حراج سعدی

امروز مردی از نظر آمارهای مرسوم جهانی نامش به عنوان ثروتمندترین مرد جهان مطرح می‌شود که بیشترین میزان «اطلاعات» را در اختیار دارد آن هم به واسطه خدماتی که در جهان مجازی و دنیای اینترنت به وسیله شرکت تحت مدیریتش ـ مایکروسافت ـ ارائه می‌کند.

امروزه اینترنت به عنوان متداول‌ترین و معمول‌ترین ابزار برای دسترسی به اطلاعات قلمداد می‌شود و همان‌طور که بسیاری از پژوهشگران، دانشجویان و حتی مردم عادی نیازهای روزمره خود را از این راه بر طرف می‌کنند، بسیاری نیز به دنبال این هستند که این خوراک اطلاعاتی را با اهداف و رویکردهای مورد نظر خود و همفکرانشان فراهم سازند.

اما نکته‌ قابل تامل این است که ما به عنوان کشور و ملتی که همواره در طول قرن‌های گذشته در جریان فرهنگ، تمدن و پیشرفت جهانی نقش تاثیرگذاری داشته‌ایم امروز در تهیه این خوراک اطلاعاتی و تعاملات جهانی چقدر سهیم هستیم؟

به عنوان مثال همین دیروز بحث راه‌اندازی جایزه جهانی فردوسی مطرح بود که منوط به موافقت یونسکو است. خب ما به عنوان کشوری که مدعی هستیم بزرگ‌ترین منظومه حماسی جهان از آن ماست و حتی شاهنامه را بالاتر از ایلیاد و ادیسه می‌دانیم؛ برای فردوسی و معرفی او و آثارش در مهم‌ترین شبکه اطلاعاتی جهان چه کرده‌ایم؟ برای پاسخ به این پرسش کافی است سری به پایگاه‌های اینترنتی فردوسی با دامنه‌های معروفی چون net ،com و حتی ir بزنید تا بفهمید چه کرده‌ایم!

متاسفانه واقعیت این است که در ارتباط با معرفی بزرگان و مفاخر ملی در دنیای اینترنت ضعیف عمل کرده‌ایم و این سستی فرهنگی منجر به این شده است که برخی سودجویان اینترنتی، بزرگان ما را در همین جهان مجازی به حراج بگذارند.

به عنوان مثال سعدی شیرازی که یکی از شناخته شده‌ترین مفاخر ملی ما در سطح جهان است امروز در نشانی اینترنتی www.sadi.ir دقیقا مورد یک حراج توهین آمیز قرار گرفته است. یک عکس، یک شماره تلفن و عبارت «for sale» (برای فروش) همه کاری است که ما برای سعدی در دامنه اینترنتی و ایرانی او انجام داده‌ایم.