حضور چشمگیر امدادگران زن در بم

این گزارش از جایی ارسال می شود که زمانی آن را بم می خواندند. سیل کمکهای مردمی و نیروهای امدادی همچنان به این ویرانه که اکنون برای روز هفتم در سوگ مردمش عزادار است ، روان است.

کد خبر: ۳۴۴۳۸

روند کشف اجساد از زیر آوار نیز اگرچه با سرعت کمتر ، اما همچنان ادامه دارد. سازمان ها و نهادهای دولتی و غیردولتی از سراسر کشور نیز با برپایی ستادهای مختلف به یاری آسیب دیدگان شتافته اند و حضور نیروهای نظامی و انتظامی می تواند نویدبخش امنیت بیشتری برای شهر باشد. مردم در نقاط مختلف شهر مثل کنار خیابان ها، پیاده روها و... چادر برپا کرده اند و به خاطر حفظ اثاثیه و وسایل که در منازل ویران شده شان وجود دارد، از حضور در چادر و کمپ معدود که برای اسکان آنان در نظر گرفته شده است ، سر باز می زنند. همین هم باعث می شود کمکهای مردمی به طور عادلانه بین آنها توزیع نشود و نیروهای امدادی نیز با توجه به از بین رفتن اکثر مردم شهر و نبودن راهنما ، کمکهای مردمی را فقط در خیابان های اصلی پخش کنند و چیزی به سایر اماکن شهر و محله های دور از دسترس نرسد. نکته دیگر حضور افراد غیربومی است که از شهرها و روستاهای اطراف بم برای دریافت اجناس مختلف به این شهر هجوم آورده اند. بعلاوه نبود یک سیستم توزیع علمی با مدیریت متمرکز و درست ، سبب می شود در بعضی جاها هنوز مردم برای تامین مایحتاج اصلی خود در تنگنا باشند. حضور گروههای مختلف امدادی از مناطق مختلف کشور تحت پوشش نهادهای دولتی یا غیردولتی به صورت داوطلبانه بسیار چشمگیر است . یکی از وظایف آنها ، جمع آوری بچه های بی سرپرست و زنان تنها در بهزیستی بم و سپاس انتقال به کرمان و شهرهای اطراف برای تحویل به شبانه روزی ها و مراکز بهداشتی است . مورد دیگر، جمع آوری اسامی گمشدگان در میدان فرمانداری بم و سپس و ارسال به تهران برای پیدا شدن هر چه سریع تر آنهاست . سولماز مقیمی ، یکی از امدادگران حاضر در بم درباره حضورش به عنوان یک زن در این منطقه می گوید: اولش فقط آقایان را پذیرش می کردند ؛ در صورتی که وقتی ما آمدیم ، دیدیم چقدر به حضور خانمها نیاز است ، چون خانمها دوست دارند مسائل شان را با جنس موافق خودشان در میان بگذارند؛ ضمن این که ممکن است بعضی وقتها آقایان با عکس العمل شدید همسر یا بازماندگان مواجه شوند. نرگس تقی لو، امدادگر دیگری است که از وفور امکانات و نبود هیچ کم و کسری به عنوان نقطه قوت یاد می کند : مشکل این است که همه گروهها می خواهند سریع تر کار امدادرسانی را انجام دهند و همین باعث پدید آمدن هرج و مرج می شود. در صورتی که اگر یک نهاد مثل ستاد بحران وزارت کشور که قانونا وظیفه هماهنگی در چنین موقعیتی را به عهده دارد ، وارد عمل می شد ، مطمئنا سریع تر به نتیجه می رسیدیم .