مذاکراتی که باید از آن دوری کرد

عبدالباری عطوان، مدیر مسئول روزنامه‌ فرامنطقه‌ای القدس العربی، در تحلیلی تحت عنوان "مذاکراتی که باید از آن دوری کرد" می‌نویسد:

«سازمان آزادی بخش فلسطین به دلیل محاصره مالی و سیاسی کشورهای حوزه خلیج فارس در سال 1991 به دلیل موضع‌گیری‌اش در جنگ اول عراق در بدترین روزها بسر می‌برد. این سازمان در آن شرایط تنها زمانی در کنفرانس مادرید شرکت کرد که نشست شورای ملی فلسطین، شورای مرکزی و 10 جلسه کمیته‌ اجرایی این سازمان برگزار شد و طی این نشست‌ها با پنج شرط از جمله پایبندی به اصول ملی فلسطین با مشارکت در این کنفرانس موافقت شد؛ اما آن‌ها اکنون در حالی به مذاکرات غیر مستقیم می‌روند که نه شورای ملی دارند و نه شورای مرکزی و این تصمیم تنها پس از نشست ناقص کمیته‌ اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین که از نظر قانونی نیز دوره اختیاراتش به پایان رسیده و تنها نماینده‌ نیمی از مردم فلسطین است، اتخاذ شده است.

مذاکرات غیر مستقیم که به گفته‌ صائب عریقات، مذاکره کننده‌ی ارشد فلسطین عملا از یکشنبه آغاز شده، بر اساس شرط‌های اسراییل و اهدافی انجام می‌شود که ارتباطی با ملت فلسطین و آرمان‌های آنها در بازگرداندن حقوق غصب شده‌شان ندارد.

موافقت با این مذاکرات از سوی کسانی انجام شد که از نظر قانونی نماینده شرعی ملت فلسطین نیستند، لذا تصمیمی که اتخاذ کنند نیز برای مردم فلسطین الزام آور نخواهد بود. حتی ادعای انجام همه پرسی برای این تصمیم نیز امری رد شده است زیرا مسلما بیانگر خواست و اراده مردم نخواهد بود.

برجسته‌ترین گروه‌ها در سازمان آزادی بخش فلسطین نشست اخیر کمیته‌ اجرایی این سازمان را تحریم کرده و رسما اعتراض خود را به انجام مذاکرات اعلام نمودند.

از جمله‌ این گروه‌ها، جبهه خلق برای آزادی فلسطین بود که وزنه‌ مهمی در کمیته‌ اجرایی محسوب می‌شد، اما این جبهه با جانبداری از اصول ملی از مواضع گذشته‌اش چشم‌پوشی کرد و این موضع‌گیری قابل ارزیابی و تحسین است.

اما مسئولان گروه‌هایی که با این تصمیم موافقت کردند، دلایلی برای این موافقت داشتند که برای همه شناخته شده است. آنها به واقع نماینده‌ واقعی فلسطینیان چه در داخل خاک فلسطین و چه خارج از آن نیستند.

متاسفانه تصمیم‌گیری‌های مهم فلسطینی به دست گروهی منحصر شده که هیچ مرجعیتی وجود ندارد تا عملکرد آنها را بررسی کند. این موضوع مساله‌ای خطرناک است که نباید در قبال آن سکوت کرد، زیرا سکوت در قبال آن موجب می‌شود که ملت فلسطین درگیرتوافق‌نامه‌هایی شود که حقوق مشروع آنها را پایمال کرده و نسل‌های آتی را نیز در تنگنا قرار می‌دهد. ما مقابل یک نیرنگ بزرگ قرار گرفته‌ایم و باید این مساله را اعلام کنیم که مذاکرات غیر مستقیم بنا به تصمیم عربی از نشست کمیته موسوم به پیگیری طرح صلح عربی انجام می‌شود. هر چند که این تصمیم یک تصمیم عربی هم نیست، بلکه تصمیمی است که از سوی آمریکا به گروهی از کشورهای موسوم به کشورهای میانه‌رو دیکته شده و آنها نیز در نشستی عجولانه تصمیم گرفتند تا با انجام مذاکرات موافقت کنند. در حالی که کشورهای عربی دیگری نیز هستند که اکثریت آن‌ها با این گام موافق نیستند.

کسانی که در تشکیلات خودگردان فلسطین سعی دارند موافقت با بازگشت به میز مذاکرات غیر مستقیم را توجیه کنند، می‌گویند که از این طریق می‌خواهند از چهره حقیقی اسراییل و سیاست‌های آن از جمله شهرک‌سازی‌ها که مانعی اصلی در فرآیند صلح است، پرده بردارند.

ما این جمله را بیش از یک میلیون بار طی سال‌های گذشته شنیده‌ایم، به طوری که گویا سیاست خصمانه اسراییل و خط و مشی تحریک‌آمیز آن طی این سال‌ها علنی و آشکار نبوده است و اسراییل و مسئولان آن طی این سالها به پیروی از این شیوه فخر نفروخته‌اند.

این به واقع بدترین نوع و شکل درماندگی است و خطرناک‌تر از آن این است که این مفلسان دروغ می‌گویند و با مکر و حیله با مردم فلسطین برخورد کرده و با دادن وعده‌های شیرین از فقر، محاصره و رنج و مشکلات آنان برای برگزاری برخی نشست‌ها استفاده می‌کنند و سعی دارند از طریق این نشست‌ها وارد طرح‌هایی شوند که هرگز مورد تائید مردم فلسطین نیست و آن‌ها با این طرح‌ها مخالف هستند.

اسراییل ساخت شهرک‌ها و گسترش آنها را متوقف نساخته و از یهودی‌سازی قدس و دیگر اراضی اشغالی صرف‌نظر نکرده است، به طوری که روز یک‌شنبه همزمان با آغاز مذاکرات غیر مستقیم اعلام شد که اسراییل ساخت منازل جدیدی را در منطقه راس العامود در قدس اشغالی آغاز کرده است و جالب این که این مساله نه از سوی سخنگوهای تشکیلات خودگردان بلکه از سوی جنبش اسراییلی موسوم به "صلح اکنون" اعلام شد.

دولت فعلی آمریکا همانند دولت‌های پیشین این کشور به خوبی می‌داند که چه کسی در روند صلح مانع‌تراشی می‌کند، لذا نیازی به نظارت بر این مذاکرات چه مستقیم و چه غیر مستقیم جهت تایید این مساله نیست. آمریکا تنها ناظر تمامی مذاکراتی بود که تاکنون انجام شده و از زمان امضای توافق‌نامه‌ اسلو، این وضعیت حاکم بود، اما همواره کسانی نیز بودند که این عملیات را توجیه کنند و این مساله به بخشی از سیاست‌هایشان تبدیل شده است.

اما اکنون مساله‌ مطرح، موضوع‌ کسب زمان و فرصت بیشتر جهت تکمیل تدابیر لازم در تعامل با پرونده‌ی هسته‌ای ایران و تجهیز مقاومت لبنان به سلاح و تجهیزات نظامی است نه بیشتر و نه کمتر.

دردآوراست که طرف فلسطینی نیز به شکلی زشت و ناپسند از این روش (مذاکرات) برای خدمت به این طرح‌های خطرناک استفاده می‌کند، در صورتی که کاملا به جزییات آن واقف است. ما با این تصمیم فلسطینی بر اساس اعتقاد‌مان به عربی و اسلامی بودن مساله فلسطین مخالف هستیم. زمانی که حکومت‌های عربی سیاست‌های امنیتی و نظامی خود را برای آزادسازی خاک فلسطین بنا می‌نهادند و از تمامی امکانات خود برای تحقق این امر استفاده می‌کردند، مساله متفاوت بود، اما اکنون که اکثریت حکومت‌های عرب به ابزارهایی در خدمت به طرح‌های آمریکا و اسراییل تبدیل شده‌اند، ما خواهان پایبندی به تصمیم حقیقی فلسطینی هستیم و با تصمیم کمیته‌ فرومایه‌ عربی موسوم به کمیته‌ پیگیری طرح صلح کشورهای عربی مخالفت می‌کنیم، زیرا رئیس واقعی و فعلی این کمیته خانم هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا است که زمام فرماندهی این امر را از وزیر امور خارجه‌ پیش از خود یعنی خانم کاندولیزا رایس تحویل گرفته است.

مذاکرات غیر مستقیم چیزی جز "مسجد ضرار" دیگر نیست تا از طریق آن رویکرد فلسطینیان به سوی مقاومت پس از قانع شدن آنها نسبت به این امر که راه‌کار تشکیل دو کشور سقوط کرده و فرآیند صلح با شکست روبه‌رو شده است، از بین برود؛ لذا مردم فلسطین باید پیش از این که فرصت از دست برود، از این مذاکرات دوری گزینند.

مردم فلسطین میدان کسب تجربه نیستند و نباید که این گونه باشد، زیرا آن‌ها مردمی بزرگوار با تاریخی ریشه‌دار هستند و قربانیان زیادی را در راه مقاومت در برابر زشت‌ترین نوع تحریم و تجاوز اعطا کرده‌اند. مشکل این است که برخی از آن‌ها این حقایق را نادیده گرفته و پشت سراب راه‌حل‌ها و ساز‌ش‌ها بدون هیچ‌گونه تلاش و زحمتی "لَه لَه" می‌زنند.»

ایسنا