آینده در تسخیر ربات‌ها

وقتی واژه ربات نخستین بار در سال 1920 میلادی توسط کارل اپیک از نویسندگان اهل جمهوری چک ابداع شد او هرگز تصور این را نمی‌‌کرد که این واژه که به معنی کار بدنی سخت و خسته‌کننده از کلمه Robata در زبان چک گرفته شده بود، روزی وظیفه انجام ماموریت‌های پیچیده‌ای نظیر جستجو در بقایای کشتی‌های در هم شکسته و غرق شده و یا کمک به آسیب‌دیدگان بلایای طبیعی را نیز برعهده گیرد. محققان هوش مصنوعی پیش‌بینی کرده‌اند که تا سال 2050 میلادی علم رباتیک به قدری پیشرفت خواهد کرد که می‌‌توانیم شاهد حضور ربات‌هایی باشیم که نه‌تنها می‌توانند با انسان‌‌ها هوشمندانه به گفتگو بنشینند بلکه قادر هستند نسبت به احساسات و عواطف انسان‌ها نیز واکنش نشان دهند و به این ترتیب ربات‌‌ها ماشین‌هایی مانند انسان‌ها خواهند بود که انسان‌‌ها به عنوان دوست و یاور در کنار آنها زندگی خواهند کرد.

اما در 20 سال گذشته تحولات ایجاد شده در این عرصه در مسیری حرکت کرده است که ارتباط بین انسان‌‌ها و ربات‌‌ها را هدف قرار داده است. بزرگ‌ترین پیشرفت در زمینه رباتیک زمانی محقق خواهد شد که انسان بتواند رباتی بسازد که قادر است به یک گفتگوی جذاب با مخاطب انسانی خود ادامه دهد، خودآگاه باشد و همچنین از توانمندی‌های حسی برخوردار باشد. به این ترتیب پیش‌بینی می‌شود تا سال 2050 میلادی ربات‌هایی با شخصیت‌ها و علاقه‌مندی‌های مختلف وجود داشته باشد که هر فردی می‌تواند در هنگام خرید براساس خواسته‌های خود یک ربات سفارشی خریداری کند.

محققان روان‌شناسی بر این باورند که داشتن دوستان رباتیک می‌تواند نقش بسیار مهمی در رشد شخصیت اجتماعی افراد داشته باشد. اما آنچه مسلم است این است که دستیابی به این هدف مستلزم طراحی و ساخت سخت‌افزارهای کامپیوتری قدرتمندی است که بتواند علاوه بر اجرای برنامه‌های کاربردی پیشرفته از توانایی اجرای گفتگو و بهره‌مندی از ویژگی‌های هوش مصنوعی و همچنین بیان احساسات برخوردار باشد و در صورت وجود زیرساخت‌های نرم‌‌افزاری و سخت‌افزاری علم رباتیک می‌‌تواند به سرعت در مسیر پیشرفت و توسعه گام بردارد.