فرمان را ول کن پدربزرگ!

بدون تردید روزی که اولین خودرو ساخته شد، نقطه عطفی در سیر تمدن بشری به وجود آمد. با استفاده از وسیله نقلیه جدید، فاصله ها کوتاهتر شد و سرعت انجام کارها به نحو چشمگیری افزایش یافت .

کد خبر: ۳۲۷۷۱

شاید در آغاز هیچ کس تصور نمی کرد این اختراع ارزشمند روزی در میان عوامل مرگ و میر انسانها جزو اولین ها باشد. واقعیتی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم .
افزایش حوادث رانندگی همه ساله خسارات جانی و مالی فراوانی برجای می گذارد، که از جهات مختلف قابل بررسی و علت یابی است .
از جمله این موارد، اثرات وجود بیماری ها و افزایش سن در بروز حوادث رانندگی است . براساس گزارش مدیریت سلامت ترافیک ایالات متحده ، افراد سالمند 70ساله و بالاتر، تنها 9درصد جمعیت را تشکیل می دهند، در حالی که مسوول 14درصد تلفات رانندگی هستند.
متخصصان تاکید می کنند افزایش سن به تنهایی دلیلی برای کنارگذاشتن رانندگی نیست . دکتر owsky محقق دانشگاه آلاباما، که درباره اثرات افزایشی سن مطالعات فراوانی انجام داده ، می گوید: چیزی که در این میان بسیار مهم به نظر می رسد، توانایی کارکرد شخص است .
وی معتقد است : اگر شما 90 ساله باشید، ولی توانایی های مناسبی از نظر بینایی ، تفکر و حافظه داشته باشید، دلیلی وجود ندارد که رانندگی را کنار بگذارید. متخصصان طب سالمندی تاکید می کنند. از آنجا که سلامت انسان به عوامل متعددی بستگی دارد، بنابراین نمی توان یک سن مشخص را برای کنار گذاشتن رانندگی پیشنهاد کرد. ازجمله این موارد می توان به ابتلا به بیماری های مزمن و استفاده از داروهای مختلف ، قدرت بینایی افراد و زمان عکس العمل به وقایع اشاره کرد. ازجمله بیماری هایی که قدرت بینایی را تحت تاثیر قرار می دهند، می توان آب مروارید را نام برد. در مطالعه ای که به مدت 6 سال روی 277 بیمار مبتلا به آب مروارید انجام شد، مشخص گردید از این عده 174 نفر جراحی آب مروارید انجام داده و 103 نفر دیگر بیماری شان بدون تشخیص و درمان مانده است .
نکته قابل توجه این که در گروه اول آمار تصادفات 50 درصد کمتر از گروه دوم بود. در این بیماری ، فرد مبتلا خط وسط جاده را نمی بیند و گاهی به طرف مقابل وارد می شود، که بسیار خطرناک است .
بد نیست بدانید، حدود نیمی از افراد 75 ساله مبتلا به آب مروارید هستند، که همراه با اختلال دید است . نکته مهم این است که تشخیص توانایی افراد برای رانندگی صرفا در حیطه وظایف پزشکان است و خانواده ها نباید به تنهایی در این باره تصمیمی بگیرند. البته سایر اعضای خانواده می توانند به سرنخ های معینی توجه کنند، که می تواند راهنمای خوبی در این مورد باشد، به عنوان مثال ، اگر پدر یا پدربزرگ خانواده با تصادفات جزیی بیشتری روبه رو می شود و یا در انجام کارهای روزمره دقت سابق ندارد و یا در انجام وظایف عادی و روزمره از دیگران کمک می خواهد.
همه اینها می توانند دلیلی بر کاهش قدرت جسمانی و هشداری برای کنار گذاشتن رانندگی باشند. موسسه ملی سالمندان ایالات متحده مواردی را خاطرنشان می کند که می توانند منجر به سهولت رانندگی سالمندان شوند. از جمله این موارد می توان به استفاده از دنده های اتوماتیک ، آینه های بزرگتر در روبه رو و طرفین خودرو استفاده از ترمزهای پیشرفته و روشن نگه داشتن چراغ های جلو در مواقع کاهش نور اشاره کرد.
با وجود تمامی این مسائل تصمیم برای کنار گذاشتن لذت رانندگی ، کار آسانی نیست و تنها پزشکان می توانند چنین کاری را از بیمار خود بخواهند. مسلما در این حالت پذیرش موضوع از طرف بیماران بسیار ساده تر خواهد بود.