مروری بر بازی Red Dead: Redemption

جان‌سختی زیرآفتاب

قسمت دوم «رهایی» این‌طور آغاز می‌شود که دارید سوار بر قطار از شهر شمالی بلک‌واتر دور می‌شوید و هیچ ایده‌ای ندارید که در شهر بعدی، آرمادیلو، چه چیزی در انتظار شماست؟ گفتگوهایی که بین دیگر مسافران رد و بدل می‌شود متوجه‌تان می‌کند که اوضاع از چه ‌قرار است. اگر به بیرون از پنجره نگاه کنید متوجه مناظر زیبایی می‌شوید. اما تا وقتی که پا در کفش شخصیت اصلی ماجرا، «جان مارستون» نکنید و یکی‌دو قدمی را با او همراه نشوید، متوجه نمی‌شوید که گشت‌وگذار در بازی Red Dead چقدر کیف دارد.
کد خبر: ۳۳۵۸۵۱

وقتی برای اولین بار به آرمادیلو می‌رسید، ماهی کوچکی هستید که در تنگ بسیار بزرگی قرار دارد. هیچ کدام از شهروندان اسم جان مارستون را نشنیده‌اند و آن‌قدر مشغول تجارت خودشان هستند که حتی به‌ شما توجه هم نمی‌کنند. دنیای بازی تا کیلومترها فراتر از محیط شهر کشیده شده و اگر از همان ابتدای بازی چند ماموریت ساده را پشت سر نمی‌گذاشتید، در این صورت در این بیابان با هیچ کلیدی آشنا نبودید و گم می‌شدید.

مارستون قهرمانی دوست‌داشتنی است و به ‌همین دلیل به‌‌سرعت در قلمرو نیوآستین دوست و رفیق پیدا می‌کند. یکی از آنها که در همان اوایل بازی وی را می‌بینید، یک مزرعه‌دار است که به ‌شما یک اتاق برای زندگی کردن و یک اسب می‌دهد. در این نقطه از بازی دیگر هر کاری دوست داشته باشید، نمی‌توانید انجام دهید و داستان در این نقطه به‌صورت خطی پیش می‌رود. اما ماموریت‌ها آن‌طور که باید و شاید نیاز به تمام شدن ندارند و در این سندباکس می‌توان کارهای پیش‌بینی نشده زیادی انجام داد.

می‌توانید در این بازی از این مرحله به آن مرحله بپرید و تند‌تند بازی را به‌آخر برسانید، یا این که بی‌هدف این سو و آنسو بروید و دنیا را پشت سر بگذارید. هر دو این‌ها لذت‌بخش‌ است به‌‌خصوص وقتی که صرف‌نظر از مراحل پرهیجانش، کارهای زیادی هست که در خط اصلی بازی وجود ندارد ولی انجام آنها لذت‌بخش است. جایزه‌های آنها هم قابل توجه است: اسلحه، پول یا شهرت. وقتی در شهر هستید، می‌توانید به‌سراغ یکی از پوسترهای «فراری‌ها» در شهر بروید و طرف را دستگیر کنید و اگر در وسط بیابان باشید، می‌توانید به ‌تیراندازی بپردازید.

در Red Dead، شهرت یک مساله جالب است. صرف‌نظر از این‌که آدم خوبی باشید یا آدم بدی، به‌سرعت مشهور می‌شوید و این مساله اجتناب‌ناپذیر است. بسته به میزان افتخاری که کسب‌ کرده‌اید، رفتار مردم با شما عوض خواهد شد که این مساله می‌تواند مثبت یا منفی باشد. اگر آدم بدی باشید، شهروندان از شما می‌ترسند ولی اگر آدم خوبی باشید، به شما خوش‌آمد می‌گویند و حتی به‌شما اسب می‌دهند که در شهر گردش کنید. در هر صورت خوبی و بدی زیادی در این داستان وجود دارد. اگر آدم خوبی باشید و یک اسب را بدزدید، کسی این موضوع را دزدی قلمداد نمی‌کند و اگر آدم بدی باشید، هر چه بیشتر بتوانید شکارچی‌های جایزه را از پا درآورید، مبلغ سر شما بالاتر خواهد رفت.

در دوئل‌ها، حتی وقتی سرعت یک فاکتور است، باید تیر خود را در محل مناسب بزنید. سر مهم‌ترین قسمت است، اما گاهی اوقات لازم است دوئل را بدون کشتن حریف به‌‌پایان برسانید. با کمی تمرین می‌توانید به‌سرعت تفنگ را از دستان او بیرون بیندازید که این موضوع بیشتر از کشتن شخص دیگر برای شما شهرت به‌ارمغان می‌آورد.

با قابلیت Dead Eye می‌توانید روی دشمنان خود قفل کنید و بعد هدف خود را دقیق‌تر کنید. اگر خوب این دو کار را انجام دهید، می‌توانید یک هدشات بی‌‌نقص داشته باشید. با این وجود، تفنگ تنها وسیله شما نیست. مثلا وقتی می‌خواهید یک فراری را دستگیر کنید، باید اول خلع سلاحش کنید و بعد با کمند آنها را دستگیر کنید. شلیک کردن به‌پای فراری‌ها هم بسیار لذتبخش است و صحنه‌ای که آنها روی زمین می‌خزند تا فرار کنند را تنها در فیلم‌های وسترن می‌توان دید.

از کمند خود برای افساربستن اسب‌های وحشی نیز می‌توانید استفاده کنید و گاهی اوقات گزینه خوبی برای تعویض و ارتقای اسبی است که مدت زیادی بر پشت آن تاخته‌اید. پس از این‌که یک اسب وحشی پیدا کردید آن‌را گوشه‌ای گیر بیندازید و در یک مینی‌گیم آن اسب را رام کرده و اسب خود را عوض کنید.

بهتر است به‌دنبال اسب‌های کمیاب باشید، چرا که علاوه بر ظاهر و کلاس آنها، سریع‌تر از اسب‌های معمولی هستند.

اسب‌سواری تقریبا ساده است و می‌توان با کنترل‌ها به‌سادگی از حالت راه رفتن به چهارنعل و یورتمه آن‌را تغییر داد.

البته در این بازی باید خیلی حواستان به اسب‌ باشد، چرا که ناگهان به رودخانه گام می‌گذارد و حتما خوب می‌دانید که اسب‌ها شنا بلد نیستند.

دشت و صحرای بی‌انتها در این بازی بسیار پرهیاهو است

البته اسب‌ها می‌توانند هدف شلیک دشمنان قرار گرفته یا با خطر خورده شدن توسط حیوانات وحشی مواجه شوند که احتمال اولی آن‌قدر کم است که اگر اسب‌تان تیر خورد، بهتر است خودتان را ملامت کنید نه بازی را.

به‌جز بازی طولانی تک‌نفره، Red Dead چند بازی چندنفره هم دارد که هم به‌صورت رقابتی و هم به‌صورت همکاری انجام می‌شود. فرقی نمی‌کند چه حالتی را بازی می‌کنید، تمام بازی‌های چندنفره در یک حالت آغاز می‌شود: حالت آزاد. شما و ??بازیکن دیگر به دنیا وارد می‌شوید و آزادید هر کاری می‌خواهید با دنیای اطرافتان انجام دهید. می‌توانید به یکدیگر شلیک کنید، برای آدم‌های داخل شهر مشکل درست کنید، با کمک همدیگر یک گنگ تشکیل دهید و حتی بزرگ‌ترین یاغی ناحیه شوید. در حالت چندنفره شخصیت شما ثابت است و بسته به تجربه‌ای که جمع می‌کنید، می‌توانید مدل‌های کاراکتر خود را تغییر دهید و سلاح و اسب بهتری تهیه کنید.

متاسفانه نمی‌شود یک کاراکتر را از اول طراحی کرد. اول بازی که یک آدم معمولی با یک هفت‌تیر ساده هستید، کمی خسته‌کننده به‌‌نظر می‌رسد. اما بالا رفتن لول دشوار نیست و می‌شود آن‌را به نتیجه رساند.

وقتی به حالت آنلاین رقابتی وارد می‌شوید، فرقی نمی‌کند چه سطحی داشته باشید، همه بازیکن‌ها با هم در یک سطح هستند و بازی‌های مختلف چندنفره را انجام می‌دهند.

محمدرضا قربانی
منبع: گیم‌اسپات

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها