عراق پس از انتخابات

مشروح این گفت و گو در ادامه می آید:

رادیو گفتگو : آقای آقایی آخرین جمع بندی اوضاع عراق چگونه است؟

آقایی : آخرین وضعیتی که اکنون در دولت عراق می توان بیان کرد اینکه هم اکنون ائتلاف دولت قانون به رهبری آقای نوری المالکی و ائتلاف آقای حکیم که ائتلاف ملی عراق است، تعیین کننده اصلی هستند و بیش از همه
گروه ها و احزاب به دنبال این هستند که دولت را تشکیل بدهند از طرف دیگر ائتلاف العراقیه به رهبری آقای علاوی هم تلاش گسترده ای را در داخل و خارج از عراق انجام می دهد تا بلکه بتواند با ائتلاف سایر گروه ها دولت را بدست گیرد . اما آن چیزی که در حال حاظر می شود با اطمینان نسبی گفت این است که ائتلاف نوری المالکی و ائتلاف حکیم احتمال بیشتری برای کسب قدرت و به دست گرفتن دولت و نخست وزیری را دارند.

رادیو گفت و گو : یعنی اگر تشکیلات آقای حکیم یا تشکیلات آقای صدر با آقای مالکی ائتلاف داشته باشد کار تمام می شود ؟

آقایی : به نظر می رسد که تقریباً هر دو گروه یعنی ائتلاف اقای مالکی و حکیم هم به همین نتیجه رسیده اند که اگر می خواهند آینده آنها و آینده دولت عراق و نخست وزیری باید در دست آنها باشد باید به ائتلاف برسند و اختلافاتی که از گذشته نشأت گرفته را کنار بگذارند . بنابراین به نظر می رسد هر 2 طرف به این نتیجه رسیدند که بایستی ائتلاف بدست بیاورند و قدرت را به دست گیرند .

رادیو گفت و گو : چرا این ائتلاف صورت نمی گیرد؟ و با احتیاط حرکت می کنند ؟

آقایی : به نظر می رسد به خاطر 2 دلیل باشد. یکی اینکه هنوز مسائل مبهم و اختلاف برانگیز بین 2 حزب کاملاً حل نشده است. دومین دلیل هم اینکه
گروه های مقابل به این نتیجه نرسیده اند که از قبل در کار برنامه ریزی شده با هم و بدون توجه به مسائل ملی عراق این کار را انجام بدهند، کاهش حساسیت گروه های متقابل و در نتیجه تثبیت حاکمیت ملی و منا فع و مصالح ملی عراق این حکم را می کند که با احتیاط حرکت کنند.

رادیو گفت و گو : نکته اینجاست که آقای علاوی که تقریباً حمایت کشورهای عربی و غرب را دارد ساکت می ماند ؟

آقایی : به نظر می رسد آقای علاوی از این وضعیت ناراضی است علی رغم اینکه در بطن امر علاقه اقلیتی است  که می خواهد دولت را در عراق بدست بگیرد. زیرا اکثریت واقعی و ماهوی در دست شیعه و کردها است . بنا براین اگر علاوی بخواهد قدرت را در دست بگیرد در واقع گروه اقلیتی است که توانسته به واسطه ائتلافی که بر اکثریت داشته حاکم شود .

رادیو گفت و گو : در اینجا سوال مهم و کلیدی که مطرح می شود اینکه  به نظر شما حوادث و نا آرامی های اخیر ناشی از چه موضوعی است، اگر تشکیلات آقای مالکی موفق شود ، این نا آرامی ها کاهش پیدا کند؟

آقایی : به نظر نمی رسد که نا آرامی ها کاهش پیدا کند ،چون این نا آرامی ها منشأ گوناگونی دارد، یعنی هم طرفداران حزب بعث که در واقع از به قدرت رسیدن ایشان  حمایت نمی کنند و گروه های دیگر که عامل نا امنی زیادی هستند .

رادیو گفت و گو : پس باید چه کاری انجام داد ؟

آقایی : به نظر بنده دولت مالکی همین استراتژی که با چراغ خاموش حرکت کردن و کاهش حساسیت گروه های رغیب را هم به دنبال گرفته و این استراتژی خوبی است که باید آن را ادامه دهد، ضمن اینکه باید رایزنی های گروه های مختلف و کسانی که نا امنی از سوی آنها وجود دارد پیگیری شود و نهایتاً دولت مالکی باید نمادی از همبستگی ملی عراق باشد تا بتواند همه جریانهای موجود در دولت و حاکمیت را سهیم کند.

 رادیو گفت و گو : با توجه به اینکه آمریکایی ها یک پادگان را به نیروهای عراقی واگذار کرده اند اینگونه القاء می شود که اگر ما صحنه عراق را ترک کنیم این نا آرامی ها افزایش پیدا می کند این موضوع چقدر با واقعیت مطابق است ؟

آقایی : آمریکایی ها در یک پارادوکس قرار گرفتند از یک طرف بحث ترس سیاستهایی که اوباما اعلام کرده و می خواهد که عراق را واگذار کنند و سریع تر از عراق خارج شوند با توجه به مشکلاتی که پیدا کرده اند ،از طرف دیگر واگذار کردن عراق به جزء دوستان صمیمی آمریکا باختن تمام این هزینه ها و معادلاتی بوده که در این چند سال چیده بودند.

بنابر این از یک طرف فشار عمومی بین المللی برای خروج از عراق را دارند،از طرف دیگر واگذار کردن عراق به غیر از دوستان صمیمی آمریکا ،باختن تمام این هزینه ها و معادلاتی بوده که در این چند سال برنامه ریزی کرده بودند .