تشویش بعد از سرطان

تجربه هر کسی درباره این بیماری با فرد دیگر متفاوت است و احساسات، عواطف و ترس وی حالتی منحصر به فرد دارد. گروهی ممکن است تصور کنند که باید قوی بوده و دوستان و خانواده خود را نیز حمایت کنند. برخی به دنبال حمایت دوستان و آشنایان یا سایر بیماران مبتلا به سرطان هستند تا بتوانند با کمک آنها از عهده این مشکل برآیند.

بعضی نیز از مشاوران و افرادی خارج از خانواده کمک می‌گیرند در حالی که عده‌ای با این شیوه راحت نیستند. با این همه تفاوت در نگرش و روحیه افراد، مهم است که شما شیوه‌ای مناسب خودتان پیدا کرده و خود را با دیگران مقایسه نکنید.

کاملا طبیعی است که درباره برگشت سرطان بخصوص در سال اول پس از درمان نگرانی‌هایی وجود داشته باشد. این یکی از شایع‌ترین ترس‌ها پس از درمان سرطان است. برای برخی این ترس به قدری شدید است که دیگر نمی‌توانند از زندگی لذت برده، خوب بخوابند و خوب بخورند؛ این روحیه حتی در مواردی باعث می‌شود که آنها حتی به پیگیری درمان نیز اهمیت ندهند.

فرد دیگری ممکن است واکنش مثبت‌تری نشان دهد. «سرطان بخشی از زندگی است و ما همیشه امیدواریم.» این هم نوعی نگاه مثبت به روند درمان است.

بسیاری از افراد مبتلا به سرطان گزارش کرده‌اند که با گذشت زمان کمتر درباره سرطان فکر می‌کنند. با این حال، حتی سال‌ها پس از درمان نیز برخی عوامل مانند ادامه ملاقات‌ها با پزشک، علائمی مشابه با حالت‌های قبلی، بیماری یکی از اعضای خانواده یا سالگرد تشخیص بیماری می‌تواند باعث نگرانی و ایجاد استرس در فرد شود. پس مهم است که در صورت بروز مشکلات و برای کاهش آنها از پزشک متخصص کمک بگیریم.

در مورد سرطان باید آگاهی کسب کنید؛ درباره کارهایی که برای سلامت خود می‌توانید انجام دهید و خدمات موجود که می‌تواند به شما کمک کند. برخی مطالعات نشان می‌دهند افرادی که بخوبی از بیماری و درمان آن مطلع هستند بیشتر احتمال دارد برنامه‌های درمانی را ادامه داده و سریع‌تر از سایرین بهبود یابند.

احساسات خود مانند ترس، خشم یا غم را بیان کنید.

به دنبال نکات مثبت باشید. به جای فکر کردن به بدترین چیزها، همیشه امیدوار باشید و انرژی خود را روی سلامتی متمرکز کنید.

خودتان را برای ابتلا به سرطان سرزنش نکنید. سرطان برای هر کسی ممکن است اتفاق بیفتد. پس فکر نکنید که شما با انجام کاری خاص یا عدم انجام کاری دیگر موجب بروز این بیماری شده‌اید.

راه‌هایی برای کمک به آرامش خودتان پیدا کنید.

تا می‌توانید فعال باشید.

وقتی پزشک سرطان را تشخیص می‌دهد طبیعی است که شما در مورد کار، خانواده یا دوستانتان دچار نگرانی شوید.

هنوز هیچ پژوهشی به‌طور صد درصد بیان نکرده است که استرس عامل اصلی سرطان است، اما به طور حتم استرس می‌تواند مشکلات دیگری به وجود آورد. پس شیوه‌هایی برای کاهش و کنترل استرس خود بیابید.

بسیاری از افرادی که مبتلا به سرطان بوده‌اند و درمان شده‌اند، ورزش، انجام کارهای خلاق مانند موسیقی یا فعالیت‌های هنری، طنز و شوخی و خنده را در راه درمان مفید دانسته‌اند.

البته پس از درمان هم ممکن است احساس خشم، تنش یا غم وجود داشته باشد. برای اغلب افراد، این احساس در طول زمان بتدریج کاهش یافته یا از بین می‌رود. در مورد افرادی که این حالت در آنها شدیدتر می‌شود باید از پزشک کمک گرفت.

در هر صورت کمک خواستن از پزشک و همراهی خود بیمار می‌تواند در کاهش علائم استرس و افسردگی کمک کند.