تأثیر زندگی مدرن بر تربیت کودکان

در صورتی‌که کودک با فرآیند تربیت اصولی بزرگ نشود، هیچ‌گاه نمی‌توان انتظار داشت تا از تمامی ظرفیت‌های درونی خود برای مراقبت از خود و دیگران استفاده کند. در نتیجه می‌توان گفت چنین کودکانی در آینده به والدینی تبدیل می‌شوند که اهمیتی برای تربیت کودک خود قائل نخواهند بود. آنها حتی به دوستان، همکاران و دیگر شهروندان نیز اهمیتی نخواهند داد.

نگرانی دیگری که در این زمینه مطرح می‌شود، امکان بالقوه از دست رفتن حس همدردی و دلسوزی در چنین کودکانی است.

برخی تحقیقات که در سال‌های اخیر در زمینه تربیت کودکان و به بار نشستن آن در سال‌های بعد انجام شده، موجب بروز برخی نگرانی‌ها شده است. چندی پیش نتیجه تحقیقاتی که در دانشگاه میشیگان انجام و در نشریه نیویورک تایمز منتشر شده بود، شوک بزرگی را به محققان وارد کرد. براساس نتایج این تحقیقات حدود 40 درصد از دانشجویان طی 30 سال گذشته بتدریج با افت حس همدردی و همدلی همراه بوده‌اند.

شاید بتوان این کاهش نگران کننده را با مدرن شدن جوامع انسانی و تغییر کردن رنگ و بوی تربیت کودکان در عصر حاضر مرتبط دانست.

با این حال نتیجه این تحقیقات هر چه باشد یک نکته کاملا روشن خواهد بود: تربیت اصولی کودکان در هر عصری و بدون توجه به فرآیند مدرنیزه شدن جوامع انسانی نقش بسزایی در پر رنگ ماندن حیات و عواطف انسانی خواهد داشت. این همان نگرانی بزرگی است که همواره از سوی روان‌شناسان مطرح و به آن تأکید می‌شود.