احساس می‌کنم به راوی نزدیکم

جشنواره ادبی اصفهان نیز پیش از آغاز سال جدید از این مجموعه به عنوان یکی از بهترین مجموعه‌های داستانی منتشر شده در سال 87 تقدیر کرد.

به این بهانه با یگانه مهر گفتگویی داشتم که در ادامه می‌آید.

تا... دمل را که خواندم حس کردم بیشتر باید به چشم یک تجربه به آن نگاه کرد تا یک اثر ماندگار؛ البته داستان‌های خوبی هم در میان آثارتان دیدم، اما کلیت کارها به نظرم متوسط بود. حتی جایی خواندم داستان‌های این مجموعه طرحواره مانده‌اند.

در مورد بعضی داستان‌ها مثل «این همان بیل» با این حرف موافقم. دلیل آن هم بی‌تجربگی من بوده، اما در مورد همه داستان‌ها این حرف را نمی‌پذیرم.

من از شما می‌پرسم. اگر این طور نمی‌توانند، پس چطور می‌توانند صحبت کنند؟ ما هیچ ایده‌ای در مورد این‌که یک آینه چطور می‌تواند حرف بزند نداریم.

حتما این موارد از بی‌دقتی‌ام بوده است.

بله، بعضی جاها نخواسته‌ام چیزهایی را توضیح بدهم که می‌دانسته‌ام خود مخاطب متوجه آنها شده است. گاهی هم برای ایجاد مکث بود که شما به آن اشاره کردید. سه‌نقطه‌های پایان داستان‌ها هم‌گاه برای باز گذاشتن داستان‌ها بوده است.

فکر می‌کنم سه نقطه‌ در پایان داستان‌هایی مثل «چمدان» به معنای تداوم و ادامه کشمکش داستان است.

میلاد صادقی