تجدید رویه ، شرط مدال‌آوری

ایرج حصیبی در تشریح شرایط تیم ملی در بازی‌های آسیایی 2010 گفت: فدراسیون دوومیدانی، کسب 6 مدال از گوانگجو را وعده داده است، در حالی که در بررسی نفر به نفر امیدهای کسب مدال این رشته، قدری این ادعا را خوشبینانه می‌یابیم.

وی ادامه داد: در پرتاب دیسک، وضع احسان حدادی کاملا روشن است که به عنوان رکورددار آسیا می‌تواند طلای خود را تکرار کند؛ البته چون کشوری نمی‌تواند بیش از 2 نماینده در یک ماده شرکت دهد از بین برادران صمیمی هم یک نفر می‌تواند به میدان برود و حداکثر صاحب مدال نقره شود. در ماده دوی 800 متر هر چند سجاد مرادی دارای رکورد خوب یک دقیقه و 44 ثانیه است، ولی الان از آمادگی لازم به دور است و در رقابت‌های جایزه بزرگ آسیا با زمان یک دقیقه و 47 ثانیه به کار خود پایان داد. با این وضع، روی سکو رفتنش با ابهام‌های زیادی همراه است، چون بازی‌های آسیایی با رقابت‌های قهرمانی آسیا کاملا متفاوت است و کشورهای رقیب برای به دست آوردن مدال و حفظ و ارتقای جایگاه خود در رده‌بندی ورزش آسیا، هر کاری می‌کنند و حتی کشورهایی چون بحرین و قطر با جذب قهرمانان آفریقایی صاحب‌نام مثل رشید رمزی الجزایری، به دنبال کسب تعداد بیشتری از مدال‌ها هستند.

حصیبی در تشریح شرایط هادی سپهرزاد، دیگر شانس مدال‌آوری بازی‌های آسیایی گفت: او درراه حضور در المپیک پکن باثبت 7112 امتیاز، رکورد ایران را برپا کرده است، ولی مدت طولانی از این اتفاق می‌گذرد و با توجه به این که شرکت در رقابت‌های رشته 10گانه دوومیدانی نیازمند داشتن چند مربی است، سپهرزاد اکنون با مشکل کمبود مربی روبه‌روست.

نیک‌فر، دیگر پرتابگر صاحب‌نام ما هم که در آمریکا به سر می‌برد اخیرا نتایج خوبی به دست نیاورده و حتی به رکورد 70‌/‌19 متر هم نزدیک نشده است؛ بنابراین با وجود آن که استعداد زیادی در بین ملی‌پوشان ما دیده می‌شود، اما با چنین شرایطی امیدی به کسب 6 مدال در دوومیدانی گوانگجو وجود ندارد و فدراسیون باید تغییر رویه‌ای جدی در برنامه‌های تدارکاتی خود دهد و از لحاظ استخدام مربی،‌ برنامه تمرینی،‌ زمان برگزاری مسابقه‌ها و تمرین‌ها و بویژه برگزاری مسابقه‌های تدارکاتی برون‌مرزی، قوی‌تر عمل کند. مسلما اگر ملی‌پوشان مطرح ما با حریفان قدرتمند خارجی مسابقه ندهند، نمی‌توانند به حداکثر آمادگی دست پیدا کنند. البته فدراسیون دو و میدانی در پاسخ به نارسایی‌های موجود، مشکل مالی خود و کمبود بودجه را عامل بازدارنده برمی‌شمرد.

کارشناس دوومیدانی ایران افزود: فرض را بر این می‌گذاریم که هدف کوتاه‌مدت فدراسیون برآورده شد و ما توانستیم در گوانگجو، 6 مدال هم به دست آوریم، ولی آیا باید سهم واقعی ما از 144 مدال توزیعی در دوومیدانی، فقط همین 6 مدال باشد؟ آیا وقت آن نرسیده که مانند دیگر کشورهای دنیا، توجهی جدی‌تر به دوومیدانی داشته باشیم؟ عربستانی‌ها با تمرکز خود روی 12 فدراسیون ورزشی، در این 12 رشته و بویژه دوومیدانی صاحب موقعیت خوبی شده‌اند، چینی‌ها به عنوان یکی از قدرت‌های جهانی درآمده‌اند و در دوی 110 متر با مانع، دارنده رکورد جهانی هستند. ژاپنی‌ها با سابقه فراوان خود در ورزش دوومیدانی، همچنان قدرتمندانه به راه خود ادامه می‌دهند و بحرین و قطر، با جذب قهرمانان آفریقایی در آسیا مدال‌آوری می‌کنند. اینها حریفانی هستند که پیروزی مقابل آنها نیازمند توجه و تمرکز جدی روی ورزش دو و میدانی و فرهنگ‌سازی فراوان توسط افراد آگاه و متبحر به فرهنگ ورزش است.

حصیبی با اشاره به این‌که از ابتدای سال تاکنون یک مرحله از مسابقه‌های لیگ باشگاهی در کشورمان برگزار شده است، گفت: حضور ملی‌پوشان در این مسابقه‌ها ریسک آسیب‌دیدگی آنها را بالا می‌برد. با این حال باشگاه‌ها برای جذب دوندگان خود متحمل هزینه شده‌اند و نمی‌توان ملی‌پوشان آنها را گرفت و قرنطینه کرد.

مسوول پیشین برگزاری مسابقه‌های دوومیدانی فدراسیون در پایان تصریح کرد: به جای سرمایه‌گذاری افراطی روی رشته‌های ورزشی کم بهره‌تر و مدیرانی که تخصص و توانایی چندانی ندارند باید قدر و منزلت دوومیدانی بیشتر شناخته شود و با کنار زدن فعالیت‌های تجاری غیرورزشی، برای تقویت این رشته و بویژه موادی که در آن از حریفان آسیایی فاصله زیادی گرفته‌ایم، تلاش شود.

وی به عنوان نمونه رشته پرش ارتفاع را مثال زد که در آن بیش از 20 سال است کسی با توانایی پرش از مانع 2 متر و 20 سانتی‌متری پیدا نمی‌شود، در حالی‌که چند روز پیش، دونده آفریقایی‌تبار قطری در رده سنی جوانان رکورد 2 متر و 31 سانتی‌متری از خود بر جا گذاشت.