سفر کردن مرد سفر می‌خواهد

نقشی که می‌تواند به او امتیاز یک مرد اهل خانواده و خوش سفر و یا در مقابل مردی بدعنق و خانه‌نشین بدهد. مردها در مقابله با این جمله که «بابا فردا بریم سفر...» همیشه با دو جمله آن را پاسخ می‌دهند.

اول آن که: «خواب تا لنگ ظهر یک روز تعطیل را کسی با سفر به بهترین جای دنیا عوض نمی‌کند و در حالی که دست‌هایشان را پشت سرشان حلقه می‌کنند و پا روی پا انداخته انگشت شست پایشان را به نشانه راحتی مطلق تکان می‌دهند کانال به کانال تلویزیون را عوض می‌کنند.» اما دسته دوم مردان اهل سفر هستند. صبح روز تعطیل با دوچرخه هم که شده بار و بندیل را بقچه می‌کنند برای آنکه با خانواده یا حتی بی خانواده به سفر بروند.

مردان اهل سفر در فامیل دوست داشتنی هستند و به عنوان مرد نمونه همواره از آنها یاد می‌شود. باجناق‌ها همیشه با کینه پنهان که از آتشی زیر خاکستر نشات می‌گیرد به آنها نگاه می‌کنند و برای مثال اگر همسرشان بگوید که ببین شوهر آبجی‌ام این هفته زن و بچه‌هاشو می‌خواد ببره فلان جا زیر لب غر غر می‌کنند که: «اه اه اینقذه از این مردای زن ذلیل بدم می‌یاد...»

اما مردان اهل سفر همانطور که مغضوب دل باجناق‌ها هستند نمونه شاهکار یک داماد مناسب و خونگرم برای مادران همسرانشان و همچنین مادران خود هستند، اما...

همه این سطور پشت سر هم ردیف شد تا اگر می‌خواهید مردی نمونه‌ای به شمار روید این روزهای اردیبهشتی را از دست ندهید.

دیگر بهانه شلوغی جاده‌ها و حتی نبود امکانات اقامتی این روزها معنایی ندارد. اردیبهشت رنگ به دامان طبیعت ریخته است تا زیباترین روزهای سال را برای کسانی که می‌خواهند درکش کنند رقم بزنند. روزهای اردیبهشت بهترین وقت برای سفر کردن است.

شاید ترافیک کاری اولین روزهای سال نگذارد که چندین روز را یکباره تعطیل کنیم ولی همین روزهای آخر هفته که می‌تواند بهترین زمان برای یک سفر نیم روزه باشد. سفر کردن به آدم می‌آموزد. سفر کردن ما را پخته می‌کند. سفر کردن....چه باید گفت. تنها باید سفر کرد تا مفهوم سفر را فهمید.

مهدی نورعلیشاهی 
گروه فرهنگ و هنر