خانه با پرده زیباتر می‌شود

اما پیش از انتخاب یک پرده مناسب باید با اجزای آن و کاربردهایش آشنا باشیم، چون این مساله باعث انتخاب بهترین‌ها می‌شود. اولین چیز، آستری است. آستری پرده ضخیمی از جنس کتان یا پارچه‌ای با درصدی نایلون، ارزان قیمت و قابل شستشو است.

این پرده را معمولا زیر پرده‌های گرانقیمت‌تر و نازک می‌آویزند. پرده انتخابی روی آستری‌ها اغلب حریر یا توری است به همین دلیل برای جلوگیری از تأثیر ظاهر آستری بر پرده حریر یا تور، آن را ساده و بدون طرح و به رنگ روشن مانند سفید یا شیری انتخاب می‌کنند. رایج‌ترین شیوه آویختن آستری نیز به این صورت است که چوب پرده‌ای معمولی و جداگانه در نزدیک‌ترین فاصله با پنجره به دیوار یا سقف نصب می‌شود و پرده را به آن آویزان می‌کنند.

البته در استفاده از آستری‌ها که درصد زیادی از نور مفید خورشید را در ساعات دیگر روز هدر می‌دهند، باید به یک نکته توجه کرد و آن متحرک بودن آنهاست. پس شما برای بهره بردن از نور خورشید می‌توانید آنها را به صورت دستی در طول ریل حرکت داده یا با نصب وسیله‌ای مخصوص (معروف به اتوماتیک) در کنار پنجره، این کار را با کشیدن یکی از طناب‌های عمودی انجام دهید. به این ترتیب پرده براحتی کنار رفته و روشنایی وارد می‌شود. این وسیله برای پنجره‌هایی که به جهت عریض بودن برای پوشش آنها از پرده‌های دو تکه استفاده می‌کنند نیز کارآیی بسیار داشته و با کمک آن هر یک از تکه‌ها به طرفین پنجره، کنار کشیده می‌شود.

اما جزء دوم پرده همان پارچه‌های ضخیم روکار هستند که از پارچه‌های گرانقیمت‌تر و با دوام‌تری انتخاب می‌شوند. پارچه‌های به کار رفته برای این نوع پرده اغلب پارچه‌های مورد استفاده برای رومبلی یا کمی نازک‌تر، مخمل، ساتن و به طور کلی پارچه‌های محکم و آهاردار هستند. این پرده‌ها به صورت دو تکه (برای پنجره‌های عریض) و روی پرده نازک (حریر یا توری) همراه یک والان در بالای پنجره، ترکیبی زیبا را تشکیل می‌دهند هر چند که بدون وجود پرده نازک در زیر یا حتی والان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

از آنجا که برخلاف پرده‌های آستری، این پرده‌ها را رنگی و حتی طرح‌دار انتخاب می‌کنند، حفظ هماهنگی طرح و رنگ با دکوراسیون محیط ضروری است، زیرا با کشیده شدن آنها روی پنجره سطح وسیعی از یک دیوار به این پرده نقشدار و رنگی اختصاص یافته و در نتیجه خصوصیات آن بر دکوراسیون محیط تأثیر می‌گذارد. این مساله در مورد دیگر مدل‌های پرده همچون سایبان رومی، سایبان ابری و سایبان لوله‌ای (رولی) نیز صدق می‌کند.

نکته‌ای که در مورد همه انواع این سایبان‌ها مشترک است، این که همه آنها درست به اندازه داخل پنجره دوخته و آویخته می‌شوند، در ضمن به صورت عمودی متحرک بوده و به طرف بالا جمع می‌شوند. مدل‌های رومی و ابری به جهت فرم فانتزیشان بیشتر به صورت تنها برای پنجره مورد استفاده قرار می‌گیرند و کاربرد آنها در محیط‌های آشپزخانه و اتاق خواب زیاد است. در مدل رومی ممکن است والانی برای بالای پنجره در نظر گرفته شود، ولی در مدل ابری وجود هرگونه والان اضافی است، زیرا که با جمع شدن آن به طرف بالا خودش نقش والان را برای پنجره ایفا می‌کند.

در نوع سوم سایبان‌ها که به صورت کارخانه‌ای تولید می‌شوند، محفظه‌ای استوانه‌ای در بالای پنجره نصب می‌شود و با کشیدن طنابی که از آن محفظه خارج شده است، سایبان به صورت لوله‌ای در داخل محفظه جمع شده یا از آن بیرون می‌آید. این نوع سایبان را نیز به تنهایی برای پنجره آشپزخانه یا اتاق خواب و گاهی همراه والان و تور یا حریر و در نقش آستری نیز مورد استفاده قرار می‌دهند.

البته استفاده از هر کدام از این سایبان‌ها رابطه مستقیمی با شرایط محیط و سلیقه طراح آن فضا دارد، ولی به یک نکته توجه داشته باشید که سایبان‌ها بویژه نوع اول و سوم بیشتر برای پنجره‌های کم‌عرض مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای انتخاب پرده بد نیست به پرده‌های کرکره‌ای هم فکر کنید. در گذشته نوع فلزی این‌گونه پرده‌ها رواج بیشتری داشت اما امروز دیگر کمتر از این نوع پرده‌ها در مکان‌های مسکونی استفاده می‌شود، چرا که موارد مصرف آن بیشتر در مکان‌های اداری و تجاری است. پس اگر به این نوع پرده‌ها علاقه دارید، بهتر است نوع چوبی آنها را انتخاب کنید.

شکل ظاهری این پرده‌های چوبی به‌گونه‌ای است که روی آن می‌توان پرده نازک و حریر و در بالای پنجره، والان آویخت. ترکیب سه تایی هم برای این مدل کارآیی دارد اما از آنجا که این نوع پرده‌های چوبی بسیار فانتزی و زیباست، کاربرد آن به تنهایی و با یک والان نیز جذابیت خاص خود را دارد.

حمید بروغنی