داشت. این بازیگر اگر حاضر به حضور در یکی از فیلم‌های مجموعه فیلم پلیسی و ضد جاسوسی جیمز باند نشود، در نسخه سینمایی «فلمینگ» نقش نویسنده مجموعه کتاب‌های جیمز باند و خالق اصلی این کاراکتر یعنی یان فلمینگ ظاهر خواهد شد. این فیلم‌ها بخشی از 22 پروژه مختلف سینمایی هستند که دی‌کاپریو در حال مذاکره با سازندگان آنهاست تا در صورت سیر مثبت بحث‌ها قرارداد بازی در آنها را امضا کند.