در جشن بخشش و مراسم احسان به همسایگان مظلوم و ستمدیده افغانستان شاهد بودیم که هرکس ، در حد کرامت و بضاعت خویش ، کمکهای نقدی و هدایای غیر نقدی خود را به پایگاه های "محبت و احسان " تقدیم کرد تا هرچه زودتر به کودکان و زنان و پیران آواره و گرسنه و سرمازده افغانی برسد و مرهمی بر زخمهای کهنه آن محرومان زجر دیده شود.در این میان ، جلوه های بسیار لطیف و زیبایی از اوج عاطفه اقشار مردم مشاهده می شد که برخی از آنها جای تامل دارد و مایه عبرت و سرمشق است برای دیگران ! در یک پایگاه ، پیرزنی با پشت خمیده چون کمان ، لنگ لنگان خود را به مسجد رسانید و با خونسردی و رضایت خاطر،150 هزار تومان پولی را که برای رفتن به زیارت مرقد حضرت زینب سلام الله در سوریه و شام ، از ده سال پیش به این طرف با صرفه جویی و قناعت ،5 تومان 5 تومان پس انداز کرده بود، لابه لای دستمالی پیچید و به مسوول پایگاه تقدیم کرد و گفت : در این لحظات که زنان و کودکان و مردان همدین افغانی برای لقمه ای نان و لباسی گرم ، سخت در مضیقه اند، روا ندیدم پول پس انداز سفر سوریه ام را نگهدارم به گمانم حضرت زینب سلام الله هم از این حرکت من راضی تر خواهد شد اگر عمرم باقی بود، دوباره با قناعت و صرفه جویی پس انداز می کنم و به سوریه می روم اگر هم خداوند مرا طلبید و به آن دنیا رفتم ، دلم خوش است که توشه ای را جلوتر فرستاده ام شک ندارم آنجا حضرت زینب خاتون را ملاقات خواهم کرد در پایگاهی دیگر، دو کودک 8 و10 ساله برادر و خواهر قلکهایشان را شکستند و با پولش ، یکدست لباس دخترانه و یک جفت کفش کتانی پسرانه و2 دفتر100 برگ و4 خودکار و2 کمپوت گلابی و4 بسته پفک نمکی و یک بسته خرما و4 عدد آدامس خریدند و بسته بندی کردند و شادمان و خوشحال ، آن را به خادمان کمیته امداد امام دادند و رفتند. در جاهای دیگر نیز اغلب افراد فقیر و کم بضاعت و متوسط جامعه مشاهده می شدند که هرکدام ، در حد توان خویش ، هدیه ای مثل ظروف یادگاری جهیزیه و انگشتر نامزدی و گوشواره و گلیم کهنه و پتوی مستعمل خود را با حتی دو اسکناس 50 تومانی بیشتر یا کمتر میدادند و خرسند برمی گشتند.بلبل به باغ و جغد به ویرانه تاختندهر یک به قدر همت خود خانه ساختندمردم مهربان و صافدل ما ثابت کرده اند که با آن که خودشان ، به بسیاری از وسایل رفاهی و مسکن و معاش محتاجند، وقتی گرفتارتر از خود را مشاهده می کنند، سخاوتمند می شوند و با وجود نداری و فقر اگر یک قرص نان داشته باشند، حاضرند آن را با نیازمندان تقسیم کنند این گونه احسان و کرامت را از کریمان اهل بیت و بزرگان دینی آموخته انداز مردم افتاده مدد گیر که این قومبا بی پر و بالی ، پر و بال دگرانند
