زندگی‌های فنا شده

تعریف خودمانی‌اش می‌شود این‌که اگر مهارت‌های زندگی را بدانی، می‌توانی بین فشار کاری و زندگی خانوادگی‌ات هماهنگی ایجاد کنی، یعنی می‌توانی در میان یک مشاجره کاری یا خانوادگی بر خودت مسلط باشی و بحث را به سمت مثبت پیش ببری و در یک کلام یعنی علی‌رغم همه مشکلات، تو در زندگی‌ات مدیریت داری و موفقی.

حالا شاید بپرسی اگر مهارت زندگی کردن را نداشته باشی، چه می‌شود؟ البته کاش این سوال در ذهن مسوولی در آموزش و پرورش یا آموزش عالی یا هر جایی که به نوجوانان و جوانان ربط دارد، ایجاد شود. جوابش این است: رشد یک درصدی ازدواج و 16 درصدی طلاق تهرانی‌ها در سال 88 .

رئیس سازمان ثبت احوال استان تهران گفت: واقعه ازدواج در سال گذشته یک درصد رشد پیدا کرده، اما پدیده طلاق طی این مدت 16 درصد رشد داشته است.

34 هزار و 299 واقعه طلاق طی سال گذشته در تهران روی داده و این آمار طی مدت مشابه در سال 87، 29 هزار و 429 مورد بوده که نشان از رشد 16 درصدی این واقعه در تهران طی سال 88 دارد.

رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران نیز پیش از این از افزایش نگران‌کننده آمار طلاق در تهران نسبت به سال گذشته خبر داده و گفته بود: از هر 4 ازدواج در تهران یکی منجر به طلاق و جدایی می‌شود.

این آمار‌ها یعنی یا از همان اول ما در انتخابمان اشتباه می‌کنیم یا این‌که بعد از ازدواج نمی‌توانیم زندگی‌مان را مدیریت کنیم. اگر مفاهیم عملی مهارت‌های زندگی در کشور ما البته نه در قالب چند جزوه در مدارس و دانشگاه‌ها، بلکه به شکل اصولی مورد آموزش قرار گیرد، مسلما در آمارهای بالا تغییرات مثبتی رخ می‌دهد.

مستوره برادران نصیری / گروه جامعه